woensdag 31 augustus 2011

copyright (2)

In antwoord op een reactie van Toaske plaats ik de link nog eens van 't bericht waaruit 't woord 'strijkmachine' is gekopieerd. En wat ben ik blij met blogger, als ik zie hoelang de mensen van web-log moeten wachten tot ze weer kunnen bloggen ... Dames en heren: sterkte ermee!! Ik zal voortaan netjes 'bron: www' bij mijn plaatjes zetten, als ik 't tenminste niet vergeet ..........

copyright

Ook zoiets vreemds, wat schijnbaar bij bloggen hoort is het kopiëren van tekst en/of afbeeldingen zonder toestemming van de 'auteur' ... Nu haal ik min of meer regelmatig plaatjes van 't internet met als doel het verfraaien van een bericht en daar vraag ik ook geen toestemming voor. Maar dan zijn 't plaatjes die bij 'afbeeldingen' staan, zonder copyright en dus openbaar ... Om nu zomaar lappen tekst van de blog te halen is minder leuk .... Ach, als 't dan is om meer bekendheid te geven aan Alzheimer, dan heb ik er nog niet zoveel problemen mee. Liever zou ik zien dat iemand me daar toestemming voor vraagt, ik geef dat ook netjes aan aan de linkerkant van de blog. Laatst had iemand wel iets heel vreemds gekopieerd van mijn blog, slechts één woord: 'strijkmachine' .... Ach, als dat gelukkig maakt ;-)
Ik wil wel een watermerk op mijn eigen foto's gaan zetten. Niet dat mijn plaatjes zo speciaal zijn, maar ze zijn wel van mij ;-) Verschillende mensen gaven me daarvoor de nodige tips, maar ik ben nog niet zover dat ik precies weet hoe 't werkt ....

dinsdag 30 augustus 2011

verjaardag, van wie?

Afgelopen zondag in hele kleine kring de verjaardag gevierd van een van mijn zonen. Ik had tegen pap gezegd (en ook opgeschreven in zijn agenda) dat we hem tegen 3-en zouden komen halen. Omdat zoonlief nog met de trein uit Breda moest komen zou dit ophalen van beiden fijn gecombineerd kunnen worden. Helaas werkten de spoorwegen niet erg met mijn plannetje mee want de (bijna) jarige Job had een behoorlijke vertraging. En pap? Die stond al vanaf 3 uur klaar in zijn zondagse pak .... de arme. Toen mijn zonen hem eindelijk ophaalden wist hij wel niet meer waarom en voor wie ... 
Opa's en de ene oma werden fijn voorzien van vla(ai) en koffie, en naderhand nog van een glaasje wijn en iets te knabbelen. Voor pap had ik bedacht dat ik hem een glaasje met fris zou voorzetten en dat zag er echt uit als rode wijn. Hij heeft 't gedronken, en 't smaakte hem prima! Geen commentaar, geen gevraag naar wijn en geen stress  voor mij ... Ook in deze kleine kring werd weer pijnlijk duidelijk hoe zijn wereldje verandert. Hij beweerde bijvoorbeeld heel serieus dat hij meerdere keren per week voor zichzelf een potje kookt ... Die dag had hij een biefstukje met aardappeltjes en doperwtjes/worteltjes klaargemaakt. Je zou 't zo geloven .... Op een gegeven moment wees hij op een foto van mijn gezin met de vraag "of die allemaal van mij waren" ... hij herkende zijn kleinzonen niet, zag ook geen verband tussen de personen op de foto. Triest. Gesprekken gaan allemaal langs hem heen, alleen als hij persoonlijk wordt aangesproken neemt hij deel aan 'n gesprek. Maar wat hij dan zegt slaat vaak kant nog wal. Toch amuseert hij zich, hij heeft een fijne middag gehad, en dat is heel belangrijk! 



zondag 28 augustus 2011

onderhoud en post

Gisteravond nog even langs pap, samen met mijn man. Ik wil graag dat hij naar een paar dingen kijkt in huis die opgeknapt moeten worden voordat de winter invalt. Eén ding kan hij (mijn man, niet mijn vader ...) zelf doen, voor de andere dingen moet een klusjesman of een officieel bedrijf langskomen. Op paps slaapkamer zit een grote kier - en dan bedoel ik echt groot - tussen vensterbank en raamkozijn. 't Lijkt wel of 't kozijn in de loop der jaren is verschoven, als je hierdoor kijkt heb je zo ongeveer uitzicht op de dakpannen ..... Manlief gaat de kier dus dichten en er een flinke lat voor zetten. Verder zag ik een leistenen plaat liggen in de dakgoot .... hoe die er komt: geen idee, maar dat ding hoort daar niet. Ik laat mijn man niet (meer) op een ladder, dat is dus voor een van mijn broers of, zoals eerder aangegeven, voor 'n deskundige. Idem de garagepoort, die 'gaapt', en ook niet zo zuinig. Als er weer zo'n winter komt als 't afgelopen exemplaar moet dit gapen worden opgelost. Hoe: geen idee, wederom iets voor broers of deskundige. Hopelijk blijft de verwarming deze winter nog functioneren zonder al te veel gebreken. Vorige winter was dit hopeloos. Maar om nog een nieuwe ketel of iets dergelijks te gaan plaatsen heeft niet veel nut, zeker niet als we niet weten hoe lang pap nog in zijn huis blijft wonen. En pap: die is hier helemaal niet mee bezig, met niets wat 't onderhoud van zijn huis betreft .... 
Pap heeft post voor me. Gelukkig bewaart pap de weinige post en rekeningen die hij krijgt nog redelijk goed, er komen tenminste nooit aanmaningen omdat hij iets heeft weggegooid. En als hij iets weggooit, kom ik er vaak toch nog (toevallig) achter. Op de envelop van 't CAK (centraal administratie kantoor) staat heel netjes mijn naam geschreven: t.a.v. Inge. En over 't bankafschrift dat hij heeft gekregen zegt hij: "ja, er komt genoeg binnen!" maar naar de uitgaven heeft hij niet gekeken ;-)

zaterdag 27 augustus 2011

geldzorgen

Telefoon gisteravond, ik ben er even niet en mijn man neemt op: "Ja, met mij, ik moet even wat kwijt: ik heb geen rooie cent meer .... en de koelkast is leeg!" Oef, en wat nu? Mijn man zegt dat ik morgen met geld en boodschappen bij hem langs kom. En waarom hij me 's ochtends niets heeft gezegd over 't blut zijn? Volgens pap heeft hij mij al in geen dágen gezien ... 
Tuurlijk ben ik er 's ochtends geweest, de koelkast was toen nog redelijk gevuld. Er was nog voldoende brood, boter, een paar plakken kaas, een pot sandwichspread en nog meer dan genoeg maaltijden om op te warmen in de magnetron. Als hij dat allemaal zou hebben opgegeten tussen 's ochtends en 't telefoontje gaat 't echt de verkeerde kant op. En van 't geld moet ik eerlijk toegeven dat ik vergeten ben om hem wat te geven ... Ik overleg met mezelf of ik niet toch nog - 't is inmiddels half 10 - langs moet gaan, maar vind dan dat dit niet nodig is ... pap kan best wachten tot morgen. 
Nogmaals de telefoon, dit keer beantwoord ik 'm zelf. 't Is pap weer, hij weet duidelijk niet meer dat hij al een keer heeft gebeld vanavond. "Zeg, er was iemand aan de deur om te collecteren voor de buurt. En ik kon 'm niets geven, want ik heb niets ... alleen wat dubbeltjes en kwartjes. 't Is een oudere man uit de buurt, je weet vast wie ik bedoel. Hij kent mij en ik ken hem van gezicht, ik weet alleen niet meer hoe hij heet. Kun je niet wat komen brengen voor als hij nog eens komt vanavond?"  Ik vertel hem dat ik nu niet meer langs kom, en dat die meneer ook echt niet meer langs komt zo 's avonds laat. 't Is vast tijd genoeg als hij morgen geld in zijn portemonnee heeft. Ik vind 't niet leuk voor hem dat hij geen geld had wat hij kon geven. Pap had ooit een zakje met klein geld in de meterkast hangen ... misschien dat ik dat weer in ere herstel. Dan heeft hij altijd muntgeld wat hij weg kan geven. Alhoewel .... dat vergeet hij vast ...

vrijdag 26 augustus 2011

strijken


Telefoontje van pap: "ik heb - geloof ik - de hele dag gestreken, ben 't gevoel voor tijd een beetje kwijt .... moet ik nog iets doen vanavond of moet ik nog ergens naar toe?" Ik kan 'm geruststellen, hij heeft 'n vrije avond. "Dus dan kan ik nu naar bed?" Oeps, dat moet hij niet doen, 't is net half 7 geweest ... Hij is weer vaker in de war en zijn tijdsbesef is daardoor ook weer 'n stuk minder goed dan voorheen ... "Wanneer komt, hoe heet ze nog eens .... mijn vriendinnetje, terug van vakantie?" Dat is morgenavond heel laat pas. "Oké, welterusten dan maar ....." 

donderdag 25 augustus 2011

slechte zin

Pap heeft geen goede zin. Hij moppert. Hij moppert op M. van de thuiszorg, een hartstikke lief en leuk mens die dit niet verdient. Pap heeft 't koud, en hij moppert omdat alle verwarmingsknoppen dicht gedraaid zijn. "Heb jij dat soms gedaan?". Hij heeft 't eerst aan M. gevraagd en vraagt 't nu aan mij. Ik snap niet dat hij 't koud heeft trouwens. Buiten is 't zelfs benauwd. Maar hij blijft erbij dat hij 't koud heeft. Ik beloof dat ik boven ga kijken hoe 't met de verwarmingsketel is. Intussen hoor ik hoe hij verder moppert. Volgens hem doet M. 't helemaal verkeerd met 't vullen van de waterkoker: "je verknoeit water!" Ik weet niet wat er precies aan de hand is, M. trekt haar schouders op alsof ze wil zeggen "geen land mee te bezeilen ....". Als pap zijn maaltijd voorgezet krijgt is zijn kwade zin even voorbij, hij geeft M. zelfs een complimentje: "lekker deze stamppot!" 
Pap is rustig aan 't eten en ik kan zo even met M. overleggen. Ik geef haar een verandering door voor de komende week. Verder vertel ik haar dat ik 't idee heb dat pap zich niet zo goed aan 't verzorgen is: ik heb 't idee dat hij al 'n aantal dagen dezelfde kleren aan heeft. Ik heb geen idee of hij überhaupt zijn ondergoed verschoond heeft de afgelopen dagen. Dit is de taak van de verpleegkundige die 's morgens komt om te controleren. Maar vaak is pap 's morgens al aangekleed tegen de tijd dat iemand van hen langskomt. Moeilijk, want 't is lastig om tegen hem te zeggen dat hij schone kleding aan moet trekken als hij al aangekleed is. M. schrijft mijn opmerkingen op, hopelijk is er morgen een daadkrachtig iemand die de ochtendzorg heeft .... 
Pap is intussen klaar met eten en begint weer te mopperen: "wat staan jullie hier te leuteren, in die (dure) tijd kun je beter mijn keuken poetsen ......". Ik zeg hem dat hij echt vies gemutst is deze dag, en dat 't niet de taak is van M. om zijn keuken te poetsen, daarvoor komt morgen de poetshulp. En dat hij best zelf de stofzuiger in de hand kan nemen als 't hem stoort. Ik ben een geduldig persoon, kan veel van pap hebben, maar hij moet niet onredelijk zijn ;-)
Later kom ik erachter waarom hij zo moppert: zijn vriendin is met vakantie .....

dinsdag 23 augustus 2011

nostalgie en gewoon leuk

Afgelopen weekend heb ik genoten van 't geweldige cadeau voor mijn verjaardag: een weekendje Zeeland. En natuurlijk was manlief de beroerdste niet: hij ging fijn met me mee ;-)  't Was heerlijk, 't was genieten en 't was nostalgie. 
Vroeger, vanaf dat ik een jaar of 3 oud was, gingen we al op vakantie naar Zeeland: mijn vader, moeder, mijn broertjes en ik. 't Waren de enige twee weken verlof in 't jaar voor pap, daar moest hij 't mee doen! Twee hele weken lang alleen maar zon, zee en strand. Voor ons kinderen waren 't twee weken lang zandkastelen bouwen, complete forten om 't wassende water tegen te houden, frietjes met zand eten, vliegeren, splinters uit de voeten laten halen en gestoken worden door héél véél muggen .... Maar ook genieten van lekker eten, 'n hele stranddag in 't strandhokje blijven zitten in verband met regen ... Of zeilen op 't Veerse Meer of 't Grevelingenmeer.
Ondergaande zon (Domburg)

Zierikzee

Zierikzee

St Lievens Monstertoren, Zierikzee

Veere, gezien vanuit Kamperland
Veerse Meer


Veere, d'Ouwe Werf
Ik heb pap gezegd dat ik naar Zeeland ga en dat vindt hij hartstikke leuk! Hij is wel bezorgd, want "dat eiland is maar klein, en daar is toch niet zoveel te doen?" Want Zeeland, dat was voor ons Walcheren. We gingen altijd op vakantie naar Vrouwenpolder of naar Oostkapelle. Slechts 2 zomervakanties waren we Zeeland ontrouw: een keer voor een vakantie aan de Belgische kust en een keer maakten we een - voor die tijd - verre reis naar Zwitserland. Pap was hélemaal weg van 't water: hier is ook zijn liefde ontstaan voor 't zeilen. Zie ook dit en dit bericht.  De eerste keer dat ik in jaren de zee weer eens zie proef ik onmiddellijk weer hoe ik hier vroeger van kon genieten! Bovenstaande foto's heb ik gemaakt tijdens onze fietstochten over 2 Zeeuwse eilanden: Walcheren en Noord-Beveland. Ik ben erover aan 't denken om dit reisje nog eens over te doen, maar dan met pap ...

maandag 22 augustus 2011

1 jaar

Mijn blog bestaat 1 jaar. Om precies te zijn sinds gisteren. Driehonderdzesentwintig berichten geleden ben ik begonnen met schrijven over mijn vader en over Alzheimer, met af en toe een zijstapje naar iets anders ... Ik sta af en toe versteld van mezelf ;-) Om even terug te komen op mijn laatste bericht: deze link legt uit wat de betekenis van vla is. 't Is geschreven in 't dialect, vrij lastig lezen voor niet-Limburgers. Maar als ik de link in 't Nederlands neer zet wordt 't woord 'vla' weer gelijk vertaald met 'vlaai' ...
Deze dame stond vorige week trouwens op de stoep: sta ik toch nog met mijn afbeelding op 't www .... 
Vanmiddag kan ik pas naar pap. Dan zal ik kijken hoe 't met hem is en met de inhoud van de koelkast en vriezer .... Nu nog even niet. Ik ben even aan huis gebonden omdat de schilder aan 't werk is. By the way: als iemand een tip heeft voor een (studenten)kamer in Delft .....

vrijdag 19 augustus 2011

vla of vlaai?

De dag van gisteren. Omdat ik 't 's middags (te) druk heb met voorbereidingen voor mijn feestje 's avonds heb ik besloten om pap niet vandaag maar pas volgende week op mijn verjaardag uit te nodigen, d.w.z. dan haal ik hem een middag naar hier. Hij zou 't wèl leuk vinden, daar ben ik van overtuigd, maar ik heb eigenlijk geen zin om politie-agentje te moeten spelen als hij een wijntje of biertje wil drinken. Ook vind ik 't niet prettig als hij gesprekken niet kan volgen .... Of als hij halverwege naar huis wil omdat hij 't wel heeft gezien of gehad. Hij heeft me trouwens drie keer gebeld om me te feliciteren: één keer de avond van te voren, om 10 uur ("dan ben ik vast de eerste, voor 't geval ik 't morgen zou vergeten!"), en twee keer de volgende ochtend. Drie keer is scheepsrecht ;-)  Ik denk niet dat hij er zelf aan gedacht heeft trouwens, hij heeft vast hulp gehad van deze of gene, maar dat maakt niet uit.
Tussen m'n bezigheden door ga ik wel even bij hem langs, mèt een stukje onvervalste Limburgse vla. Dat is trouwens wat de niet-Limburgers vlaai noemen ... geen pudding dus :-D Hij vindt 't lekker! Tuurlijk, alles wat eetbaar is vindt pap lekker. Ik kijk even in de koelkast en jawel hoor: alweer 'n kale bedoeling. Volgens pap laat degene die verantwoordelijk is voor de bevoorrading behoorlijk wat steekjes vallen ..... Ik schiet in de lach en zeg dat ik dat ben .... en dat we morgenvroeg, nadat we op controle bij de huisarts zijn geweest, samen even boodschappen gaan doen. Dan hoop ik dat dat voldoende zal zijn totdat ik weer terug ben van mijn weekendje weg ...

donderdag 18 augustus 2011

zoekwoorden (2)

Naar aanleiding van mijn bericht over zoekwoorden nog eens gekeken hoe 't mogelijk is dat met de meest vreemdsoortige woordcombinaties toch iemand op mijn blog terecht komt. En wat blijkt? Hoofdschuldige ben ik toch vaak zelf .... Door bijvoorbeeld 'n afbeelding van 't internet te halen is er namelijk een verbinding of link tussen die afbeelding en de blog ... Zie dit bericht, behorende bij de zoekwoorden 'beterschap wensen' en 'afbeelding van harte beterschap'. De combinatie 'jumbo nasi' komt door de afbeelding van een kant-en-klare maaltijd (juist ja, van die supermarktketen) boven een bericht over eten. 'Alles gaat kapot' is de titel van een blogbericht en zo kan ik nog wel even doorgaan ;-) Oh ja, 'toneelgordijnen' staat ook bij 't lijstje met zoekwoorden ... Sommige combinaties kan ik niet plaatsen, maar 't blijft leuk!

Nog een mededeling van huishoudelijke aard:
Yep, ik ben jarig vandaag ;-) De komende dagen ben ik er eventjes tussen uit .... lekker genieten in Zeeland!

woensdag 17 augustus 2011

Welkom!

Welkom Hans, als 45ste volger op mijn blog. Hans schrijft een blog over zijn vrouw Riet, Riet heeft Alzheimer:


MET EEN ARM OM JE SCHOUDER SCHIJNT DE ZON PAS ECHT, 
AANDACHT IS GEEN LUXE MAAR EEN MENSENRECHT. 
Sinds zich enige jaren terug bij mijn lieve vrouw Riet de ziekte van Alzheimer openbaarde, ben ik vrijwel dagelijks in de weer om haar de haar nog resterende jaren zo aangenaam mogelijk te maken. Kijk op www.volg-riet.blogspot.com voor het hele verhaal.

een goede buur

De tuinman belt: hij is bij pap, wil 't gras gaan maaien met paps maaier, maar ze (hij en pap) kunnen de opvangbak nergens vinden. Dat kan ook niet, want dat ding ligt hier in de schuur .... Ik beloof om 'm direct voorbij te brengen, kan ik gelijk kijken of pap ook de tuin in wil om zelf iets te doen. Pap heeft er - helaas - niet veel zin in. De voornemens die hij laatst had voor wat betreft meer bewegen liggen blijkbaar alweer in de ijskast ... Buurman komt ook even buurten, we staan nu met een klein groepje bij mekaar en pap staat erbij. Hij volgt 't gesprek, maar geeft de verkeerde antwoorden op de verkeerde momenten en weet de halve tijd niet over wie we 't hebben. Toch voelt hij zich allesbehalve verloren en amuseert zich kostelijk. Buurman's vader had - toen hij nog leefde - ook Alzheimer, dus hij is een en ander gewend. "Ik blijf een oogje in 't zeil houden", zegt hij als ik weer naar huis ga. Fijn!

dinsdag 16 augustus 2011

zoekwoorden en humor

Even gewoon iets anders ... Voor 'n blogger is 't leuk om te kijken waar zijn of haar lezers vandaan komen, via welke site ze op de blog uitkomen en hoe vaak de blog bezocht is op een dag/week/maand bijvoorbeeld. Grappig is om te kijken hoe iemand op 'n blog uitkomt, dus met welke zoekwoorden. Meestal tikt men iets in wat Alzheimer gerelateerd is, en dan is 't logisch dat deze blog 'n resultaat van 't zoeken is. Maar er zitten een paar vreemde uitschieters bij: 

  • grappige wc mat
  • schone automobielen foto's
  • twee vliegen in een klap (hé, toevallig ook de titel van 'n blogbericht ;-) )
  • wc mat groot
  • spek ei
  • beterschap wensen
  • moederdag
  • jumbo nasi
  • alles gaat kapot
  • afbeelding van harte beterschap
Bovenstaande zijn zoekwoorden waarmee je dus daadwerkelijk op deze blog kunt uitkomen ........
Ik ben heel blij met alle reacties op mijn blog, of ze nu direct als reactie onder de berichten gegeven worden, per e-mail of persoonlijk. 'n Tijdje heb ik geprobeerd om ook op reacties te reageren, maar ik merk dat dat toch wel tijd kost ... Ik reageer dus niet (meer), maar dat wil niet zeggen dat ik ze niet heb gelezen: ik lees echt alles! Soms kom ik dan in een volgend bericht terug op gegeven reacties, lijkt me ook makkelijker voor degenen die hebben gereageerd: dan hoeven zij niet meer 'terug' te gaan naar een ouder bericht om te kijken of er een reactie op hun reactie is gekomen ;-) E-mail schrijvers krijgen meestal wèl bericht van me terug. Zo, dat waren de punten van huishoudelijke aard ...

maandag 15 augustus 2011

schrikmoment

Toen ik vanmorgen bij pap kwam waren alle gordijnen nog dicht. Ik kreeg echt zo'n schrikmoment: 't zal toch niet ... Je weet maar nooit bij iemand van zijn leeftijd. Gelukkig kwam ook de verpleegkundige van de thuiszorg net aanrijden. Zelden zo blij geweest met een verpleegkundige als op dat moment ;-) Samen gingen we naar binnen. Pap was al op, "al heel lang hoor!", hij had alleen de gordijnen nog niet open gedaan. Hij was aangekleed, maar of hij zich al gewassen had ... geen idee. Ontbeten had hij al, dus 't enige wat de verpleegkundige hoefde te doen was pap sommeren om zijn tandprothese te halen, hem de medicatie verstrekken en de maaltijd voor 's middags uit de vriezer halen. Nadat zij weg was begon pap vrijwel direct te knotteren over "die andere grasmaaier in de garage .... want dat is niet die van mij ...". Probeer dan maar eens rustig uit te leggen waarom we mijn en zijn grasmaaier gewisseld hebben, want de verklaring dat de zijne te ingewikkeld was geworden voor hem, daar wil hij niets van weten. Ik ga met hem kijken wat zo stoort aan mijn (echt niet mindere) grasmaaier, maar hij weet 't nu niet meer. Ik start 't ding, en rij 'm naar 't grasveld wat weer gemaaid moet worden. Nu hij ziet dat 't ding gewoon functioneert is 't goed, voor nu tenminste ...
Eventjes iets anders: de mooie blog van Atelier Brigitte is bijna jarig en bestaat 5 jaar! Een mooie gelegenheid voor een give-away, ik zou zeggen: neem eens een kijkje op de blog van Brigitte!

zaterdag 13 augustus 2011

twee vliegen in een klap

Gistermorgen was ik door omstandigheden al om half 9 bij pap. Hem de boodschappen gebracht waarvan hij zei dat hij ze zo hard nodig had, en natuurlijk zijn zakgeld. Ik had dit keer alleen briefjes van € 5 voor hem. Dat is eigenlijk 't makkelijkst voor als hij een kleinigheidje wil kopen. Als hij dan al zegt 'laat de rest maar zitten'  is 't nooit zoveel of teveel. Maar niet iedere pinautomaat geeft (alleen) briefjes van € 5, deze automaat moet ik dus onthouden ... Normaal ben ik nooit zo vroeg, maar ik moest al om 9 uur ergens zijn en dit zou tot 2 uur duren. Om pap zo lang op zijn spullen en geld te laten wachten vind ik niet prettig. En de boodschappen al die tijd (ongekoeld) in de auto laten staan is ook niet zo fris. Ik weet ook van mezelf dat ik na een intensieve ochtend en voormiddag behoorlijk moe ben en geen energie over heb voor pap. Om even terug te komen op mijn zorgen voor pap: 't is dus zo dat ik na die ene keer gistermorgen die dag niet meer ben langs geweest. 't Is ook wel eens 'in en weer uit' nadat ik heb rondgekeken of alles in orde is. Dan valt de hoeveelheid tijd die ik aan hem besteed op een dag best mee. En voor wat betreft boodschappen doen: ik doe meestal tegelijk boodschappen voor hem en voor ons, dat is dus twee vliegen in één klap. Nu hoeven we ook niet meer zo vaak op consult bij huisarts of geriater, dat is een stuk prettiger voor mij maar ook voor hem. En zolang pap zonder (erge) verwardheid zijn gewone dingen doet, regelmatig verzorgd en gecontroleerd wordt, gaat alles z'n gangetje en dus redelijk goed. Niemand hoeft dus medelijden met mij te hebben hoor, er blijft meer dan voldoende tijd over om te genieten van de plezierige dingen in 't leven ;-) en ja, ik doe 't met liefde. Dat maakt dingen ook makkelijker! Tot nog toe dan, en wat de toekomst ons brengt ..... dat zien we dan wel weer.

vrijdag 12 augustus 2011

tegenstrijdige uitspraken

"Ik zie nooit iemand" versus "ik zie zoveel mensen",
"Ik ben al in geen tijden meer in de stad geweest" versus "gezellig hier hè? Hier kom ik best vaak", 
"Mijn vriendin? Al in geen maanden meer gezien" versus "ik ga zometeen weer even bij haar langs"
"Ik moet meer gaan bewegen" versus "nee, daar heb ik nu geen zin in"
"Nee, ik hoef niet naar de wc" versus "ik moet NU plassen ..."
"Ik heb geen rooie cent" versus "ik heb genoeg geld want ik geef niets uit"
"Ik eet helemaal niet veel/vaak" versus "jeetje, er zit niets meer in de koelkast"
"L.? Die ken ik niet" versus "L.? Oh, die komt een paar keer per week"
"Ik eet nooit zoet" en lepelt vervolgens 't bakje slagroom bij de koffie helemaal leeg en eet en passant ook mijn koekje op.
"Gras maaien? Iedere week!" ... 't gras staat wel bijna kniehoog ....
"Ik drink geen wijn/bier meer" versus "Ik wil nu een wijntje en laat me niet betuttelen ...."

Ik geloof dat ik weer aan vakantie toe ben .............. (en da's geen uitspraak van pap maar van mij ... )

donderdag 11 augustus 2011

jarige zwager

Pap wordt verwacht op de verjaardag van een van zijn zwagers. 't Is ongeveer een half uurtje rijden met de auto, maar omdat pap geen auto (meer) heeft breng ik hem. Nu maar hopen dat pap dit niet vergeten is als ik bij hem langskom ;-) Ik bel hem daarom ruim van te voren: "ik kom je zo meteen halen", en natuurlijk weet hij niet meer waarom: "kijk maar in je agenda ..."
We rijden naar 't mooie zuiden, en pap praat honderduit: dit is de omgeving waar hij vandaan komt en waar hij is opgegroeid. 't Is er ook hartstikke mooi! Ondertussen hebben we 't ook over ditjes en datjes. Eén van die ditjes is 't niet meer drinken van alcohol door pap: "nee, ik drink niets meer, niet meer sinds de arts (= geriatrisch verpleegkundige, maar dit terzijde ;-) ) me dit verboden heeft". Als ik vraag: "ook niet als iemand een glas bier of wijn voor je neus zet?" is pap bijna beledigd dat ik dit durf te vragen: "tuurlijk niet ... nooit ... ik blijf er vanaf!" Oké, ik heb al andere verhalen gehoord, maar geef hem 't voordeel van de twijfel.
Na de allerhartelijkste begroetingen over en weer wordt ons gevraagd wat we willen drinken .... en pap wil een wijntje ...

dinsdag 9 augustus 2011

een nieuwe bril of toch maar niet?

Leuk, al die reacties op mijn vorige bericht! Pap draagt geen leesbril, maar een vertebril met multifocale glazen. Niet de duurste versie, dat wilde hij toen hij 'm kocht niet, maar een bril met zogenaamde 'maantjes' Een bril dus die je in principe gedurende de dag niet af zet. 't Is daarom geen optie om zijn bril aan een koordje te hangen, dat koordje zou 'm alleen voortdurend in de weg zitten. 't Blijft even zoeken naar een oplossing. Ik denk dat ik voor een niet al te dure optie ga: een nieuwe multifocale bril bij H.ans A.nders of S.pecsavers, die maken daar in ieder geval genoeg reclame voor. En die andere bril? Die komt vast en zeker nog eens tevoorschijn ....
Bovenstaand was mijn geplande berichtje voor vandaag. Maar eerst even langs pap. 't Was hartstikke warm bij hem in huis: hij had beneden in huis alle verwarmingen vol opengedraaid .... Dus snel door 't huis om die dingen dicht te draaien en toen zag ik dit:
Boven in een van de slaapkamertjes zag ik DE bril hangen ... Ik ben snel mijn gsm gaan halen voor een foto, en heb toen pap erbij geroepen. Hij was zó blij dat hij z'n bril terug had dat hij niet eens de schuld aan wie dan ook gaf dat dat ding daar hing ....

zondag 7 augustus 2011

waar is mijn bril?

Pap is zijn bril weer eens kwijt. Hij loopt nu al een tijdje rond met een oud model op zijn neus en klaagt een beetje omdat hij niet goed genoeg kan lezen. De sterkte van deze glazen klopt dus niet. Dilemma: wachten tot de goede weer opduikt, nieuwe glazen in dit oude model of een geheel nieuw montuur met nieuwe glazen? 't Zou fijn zijn als we voor de eerste optie zouden kunnen gaan ;-) Pap is meestal thuis, dus de kans is groot dat 't ding 'gewoon' ergens ligt. Tweede optie is uitgesloten: model is al zó oud. En de derde optie: tja, als we de goede bril nergens terugvinden zal er niets anders op zitten, met 't gevaar dat ook deze weer ergens wordt neergelegd zodat we 'm vervolgens niet meer terug kunnen vinden ...
Ik ben nog aan 't zoeken als pap naar beneden komt met een koffertje: "Voel eens hoe zwaar dit is, wat zou erin zitten?" We maken 't koffertje open en 't is weer een verrassingspakket: een matrashoes, oude kranten, rekeningafschriften uit 1994, een stapeltje tijdschriften en 't afgesloten juwelenkistje van mijn moeder zaliger. Als we 't juwelenkistje openmaken ('t slotje krijg ik eenvoudig open met een schaartje) wacht nog een verrassing: oplader van weet ik veel wat voor apparaat, kam, kledingborstel, schaar, nagelknipper en een blauwe wasknijper. Wat een verzameling .... en waarom dit allemaal weer in 't koffertje zit? Geen idee, ik hoop niet dat dit betekent dat er weer een periode van 'spullen inpakken' aan staat te komen, daar sta ik echt niet op te wachten ... Ik vraag of hij weet waarom 't koffertje is ingepakt met al die spulletjes ... domme vraag natuurlijk, want pap heeft zoiets nóóit zelf gedaan ... Maar hij heeft wel een soort van verklaring: "Dat staat klaar voor als ik een nachtje weg moet, naar Utrecht, voor bijscholing". Pap is al járen met pensioen, gaat ook al járen niet meer naar Utrecht voor bijscholing. Gaat überhaupt nooit meer naar Utrecht ... De laatste keer dat hij een nachtje weg van huis was, was afgelopen september. En voor één keer per jaar hoeft geen koffertje klaar te staan. Ik zoek nog even verder, kan de bril nergens vinden, en ga maar weer naar huis.



vrijdag 5 augustus 2011

40ste volger

Ik zie dat de 40ste volger zich heeft aangemeld voor mijn blog. Een speciale volger: Joe. Hij woont in de Verenigde Staten, heeft zelf Alzheimer sinds 2004, en blogt (Living with Alzhiemers') nog altijd! Joe: welcome! Grappig hoe klein de wereld wordt door het bloggen, je krijgt zo contact met mensen over de hele wereld. 

Terug naar pap: hij wordt te dik ... Ik heb 't hem al zo vaak gezegd: "pap, je wordt te dik .... je moet minder (vaak) eten en meer bewegen ..." Tijdens de driemaandelijkse controle bij de diabetes verpleegkundige moest pap ook weer op de weegschaal gaan staan: in 3 maanden tijd is hij 4 kilo bijgekomen, dat is wel erg veel! En dan te bedenken dat de kook- cq eten-opwarmhulp destijds in paps leven is geroepen omdat hij in redelijk korte tijd 10 kilo was afgevallen ... "Pap, als je zo doorgaat wordt je kogelrond ..." Hij lacht, maar merkt ook dat het uit- en vervolgens weer aandoen van de sokken na de controle van zijn voeten (ivm diabetes) niet echt meer van een leien dakje gaat: zijn buik zit 'm in de weg! "Maar ik eet helemaal niet veel ..." Je zou 't zo geloven als hij dit vol overtuiging zegt maar ik weet wel beter: "je eet de hele dag door!" Ik mag vanaf nu geen bananen meer voor hem meebrengen, en hij gaat zelf ook lijnen, zegt hij. Ik stel voor dat hij meer gaat bewegen in plaats van makkelijk voor de tv te ploffen of voor de honderdste keer de (zelfde) krant te lezen ... Ik ben benieuwd ... 't Is geen onwil van hem, dit vele eten, maar een gevolg van de Alzheimer: hij heeft geen rem meer omdat hij gewoonweg vergeet dat hij gegeten heeft. Misschien moet ik vaker kleinere hoeveelheden boodschappen in zijn koelkast stoppen ... Dit vergt een nog groter organisatievermogen, eens kijken hoe we dit gaan aanpakken ...

woensdag 3 augustus 2011

boiler of geiser (2)

Grappig om bij de reacties te lezen dat zovelen 't verschil niet weten tussen geiser en boiler, en ik dus niet de enige ben ... Dit is dus een geiser:
'n Apparaat met een waakvlammetje. Doordat pap de schuifknop (hij heeft dus een schuifknop en geen ronde knop zoals op deze foto van internet) naar links schoof, ging 't vlammetje uit. 't Ding is - net als zoveel dingen in 't huis van pap - ook niet meer de jongste. 't Waakvlammetje springt namelijk niet meer aan door op de juiste knop te drukken, maar heeft hulp nodig van aansteker of lucifer. Omdat ik niet wil dat pap gaat hannesen met aanmaakhoutjes en lucifers moet hij van de geiser afblijven. Ikzelf heb ook heilig ontzag voor alles wat met gas (of elektriciteit) te maken heeft, ik ga ook niet aan de gang om 't ding weer te laten doen waarvoor 't bedacht is.
Gistermiddag was pap niet thuis toen ik bij hem binnenwipte. Hij was wandelen en aansluitend met de wandelclub ergens op verjaardagsvisite. Ik wist dat wel, was ook liever bij hem binnengelopen op een moment dat hij  wel aanwezig is, maar ik kon bij mij thuis niet eerder weg. 't Was goed dat ik de koelkast en vriezer bijvulde, alles was goed leeg. 't Huis zag er heel netjes gepoetst en opgeruimd uit. Dat kan ook niet anders als de poetshulp er is tot 't moment dat pap weggaat om te gaan wandelen: hij krijgt geen kans meer om te kruimelen of rommel te maken ...  
's Avonds zie ik op de display van de telefoon dat hij gebeld heeft. Als ik hem terugbel weet hij aanvankelijk niet meer waarom hij me gebeld heeft. "Ik denk dat ik je wilde bedanken voor de goede zorgen" zegt hij. Hij had gezien dat de koelkast weer fijn vol stond. Tja, de liefde van een man (dus ook van een vader) gaat nu eenmaal door de maag ...

maandag 1 augustus 2011

boiler of geiser

't Zit me niet lekker dat de deur naar 't verwarmingskamertje 'gewoon' openstond terwijl ik de deur had afgesloten en de sleutel had verstopt. Er is volgens mij maar één verklaring voor, en dat is dat pap toevallig een passende sleutel aan zijn sleutelbos heeft hangen. Als hij zo inventief is om alle sleutels aan zijn bos uit te proberen op een afgesloten deur moet 't ook werken om een blad met de tekst "BLIJF VAN VERWARMINGSKETEL EN VAN GEISER AF" op te hangen. Als dat functioneert, dan is 't goed. Als 't niet werkt moet ik die sleutel alsnog van zijn sleutelbos afhalen. Ik kwam er vandaag ook achter - techneut die ik ben - dat 't geen boiler maar een geiser is die op 't verwarmingskamertje hangt ... Ik heb mijn 'foutjes' in eerdere berichten inmiddels gecorrigeerd. Pap moet dus van 't knopje van de geiser afblijven. En verder moet ik in de keuken regelmatiger gaan controleren hoe 't met de boiler in 't keukenkastje is. Want daar hangt een boilertje, en geen geiser ...