zaterdag 21 april 2012

goh ...

"Goh!" zei mijn man gisteren, "wat heb jij veel reacties gekregen op de documentaire!". Klopt, maar de helft is geschreven door mezelf ;-) Ik vond het prettig om iedereen antwoord te geven op zijn of haar reactie, en dan kom je op zo'n aantal uit. Ik ben blij dat ik het geplaatst heb, heb ook alleen maar positieve reacties gekregen, alhoewel dat natuurlijk niet alles zegt: misschien durven mensen niet negatief te reageren? Mijn zoon wil nog een en ander aanpassen, hij heeft namelijk nog niet de beoordeling van zijn leraar gekregen die hij ervoor wil krijgen. 

Enkele weken geleden had ik een gesprek met 2 mensen van de thuiszorg: een leidinggevende en een vaste verzorger. Pap was er ook bij. Omdat hij 's middags nogal eens ligt te slapen of op pad (en dus niet thuis) is, hebben we afgesproken dat het inloopmoment omstreeks 3 uur komt te vervallen. De 10 (!) minuten die hiervoor afgesproken waren worden nu bij de maaltijdverzorging van 12 uur gevoegd. Dit is fijner omdat degene die de maaltijd voor pap in de magnetron opwarmt dan ook even tijd heeft voor een praatje, en niet na het opdienen gelijk de deur uit moet. Verder hebben we gesproken over het inzetten van gespecialiseerde hulp. En wat zegt pap dan volmondig? "Nee!" Hij heeft niemand nodig om mee te gaan wandelen of mee naar de dokter te gaan. Tuurlijk niet, hij heeft mij .... In ieder geval iets om over na te denken, hij heeft er in ieder geval recht op. Verder was er afgelopen week nog een gesprek met de zorgtrajectbegeleider, maar dat verliep niet geheel naar wens. Er volgt nog een nieuw gesprek, dit keer zonder de aanwezigheid van pap. 

Afgelopen dinsdag heb ik de sticker (pas) opgeplakt op de voordeur, dichtbij de bel. Alleen iemand met de ogen dicht of een probleem met kijken of lezen kan 'm niet zien .... Hopelijk helpt 't (samen met de registratie bij 't bel-niet-aan-register) en belt niemand meer aan om iets aan de man te brengen. Eén dag te laat blijkt als ik praat met paps vaste hulp: pap was maandag enorm kwaad geworden op haar omdat zij had gedurfd om te zeggen dat hij de twee Jehova's getuigen die aan de deur stonden niet naar binnen had mogen laten .... Hij laat dus echt IEDEREEN binnen, en beweert naderhand dat hij echt NIEMAND binnenlaat. Dit zegt hij niet bewust: hij weet gewoon niet meer dat hij mensen heeft binnengelaten, dat is hij vergeten. Zijn kortetermijngeheugen is heel erg kort ... Mijn broer had het ook gemerkt, er lag een 'wachttoren' op tafel, maar pap zei dat hij geen idee had hoe hij daar aan kwam. 

Vrijdagmorgen zijn nieuwe thermostaatknoppen op de verwarmingen gemonteerd. Ik kan nu in één oogopslag zien of pap aan de knoppen heeft gedraaid ;-) De firma is nog geen uur weg als ik binnenkom, ze hebben best lang werk gehad, maar pap weet van niks .... Er was hier niemand! En ik heb nog niet gegeten vandaag, wil jij ook een boterham?


6 opmerkingen:

  1. Ik heb de docu nog eens bekeken en raakte weer ontroerd. Nogmaals chapeau voor jullie allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe moeilijk het ook is, en hoezeer het tegen je gevoel indruist: vaak is het idd beter om een gesprek te hebben zonder dat de desbetreffende persoon, in jouw geval je vader, erbij is. Een echt gefundeerde beslissing kunnen Altzheimer patiënten niet meer nemen. Mijn moeder wilde destijds ook van niemand hulp. Toen het echt niet anders kon en we toch diverse instanties en mensen inschakelden was ze er blij mee.
    Ze zei letterlijk tegen iedereen dat ze zo blij was dat "ze dat zo geregeld had":-)
    Dus ik zou die gespecialiseerde hulp gewoon inschakelen. Tegen de tijd dat die komt is je vader waarschijnlijk vergeten dat hij het niet wilde.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Altijd doen die extra hulp, meestal vinden ze het heel fijn dat er iemand is waar ze mee kunnen praten.
    Voor jou is het ook fijn die extra hulp.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. O, wilde je nog een negatieve reactie ook?! (-; Ik heb er eentje ... ik vond het muziekje onder het filmpje na een tijdje behoorlijk irritant worden.... maar misschien is dat heel persoonlijk hoor, vast andere meningen van andere mensen. Verder vond ik de docu echt goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. :-( Ik krijg het filmpje maar niet gestart. :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Prachtige documentaire....ontroerend.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge