zondag 31 juli 2011

zorgtrajectbegeleider (2)

Telefoontje van de zorgtrajectbegeleider. Er is een nieuwe indicatie voor pap: hij krijgt nu een ZZP5. Lees hier voor informatie. Ik schrok ervan moet ik eerlijk zeggen, pap is m.i. nog niet zover, tenminste niet op dit moment ... Maar 't is wel beter dat hij deze indicatie heeft 'voor 't geval dat ...' Er moet wel nog een BOPZ toetsing worden afgenomen, maar dat gebeurt pas op 't moment dat opname echt nodig is ...  Lees hier wat een BOPZ toetsing inhoudt. We hebben afgesproken dat we voorlopig wachten totdat meer zorg nodig is, totdat de situatie door verwardheid of dwalen onhoudbaar is of wordt. Indien nodig neem ik met hem contact op. Ik moet zeggen dat dit ergens wel een geruststellende gedachte is. Ik ben ook blij dat pap op dit moment redelijk tot goed alleen (met zorg) kan blijven wonen, want dat is wat hij 't liefste doet: klungelen in en rond zijn eigen huis en tuin. En soms komt dan weer de vraag: "Van wie was dit huis voordat ik hier kwam wonen?" terwijl hij 't zelf heeft laten bouwen, zoveel jaren geleden. Sinds gisteren heb ik ook 't papierwerk met de veranderde CIZ indicatie in huis. Wat ik niet snap is waarom ik nu alweer een kopie van paps identiteitskaart moet insturen, en waarom de datum van inschrijving voor het (t)huis nu ook weer is veranderd? Morgen even bellen ....
Intussen heb ik gebeld: het is niet nodig om opnieuw een kopie in te sturen. Was ergens een 'foutje'. Pap staat gewoon ingeschreven sinds januari 2011. 

zaterdag 30 juli 2011

nieuwe lampjes

Er hangt een lelijke lamp boven de eetkamertafel. Tenminste, ik vind 't een lelijke lamp, maar dat doet er verder niet toe. Drie van de acht (kaars)lampjes die erin moeten zijn kapot. Het zijn van die melkglazen lampjes die veel te weinig licht geven. Ik heb daarom acht heldere lampjes voor hem gekocht. De oude lampjes die 't nog doen doe ik terug in de doosjes, als reserve. Ik ben waarschijnlijk te gehaast, want 't laatste van de nieuwe lampjes valt kapot als ik 'm in de fitting probeer te draaien .... *chips* Ik vraag pap om de stofzuiger te halen, intussen ruim ik de grootste glasscherven op. "Stofzuiger, stofzuiger, waar staat dat ding nog eens?" Uiteindelijk brengt pap me 't ding en spoedt vervolgens naar de wc omdat hij vreselijk moet plassen. Als hij terug komt stuur ik hem naar boven om een schone broek aan te trekken .... Als ik naderhand naar boven ga om de vuile was te pakken zie ik tot mijn verbazing dat de deur van 't verwarmingskamertje wijd open staat .... en dat terwijl de sleutel nog altijd op de plek ligt waar ik 'm had verstopt .... Schuifje van de boiler geiser staat weer helemaal naar links, dus uit .... Pap heeft dat niet gedaan, zegt hij .... Vervelende eigenschap van hem is dat hij altijd de schuld van dingen afschuift op anderen, en nooit bij zichzelf zoekt ... Ik denk dat ik maar een groot blad ophang met de tekst "AFBLIJVEN" of zoiets dergelijks. Als ik weer beneden kom is pap druk in de weer met 't van een linker naar een rechter stapeltje verplaatsen van oude foto's ....

donderdag 28 juli 2011

't is allemaal normaal

Pap heeft nog geen enkele keer gevraagd waar de krant blijft die is afbesteld ... Hij heeft ook nog niet gevraagd waarom 't verwarmingskamertje is afgesloten en waar de sleutel is ... Hij vraagt ook nooit meer waarom hij niet meer kan beschikken over meer geld om zelf boodschappen te doen ... Hij doet ook zelf geen boodschappen meer (uitzonderingen daargelaten) ... Hij vindt 't hartstikke normaal dat koelkast en voorraad altijd worden bijgevuld ... Hij vindt 't ook niet vreemd dat zo velen iedere dag bij hem op de stoep staan om hem te helpen met wassen (indien nodig) of eten klaarmaken. Vanmorgen vertelde ik hem dat morgen iemand langskomt om (nuchter) bloed te prikken. Dit ging vorige week fout doordat iemand van de huisartsenpraktijk een en ander niet goed had doorgegeven. Niet erg, nieuwe ronde nieuwe kansen zullen we maar zeggen. Pap begint te knotteren: "Alweer? Da's toch pas geleden al gebeurd?" 
"Nee pap, toen waren ze 't vergeten, morgen wordt je ècht geprikt"
"Oh ja, vorige week heb ik de hele dag zitten wachten ...."
Dit laatste is niet waar, al om half 10 heeft iemand van de thuiszorg hem zijn medicatie gegeven en 'n ontbijtje klaargemaakt. Maar voor 'n buitenstaander klinkt 'de hele dag' best aannemelijk. 
"Oh nee? Tja, maar tot half 10 is ook lang ...."
Ja pap, da's ook lang :-) Ik laat hem zelf een briefje schrijven met de tekst "NUCHTER BLIJVEN" wat hij vervolgens op een keukenkastje plakt.
Ik kijk nog  even in de koelkast, en haal er een pak koffie uit. Pap heeft geen idee hoe dat daar nu weer terecht is gekomen ... Ik laat 'm zelf t pak koffie op de goede plek zetten. Na even zoeken staat 't bij 't voorraadje thee en koffiefilters. Ik zet een pot koffie voor hem, en ga weer naar huis.

dinsdag 26 juli 2011

wc mat en zo

Even langs bij pap. Hij is niet thuis, volgens 't logboek van de thuiszorg is hij op stap met zijn vriendin. Ik vind 't knap van haar dat ze nog altijd met hem op stap gaat, dat is ècht niet altijd makkelijk met een man die honderd keer hetzelfde vertelt ....
Ik ga even kijken op 't verwarmingskamertje. De boiler geiser staat nog altijd 'aan', gelukkig, er is dus (hopelijk) toch niets mis mee. Morgen nog maar eens kijken, anders de technische dienst nog eens bellen.
Ik zet een kuipje halvarine in de koelkast en haal er gelijk de verse braadworstjes uit die ik gisteren had zien liggen, maar vergeten was mee naar huis te nemen. Geen idee hoe die dingen er komen, misschien is pap toch zelf boodschappen gaan doen? Maar hij kan niets met verse braadworstjes sinds 't fornuis onklaar is gemaakt .... (zie dit en ook dit bericht). En rauw opeten vind ik echt geen goed idee. Ik neem ze dus mee naar huis om ze aan te braden, morgen krijgt hij ze weer terug. 
Boven zie ik op 'n slaapkamer een grappig tafereeltje: 't (gewassen) wc matje ligt op een plek waar de vloerbedekking behoorlijk versleten is .... Ik zie zo voor me hoe dit is gebeurd: pap met 't matje in zijn handen, en dan géén idee (meer) hebben waar 't thuis hoort. En dan vervolgens overal in huis op zoek naar een geschikt plekje ... Ik pak 't toch maar op en leg 't op de goede plek voor de wc, en ga weer naar huis.


zondag 24 juli 2011

ola!

Telefoon uit Spanje: mijn schoonzus vanuit hun vakantie-adres. Pap had gebeld omdat hij een probleem met de boiler geiser had en kreeg toen zijn kleinzoon (hun zoon en mijn neef dus) aan de lijn. Die is ziek en belde daarom met z'n ouders .... in Spanje. En die bellen mij ... thuis. Probleem van pap: de boiler doet 't niet, hij heeft koud water. Afgelopen week is de verwarmingsmonteur al eens komen kijken, die heeft eraan gewerkt, en 't ding zou weer naar behoren moeten functioneren. Omdat ik toch nog boodschappen voor pap in huis heb rij ik even naar hem toe. De boiler geiser is inderdaad uit, maar dan ook helemaal. 't Schuifje wat normaal 'rechts' of 'in 't midden' moet,  staat nu helemaal 'links', dus 'uit'. Maar pap heeft nergens aangezeten, zegt hij. Als 't ding weer 'aan' is besluit ik om dit verwarmingskamertje af te sluiten en de sleutel maar ergens neer te leggen, zodat pap niet nog eens zelf gaat prutsen aan verwarming of boiler geiser. Hij krijgt 't klaar om met lucifers of aansteker te gaan zitten klooien en daar zit niemand op te wachten. Ik zie dat er her en der al zwartgeblakerde  takjes op de grond liggen ... Daar gaan we weer v.w.b techniek, een oud huis, een oud huis met achterstallig onderhoud en een oude man met Alzheimer ...

zaterdag 23 juli 2011

euthanasie en dementie (2)

Ik heb inmiddels gekeken naar 't programma via uitzending gemist. Welk programma? Dit programma. Achteraf gezien had dit al veel eerder gekund, ondanks 't trage internet hier. 't Is gewoon 'n kwestie van de instellingen veranderen. Kind kan de was doen, maar da's moeilijk voor mij. Techniek dan, niet de was  ;-)
Deze uitzending heeft me behoorlijk aan 't denken gezet. Ik dacht namelijk dat 't niet mogelijk was om als (beginnend) dementerende om euthanasie te vragen ... 't Kan dus wel, maar er zitten 'n grote adder onder 't gras:
Slechts 33 procent van de Nederlandse artsen is bereid om bij beginnende dementie mee te werken aan euthanasie. Dat blijkt uit de resultaten van een landelijk onderzoek naar euthanasie. Lees 't bericht hier verder op nu.nl. Ook Elsevier.nl schrijft over dit probleem, klik hier om te lezen.
't Blijft moeilijk dus ... en voor pap is 't te laat. Hij zou 't op dit moment ook niet willen (zie ook dit bericht). Voor anderen gloort er hoop ...

vrijdag 22 juli 2011

weer terug van weggeweest

Na ruim 12 dagen 'weg' ben ik weer thuis. 't Was fijn, niet te lang en niet te kort, en onze accu's zijn weer opgeladen. Vanmorgen een rondje 'van alles', en halverwege dit rondje rij ik - samen met mijn man - naar pap. Hij is wel blij me te zien, maar niet echt enthousiast . "Hoe lang ben je nu weg geweest? Twaalf dagen maar, ach, dat was niet lang" Als ik vraag of hij me gemist heeft zegt hij "Nee, eigenlijk niet ..." Da's eerlijk en ook een geruststelling: als hij me niet heeft gemist hoef ik me niet schuldig te voelen ... Waar we geweest zijn, vraagt hij nog, en op mijn "Oostenrijk" zegt hij "oh" en verder niets. Hij heeft trouwens erg vreemd gedroomd, zegt hij. Hij droomde dat ik verhuisd was, van 'n boerderij onder in 't dorp naar een huis ergens halverwege de 'berg'. Ik vertel hem dat ik inderdaad halverwege de berg in 't dorp woon, al meer dan twintig jaar. "Woon jij dan niet in die boerderij links onderaan?" Nee pap, daar niet ... Ik zou 't wel willen, 't is een prachtig monumentaal pand. Hij vraagt me dit vaker, waarschijnlijk doe ik 'm denken aan iemand die daar ooit heeft gewoond. Hij blijft even denken over wat ik hem net heb verteld, hij probeert misschien wel dingetjes uit 't verleden en uit zijn droom te combineren tot een plausibel iets. Verder ziet hij er goed uit, echt Hollands welvaren. Hij kan zijn buik ook niet meer inhouden,  de riem zit zelfs een aantal gaatjes losser. Niet gek als je bedenkt wat daar allemaal ingestopt is de laatste tijd ... In 't logboek van de thuiszorg staat een aantal keren vermeld dat pap slechte zin had en behoorlijk gemopperd heeft op de dames. De aanwezige huishoudelijk hulp vertelt mij ook dat pap vanmorgen op haar mopperde omdat zij de vuile was in de wasmachine wilde stoppen. Nu is niets meer te merken van zijn slechte humeur. Hij lacht, zit vol met praatjes en laat zich de maaltijd die is opgewarmd goed smaken. Ik beloof hem morgen nog wat boodschappen te brengen, en ik vervolg mijn rondje 'van alles' ...

woensdag 20 juli 2011

vergeten

Om even terug te komen op mijn bericht(je) van gisteravond: zoonlief gaat vandaag of morgen even langs (o)pa om te controleren of er voldoende te eten aanwezig is .... Verder denk ik niet dat pap brood geeft aan vogeltjes en al helemaal niet aan de eenden. Volgens mij - en ook aan zijn buikomvang te zien - eet hij 't echt allemaal zelf op.
Vanmorgen kreeg ik weer een telefoontje. Dit keer niet van iemand van de thuiszorg of van pap zelf maar van de huisartsenpraktijk: "volgens onze gegevens is Uw vader vergeten om bloed te komen laten prikken". Nee dus, zij zijn vergeten om aan de prikdienst door te geven dat pap thuis moet worden geprikt ... Oeps, ze gaan me terugbellen voor een nieuwe afspraak ... Ik bel de thuiszorg om te vragen of nog iemand bij pap langs kan gaan om alsnog medicatie te verstrekken en ontbijt te verzorgen. Maar dit is prima opgelost: om half 10 was iemand nog eens bij hem langs gegaan om te kijken of al was geprikt. Ze had - in overleg met kantoor - pap toen zijn tabletjes en boterham gegeven omdat ze wel dacht dat niemand meer langs zou komen om nuchter bloed te prikken ....

dinsdag 19 juli 2011

telefoon uit Nederland

Vanmorgen ging weer de telefoon: pap. Er was iemand van de thuiszorg, zei hij, die mij even wilde spreken. 't Bleek dat pap één dag te vroeg was met 't vullen van 'n potje met ochtendurine i.v.m. controle door de diabetesverpleegkundige volgende week ... Vind ik wel knap dat hij zelf in de agenda heeft gekeken, ook al klopt de dag niet helemaal! 

Mail van mijn broer:
Pap heeft van gisteren op vandaag 3 ons boterhamvlees en 2 halve broden opgegeten!!!! Hij heeft ook zelf briefjes opgehangen om 'nuchter' te zijn (i.v.m. 'nuchter' bloed prikken). Ik hoop dat pap nog genoeg brood heeft (tot donderdag, want dan kom ik naar huis ...) hij heeft nu nog 3 halve broden, maar ik weet niet wat hij er mee doet ....

Broerlief vertrekt vannacht naar Spanje .... goede reis!!

zondag 17 juli 2011

even contact

"Hai pap, met mij"
"Hé maedje, ben je thuis?"
"Nee, nog niet, donderdag pas. Hoe is 't met jou, wat ben je aan 't doen?"
"Oh, ik kijk naar de Tour, 't is spannend nu!"
"Dus ik stoor je?"
"'n Klein  beetje maar ...."
Ik vraag of mijn broer nog langs is geweest, maar pap heeft nog niemand gezien vandaag ... zegt hij. "En gisteren dan?"
"Misschien wel, maar dat weet ik niet meer ..." Pap heeft in ieder geval niet om geld gevraagd, dat is hij vergeten. Hij weet ook niet hoeveel hij nog heeft. "Wacht, ik kijk even ... ik heb nog 30 €". Hij is dus nergens geweest en heeft ook niets uitgegeven. Ik zeg dat hij dus nog zat geld heeft, en hij lacht.
"Dag pap". 
"Dag maedje" ...

vrijdag 15 juli 2011

ik ben er niet

Ik ben er niet, maar dankzij draadloos internet op vakantie toch ook weer een beetje wel .... Ik moet mijn blog èn huize paps toch in de gaten houden ;-) 't Is hier (Oostenrijk) qua weer op dit moment niet om over naar huis te schrijven, maar wel vele malen beter dan 't Nederlandse herfstweer. Voor vandaag ziet 't er niet slecht uit, we gaan zo meteen naar Salzburg, prachtige stad trouwens. Zowat iedere dag heb ik even contact met pap. Ik vraag me af of hij zich realiseert dat ik er niet ben ... Niet dus als hij belt dat hij krap bij kas zit en of ik hem wat kan komen brengen. Hij heeft nog 13 gulden, zegt hij. Even later is dat bedrag al gegroeid tot 30 euro ... Omdat ik weet dat koelkast en vriezer vol zitten kan ik daar niet echt over inzitten, over 't geld in zijn portemonnee. En pap zegt 't zelfde: "laat je dag hier maar niet door bederven!". Morgen is mijn jongste broer weer thuis ...

Pap heeft afgelopen zondag een gezellige middag en avond gehad, samen met zijn zwagers en schoonzussen. Eerst een stadswandeling door zijn eigen woonplaats met aansluitend een etentje in de zaak van mijn broer en schoonzus. Dit is een e-mail dat ik van een tante en oom kreeg:


Even terugkomen op afgelopen zondag. We waren ruim voor half 3 bij papa. Er was niemand meer van de thuiszorg. We weten niet of ze wel geweest is. Toen we belden duurde het even voordat hij open deed. Hij kwam de trap af en was helemaal aangekleed inclusief colbert. Wel een wintercolbert. Ik heb toen tegen hem gezegd dat hij beter dat bruine (rib) jasje aan kon trekken. Dat was niet zo warm. Dat hing in de hal over de stoel. Hij wilde wel zelf nog een stropdas omdoen. We hebben toen gezegd dat dat niet hoefde. Het lopen ging prima. We hebben maar een uurtje gelopen. Zoals ik al schreef zijn we even naar een cafe  geweest. Tante R. kwam er achter dat ze vroeger naast het cafe op kamers heeft gewoond en wilde daar wat over weten.  Ome J. liep even naar binnen en pap er meteen achteraan!!  Wij stonden nog buiten. Hij heeft toen meteen een pilsje besteld samen met ome J. Wij zijn uiteindelijk ook naar binnen gegaan om koffie te drinken. Hij heeft zelf het pilsje betaald en ook dat van ome J. Bij je broer ook nog een pilsje besteld (serveerster naderhand gezegd dat ze geen pils meer moest geven!!) Je schoonzus heeft het prima opgelost en hem alcoholvrij pils gegeven. Daarna hoefde hij zelf ook geen bier meer en heeft spa gedronken. ("Ik mag geen pils drinken!!")


woensdag 13 juli 2011

uitgesproken: over Alzheimer

'Uitgeproken', EO, dd 12 juli 2011
Onderdeel over Alzheimer begint ongeveer op 6.30. Twee mensen vertellen hierin over 'hun' Alzheimer. 
Veel stukjes in deze documentaire zijn heel herkenbaar. Met name de man die zijn vrouw vaak niet meer herkent, het heeft over meerdere vrouwen die over de vloer komen, het goed kunnen verbloemen van situaties, het slecht functionerende korte termijn geheugen, het typeren door de omgeving als 'het is toch niet zo erg' ...

Get Adobe Flash Player
Als het niet mogelijk is Flash te installeren kunt u de video bekijken via deze link.

dinsdag 12 juli 2011

op vakantie

Tot een aantal jaren geleden was op vakantie gaan voor ons een vanzelfsprekendheid, met andere woorden: als 't in ons opkwam dan regelden we iets hier en daar, pakten onze tassen in en gingen op weg. Sinds Alzheimer zijn intrede heeft gedaan in 'huize paps' heeft een en ander iets meer voeten in de aarde. En zeker sinds pap zijn boodschappen niet meer zelfstandig kan doen cq doet is 't allemaal best wel een geregel. Door het jaar gaan mijn broers (bijna) nooit weg, dus dan is altijd wel iemand in de buurt om een oogje in 't zeil te houden. Ik deel dan mede dat ik 'van .... tot' afwezig ben, en dat gaat goed. Maar 's zomers is dit toch een ander verhaal. Iedereen wil dan een of meerdere weken weg in vrij korte tijd. Dit jaar is door de operatie van mijn man onze meivakantie niet door gegaan. Voor aankomende zomer zag 't er aanvankelijk ook 'slecht' uit. Maar 't herstel gaat voorspoedig waardoor we deze week - tussen de fysiotherapiesessies door - toch ruim een week naar Oostenrijk kunnen gaan. Probleem is dat mijn jongste broer ook net in deze periode op vakantie is en middelste broer een eigen (drukke) zaak heeft. Dus nu moet ik zorgen dat a. de thuiszorg op de hoogte is, b. er voldoende boodschappen voor een hele week in de diepvries en koelkast liggen, c. iemand dit goed in de gaten houdt en d. eventueel boodschappen gaat doen. Achteraf gezien zou 't misschien verstandiger zijn geweest om pap een week naar 'n vakantie-opvang te laten gaan .... maar ik denk en hoop dat 't dit jaar ook zo nog goed zal gaan. Misschien niet optimaal, maar hij is dan wel in zijn eigen omgeving, kan lekker door zijn tuin lopen, wordt  verzorgd en in de gaten gehouden door onder andere de thuiszorgers ..... 

zondag 10 juli 2011

geld en bonnetjes

Vandaag krijgt pap weer (zak)geld van mij, hopelijk heeft hij er plezier van. De illusie dat ik er achter kom  waar hij z'n geld aan uitgeeft heb ik al lang niet meer. Hoeft ook niet, het is zijn geld, en hij mag er mee doen wat hij wil. Ben wel eens bang dat hij 't uitdeelt aan een ieder die iets aan of van hem vraagt, maar wederom: 't is zijn geld, en hij mag er mee doen wat hij wil ... Ik kan er alleen voor zorgen dat hij nooit teveel geld bij zich heeft, en ook geen 'grote briefjes'. Naar aanleiding van enkele reacties op mijn bericht van gisteren een foto van de klapper waarin ik onder andere alle bonnetjes bewaar van de boodschappen die ik voor pap doe. Just in case ...
Ik weet dat pap 't niet zo bedoelt, ik schreef 't al eerder: ik kan echt veel van hem hebben. Hij raakt alles kwijt .... dit is zijn manier om zich af te zetten 'tegen'. Tien tegen een dat hij allang vergeten is dat hij dit überhaupt heeft gezegd. En ik, ach, ik ook ;-)

zaterdag 9 juli 2011

geld

Ik heb er al eerder over geschreven: over 't verschil tussen pap aan de telefoon en pap 'in 't echie'. Laatst belde pap me op. 's Avonds om te klagen dat hij geen geld meer had, en de volgende ochtend om te zeggen dat hij naar de kapper wilde gaan, en dat hij daar geen geld voor had. Nu had ik 's avonds al toegezegd dat ik de volgende middag zou langskomen met boodschappen en met geld, maar dat was hij 's morgens uiteraard weer 'kwijt'. Aan de telefoon klinkt pap veel helderder dan 'face-to-face', en dat wil iemand nog wel eens op 't verkeerde been zetten.
Toen ik er die middag was kwam ook net een van de dames van de thuiszorg langs. Iemand die ik nog niet van gezicht en naam kende. Of pap haar vaker heeft gezien, daar kom je ook niet achter. Geen idee. Hij is nog altijd enthousiast bij iedere vrouw die  langs komt ....
Ik kan héél véél van pap verdragen. Toch was ik een beetje boos op hem. Ik stond op 't punt om hem geld te geven, en pap vertelde aan de verpleegkundige dat hij naar de kapper had willen gaan. Maar dat kon niet omdat hij niet genoeg geld had. "Ja, ik krijg genoeg pensioen, maar" - en toen wees hij naar mij - "zij zit op 't geld". Kijk, daar zit je dus ècht niet op te wachten .... Van mij zou hij alles zelf mogen doen .... maar dat gaat niet meer. En dat bedoel ik ook met 'iemand op 't verkeerde been zetten'. Iemand zou zo maar kunnen geloven dat dit echt zo is .....

vrijdag 8 juli 2011

naar de kapper en in de bonen

Pap is weer naar de kapper geweest. Niet naar de kapper waar hij al jaren klant is, maar naar een nieuwe. Hij zegt dat hij er toevallig langs kwam. " 't Lag bijna op een hoek, weet je wel: aan de grote weg richting de stad. Een leuke kapster heeft me geknipt".  Na even navragen en combineren denk ik dat ik weet waar 't is. Weet ook dat deze kapster een kleindochter is van een van de huishoudelijke hulpen die bij pap komt. Dus ik denk ook niet dat hij toevallig daar langs kwam, volgens mij heeft zij 'm daar naartoe gebracht. Maakt ook niet uit: hij ziet er weer prima uit. Zijn 'oude' kapper weet hij volgens mij ook niet meer te liggen. 't Richtingsgevoel is echt slecht geworden.
Dan zegt hij dat hij gistermiddag (dus na 't kappersbezoek) bij iemand is gaan koffiedrinken. Hij weet geen naam, weet ook geen straat, maar die mevrouw was heel aardig en heeft 'm binnengelaten. Volgens hem was 't een zus van zijn vriendin. Hij denkt even na, gaat naar de telefoon en belt meteen zijn vriendin: "weet je waar ik gisteren ben geweest? Ik was koffiedrinken bij een zus van jou. Ik kwam daar langs toen ik van de kapper terugkwam. Zij liet me binnen toen ik aanbelde. Zo'n aardige vrouw ....." Dan hoor ik aan haar reactie dat pap daadwerkelijk bij haar op de stoep stond, en niet bij haar zus. Zij had hem opengedaan, binnengelaten en met hem koffiegedronken .... Pap lacht, vindt 't een goeie grap: "echt waar? En ik heb helemaal niet in de gaten gehad dat jij dat was ...." en vraagt of zij dan niet vond dat hij vreemd had gereageerd .... 
Ik ben bang dat hij over niet al te lange tijd ons - zijn kinderen - ook niet meer herkent .....

donderdag 7 juli 2011

vervelende blogger


Blogger doet weer eens vreemd. 't Lukt me bijvoorbeeld niet om 'n eerder geschreven bericht te plaatsen. Via 'n omweg lukt 't me nu gelukkig wel om een heel nieuw bericht te schrijven. Ach, en aangezien ik nooit verlegen zit om woorden, zinnetjes of berichten .... De afgelopen dagen waren vrij druk: eergisteren vierden wij onze 25-jarige (kerkelijke) trouwdag. We deden niet echt iets speciaals, zijn niet zo'n feestvierders, maar zijn wel fijn met (2 van) onze zonen gaan uit eten. Vroeger belde pap me altijd op deze dag om ons te feliciteren, de laatste jaren niet meer ... Gisteren vierden we de verjaardag van onze jongste zoon. Daar moest (o)pa natuurlijk bij zijn. We hebben hem 's middags opgehaald, hij heeft lekker koffie gedronken en vla(ai) gegeten en 's avonds nog meegegeten. Hij vond 't aanvankelijk vreemd dat hij de enige gast was. Dat doe ik met opzet: er is meer aandacht voor hem, hij kan rustig zijn gang gaan, de gesprekken zijn 'een op een' en hij kan naar huis gebracht worden wanneer hij dat wil. Even was hij nog sportief op 't roeiapparaat. Dat moest ik natuurlijk vastleggen ... Tegen half 7 werd hij onrustig, hij wilde naar huis. De jarige job heeft hem weer netjes thuis afgezet.  

dinsdag 5 juli 2011

ongelukje

Als ik boven ben om dingetjes op te ruimen hoor ik dat pap naar de wc gaat. Als ik weer beneden in de keuken kom is hij iets aan 't zoeken. Op mijn vraag wat hij zoekt zegt hij: "dat blaasding", en hij wijst op zijn broek die nat is. Hij heeft dus 'een ongelukje' gehad, en zoekt de föhn om de broek weer droog te blazen. Ik zeg 'm dat 't niet zo'n goed idee is: er blijft altijd een kring zichtbaar en de broek ruikt dan ook niet meer fris ... Ik stuur hem naar boven om een schone broek aan te trekken. Ik ben nog niet zo ver dat ik mee kan gaan om hem te helpen, mijns inziens kan hij dat nog zelf .... maar hoelang nog? In 't half uur (!) dat hij weg is heb ik de benedenboel ook weer enigszins opgeruimd ... Ik haal intussen 'n schoon koffiekopje uit de koelkast en een pot jam uit de vriezer .... We drinken dan samen nog een kop koffie, ik verzamel de vuile was en ga weer naar huis.

maandag 4 juli 2011

herinneringen

Naar aanleiding van mijn bericht gisteravond en de reacties die ik daarop kreeg nog een berichtje over bezoek. Omdat ik het zó enorm waardeer, dat mensen op bezoek blijven komen! En ook dat ik daar vaak een verslagje of gewoon een mededeling van krijg, zodat ik weet dat er iemand is geweest. Want van pap krijg ik dat niet (meer) te horen, hij is dat dan al lang weer 'kwijt', helaas ... 
Gelukkig krijgt pap vaker bezoek. Ondanks 't feit dat hij niemand meer koffie, thee of 'iets erbij' aanbiedt, en waarschijnlijk ook niets 'fris' blijven ze toch komen. Vaak (schoon)familie, soms ook vrienden van vroeger. Als pap maar kan praten over vroeger, als er maar niet te veel aan en van hem wordt gevraagd. Ik kreeg afgelopen week een handgeschreven brief van een zwager van pap. Zó lief, ik krijg nooit handgeschreven brieven ... Hij en mijn tante waren ook op bezoek geweest. Ze hebben een gebeurtenis uit 't laatste stukje van de oorlog besproken, pap kon zich zo goed als alles en iedereen uit die tijd herinneren. 'n Gebeurtenis in 't dorp van pap. Mijn oom stuurde me een krantenartikel van die gebeurtenis om mij te laten lezen waar ze 't over hadden die middag:

Lieve Inge, beste T.
Ofschoon ik nog steeds niet weet wat er met T (=mijn man) gebeurd is, want pap weet er ècht niets van, wil ik graag informeren wat we uitgebreid toen besproken hebben. In dit artikel herken je de namen die hij zich zo goed herinnerde. Omdat R (=mijn tante) de familie H. kent kon ze veel bij hem terughalen. H. was ook hun veearts op de boerderij. 

Tja, en nu een probleem: 't inscannen van dit artikel lukt me niet ... Is niet erg, ik heb 't in ieder geval met veel interesse gelezen, en zal 't bewaren in de bewaardoos. Ik heb een 'bodem' om met pap hierover te kunnen praten. Bedankt!

zondag 3 juli 2011

verslag van 'n bezoekje aan pap

E-mail van een tante naar aanleiding van een bezoekje aan pap:

Hoi Inge,
Vanmiddag bij pap geweest. “Hebben jullie mijn tuin al eens gezien?” Helemaal door het oerwoud ( smal paadje ) geleid. Pap was helemaal in zijn element. Hij noemde zijn tuin zijn paradijsje. Hij heeft ons een artikel uit een vakblad voorgelezen over een aankomend gevaarlijk virus en ons  gewaarschuwd bij een eventuele vakantie in het buitenland! Liet ons ook trots zijn eetvoorraad zien in de diepvries. Verder over van alles en nog wat gekletst. Was heel gezellig. Bij het naar huis gaan waarschuwde hij voor het tegelpad, kon wel eens glad zijn.

Groetjes

J. van de thuiszorg

Als ik bij pap kom is J. van de thuiszorg er ook, samen met een collega 'in opleiding'. De collega krijgt van pap een rondleiding door zijn tuin, zo kan ik even ongestoord met J. praten. Zij is net terug van een aantal weken vakantie, ze ziet duidelijk dat pap weer achteruit is gegaan. Klopt, hij is weer vaker verward. Met name over waar hij woont of vandaan komt, zijn 'thuis' dus. Ze hoopt dat pap wordt opgenomen in 't (t)huis voordat de winter weer begint. Maar of dat zo zal zijn .... We hebben allebei 't idee dat de verwarring tegen die tijd weer behoorlijk zal toenemen, met misschien weer dwalen en akelige situaties. Zij spreekt uit ervaring. Na jarenlang werken in de thuiszorg weet je goed hoe mensen reageren op bijvoorbeeld 't langer of korter worden van de dagen, 't vallen van de blaadjes, etc. Ze is oprecht bezorgd, ik kan goed met haar overweg. Pap trouwens ook. In de tijd dat zij op vakantie was heeft hij diverse keren aan haar collega's gevraagd waar 'die kleine met die korte zwarte haren' toch bleef. Lief hè? Namen vergeet hij, maar gezichten van mensen die héél vaak bij hem komen en goede zorg bieden blijkbaar niet.

zaterdag 2 juli 2011

vliegen meppen

Ik zie een kwast liggen op 't aanrecht.
Als ik vraag wat hij daar mee moet of doet heeft pap direct weer zijn verhaal klaar: "da's om vliegen mee te vangen .... Ik sla ermee tegen de vlieg, die wordt daardoor verrast en soort van verdoofd, dan schuif ik langzaam met de kwast omlaag zodat ik de vlieg kan verdrinken in de wasbak...." De dag erna is de versie ietwat veranderd: "zodat ik de vlieg weer buiten kan loslaten ..." Dit is pap in actie:
En lol dat hij heeft!

vrijdag 1 juli 2011

ruilen

Internet is traag en blogger doet vreemd. Even was ik bang dat ik een bericht 'kwijt' was. Tja, ook dat kan gebeuren, en dan kun je alleen maar diep zuchten en opnieuw beginnen .... Maar gelukkig, 't bericht dat ik zocht had ik al gepubliceerd ;-) 
Vanmiddag heb ik samen met mijn jongste paps grasmaaier en ook de onze opgehaald bij de monteur die - hopelijk - goed werk heeft verricht met onderhoud en reparatie. De rekening was er in ieder geval naar. We hebben allebei een H.onda maaier. De onze is een prima ding, die van pap is ietwat geavanceerder en ook ingewikkelder, 'te' voor iemand met Alzheimer. We - mijn zoon en ik - besluiten om pap onze machine te geven, en die van hem voortaan bij ons te gebruiken. Voordeel voor pap is dat hij alleen maar hoeft te zorgen dat er voldoende benzine in de maaier zit voordat hij gaat maaien. Heel eerlijk gezegd had ik liever de 'mijne' gehouden, maar ach, ik heb nog een lerend vermogen (hoop ik) en dat van pap is niet meer zo geweldig. Pap is het gelukkig eens met ons voorstel. Vandaag in ieder geval, en v.w.b. morgen is nog de vraag. Hij is allang blij dat hij de maaier terug heeft. Commentaar heeft hij trouwens op de tuinman, die gisteren 't grasveld is komen maaien, want dat had hij zelf pas één dag daarvoor ook nog gedaan ... zegt hij. Ja, ja, mijn zoon en ik geven elkaar een knipoogje en laten (o)pa in de waan ... Pap heeft trouwens een leuk boeket op tafel staan. Zelf geplukt uit eigen tuin, 't zou niet misstaan bij 'bloemetje op woensdag' ...