zondag 26 februari 2012

ik ben terug

Ja, ik ben er weer maar het liefst zou ik direct weer terug gaan. Terug naar 'geen zorgen'. Vanaf moment één word je weer met de neus op de feiten gedrukt: 't wordt niet beter, 't gaat steeds slechter ....
In de agenda staat een opmerking dat de geiser uit is en dat pap dus geen warm water heeft. Datum: afgelopen maandag. Ik ga naar boven en zie dat de geiser inderdaad niet of nog niet brandt. Kan me niet voorstellen dat pap al bijna een week geen warm water zou hebben .... Sms naar mijn broer: geiser brandt niet .... en daar kom ik met mijn vingers ook niet aan. Antwoord terug: verdorie, hij moet met de vingers van de geiser af blijven, die heb ik al eens aangezet ..... Dit tegen pap zeggen heeft geen zin. Hij weet trouwens verdomde weinig vind ik. Gelukkig wel wie ik ben, maar verder .... Volgens pap is iemand komen kijken afgelopen week. Ik vraag of dat de installateur was, maar nee, niet de installateur maar iemand die wel eens vaker langs komt. Hij denkt dat 't ergens familie is. Hij weet 't niet zeker, maar weet wel waar die persoon woont. Zeker, dat weet hij! Hij wordt daar ieder jaar uitgenodigd om te komen eten. Als hij dat zegt weet ik bijna zeker dat hij 't heeft over mijn broer .... En dat zeg ik: "'t was P die naar je verwarming en geiser is komen kijken" Maar nee, dat was 'm niet, dat weet hij heel zeker. Hij herkent toch zeker zijn eigen zoon wel? 't Is wel iemand die familie is. Zegt hij. Aangetrouwd of zo, misschien wel een petekind van hem? Ik vraag of de achternaam soms J. is, en dan zegt pap "ja, juist, dat is de naam van degene die hier was en naar de verwarming heeft gekeken!" J. is de meisjesnaam van mijn schoonzus ..... en 't is dus wel degelijk P die pap bedoelde, maar wat is 't triest om te horen dat hij niet eens meer weet dat zijn bloedeigen zoon hier was ....

Even terug naar de Haldol: ik weet dat dit geen ideale medicatie is, ik heb 't boek van Stella Braam gelezen en was ook verbijsterd over 't gevolg van deze medicatie voor haar vader, maar in 't geval van pap is 't sporadisch toedienen tot nog toe heilzaam. Waarom? Pap woont nog altijd zelfstandig, dat wil zeggen met alleen (inloop) zorg overdag. Als hij 's avonds of 's nachts gaan dwalen hebben we daar geen zicht op. Zo gauw pap wordt opgenomen in een (t)huis hebben we deze zorg niet meer .... Denk ik, hoop ik. Tot nog toe valt de frequentie van toedienen van Haldol mee: de voorlaatste keer was vorig jaar april. 't Is een middel dat alleen wordt toegediend indien pap erg verward is. En dit heeft vaak te maken met de inname van alcohol. Dus de opmerking 'Toch vraag ik me wel eens af: wat is erger ... alcohol of haldol?' kan ik als volgt beantwoorden: als pap alcohol drinkt --> heeft dit invloed op de (alzheimer) medicatie -->  hierdoor kan hij verward raken/wordt hij verward --> en als hij verward is moet haldol verstrekt worden omdat hij anders niet alleen thuis kan blijven. Pap wordt niet suf door de medicatie. In tegendeel. Hij wordt er heel helder door. 

11 opmerkingen:

  1. Bedankt voor je duidelijke uitleg, Inge.
    Ik hoop niet dat mijn opmerking als kritiek overkwam, want zo was het niet bedoeld, integendeel!

    Groet,
    Angelika

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt voor je uitleg en sterkte maar weer, meisje.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Veel sterkte weer! als je even weg bent geweest valt alles dubbel zo zwaar hé...
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Welkom terug. In the real world :S Soms even slikken. In jouw geval iets harder. Balen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Snap dat thuiskomen nu dubbel aanvoelt. Naar aanleiding van de haldol, ik heb daar laatst een hele reportage over gezien in een tehuis met geriatrische patiënten. Was zeer aangrijpend

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ***zucht*** ik snap, nee eigenlijk voel ik zo goed wat je bedoeld....
    Hebben jullie al zicht op wanneer hij verzorgd (intern) kan gaan wonen?
    Zodra je geweest bent, kijk in de auto naar buiten, zie het voorjaar en al het moois...
    Je doet het goed!

    Liefs,

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Pfoe, het lijkt nu toch wel heel hard achteruit te gaan met het geheugen van je vader. Zie/merk je dat nu extra goed omdat je er even tussenuit bent geweest?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat kan ik me goed verplaatsen in je gevoel. Thuisgekomen komen meteen de zorgen over je vader weer op je af.
    Mijn moeder heeft nooit Haldol gehad. Daar kan ik dus niet over oordelen. Maar van een afstand lijkt het dat je vader aan meer regelmatige opvang toe is. Het is een hele stap maar uiteindelijk zal het toch een keer moeten, dat is onvermijdelijk. En beter voordat er vervelende dingen met hem gebeuren.
    Heel veel sterkte toegewenst!
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dat is dan toch even schrikken dat je vader wat slechter lijkt te worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik zit hier echt drie keer te slikken...

    Lieve Inge, zet 'm op!
    Heel veel sterkte.

    Groetjes,

    Gaabs

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ja, het wordt tijd voor een beschermende omgeving, helaas.
    Maar geloof me, Inge, na een periode van gewenning zal iedereen er baat bij hebben.
    En: denk niet teveel aan wat je vader niet meer kan, maar beleef de fijne momenten van wat hij wel kan.
    Terugkijken maakt heel verdrietig...
    Sterkte,
    Hans

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge