dinsdag 17 april 2012

hier is 't dan

Ja, hij staat erop, op de site van LantarenVenster. En - ik heb het beloofd - nu ook hier:


Ben benieuwd wat de reacties zullen zijn .... Oh ja, kijk ook eens op de site naar de andere inzendingen, er zitten - mijns inziens - juweeltjes tussen! De achternaam van mijn zoon is verkeerd gespeld, maar een kniesoor die daar op let ...

60 opmerkingen:

  1. Ontroerend en aangrijpend.
    Het filmpje "Wat is dat" had ik trouwens liever niet gezien. Ik kan daar niet goed tegen.
    Heb jij het gezien?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb ze die avond allemaal gezien. Na uitleg achteraf door de maakster was 't minder 'schokkend', maar tijdens het kijken had ik ook af en toe iets van 'oh jee' ...

      Verwijderen
  2. Ik vind het dapper van je en weet niet of ik hetzelfde had gedurfd.

    Liefs uit Vlaanderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Weet je, ik vind het filmpje heel erg in de stijl van jouw blog. Zoals Sanneke zegt, dapper, maar dat ben jij met dit schrijven ook. Eerlijk en puur, liefdevol ook. En ondanks alles toch ook een beetje om te lachen. Dit is wel een stuk minder anoniem dan je blog natuurlijk.

    Wat leuk om je vader (en jou!) nu eens te zien. Je vader ziet er als een lieve maar ook een intelligente man uit, dat laatste contrasteert natuurlijk enorm met de manier waarop hij aan het sukkelen is met die koffie. Wonderbaarlijke (rot)ziekte.

    Heeft je vader het zelf gezien, het resultaat? Wat snapt hij er van en wat vond hij er van? En jij?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn vader heeft het (nog) niet gezien. Dat heeft ook te maken met het uiterst slome internet waar wij wonen, en hij heeft - natuurlijk - geen internet. Maar ik wil het hem wèl laten zien, ben benieuwd hoe hij op zichzelf reageert.

      Verwijderen
  4. Heftig hoor. Jouw blogs lezen is heel anders dan daadwerkelijk zien hoe je vader zich door het leven worstelt. Wetend dat hij een deel van de dag alleen is.....ik zou geen moment rust hebben.....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als we dat altijd zouden denken hadden wij geen leven ....

      Verwijderen
  5. Inge, ik lees dat dit een filmpje is van jouw vader en ik zie zijn foto, wat een lieve man lijkt me dat en ik durf het filmpje niet te bekijken want ik krijg nu al tranen in mijn ogen. Dit kan ik niet aan.....fijn dat ik hem wel heb leren kennen.......liefs Marjon

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankje Marjon, het is inderdaad een lieve en leuke man!

      Verwijderen
  6. boehoehoe, mijn computer en vimeo zijn geen vrienden, ik kan hem niet bekijken. Jammer, ik probeer het morgen nog eens, soms lukt het namelijk ineens wel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb hem kunnen kijken, maar zonder geluid. Mooi in beeld gebracht, en gelukkig was er ondertiteling. Ik ga hem nog eens proberen te kijken op een andere pc. Wat een gedoe... alleen al een kopje koffie zetten... dit lijkt me echt heel moeilijk om mee te maken met je vader :-(

      Verwijderen
    2. Fijn dat je al die moeite doet :-)

      Verwijderen
  7. Goeieavond Inge,Wat een mooi en ontroerend filmpje over je vader!
    Ik bewonder jullie , want makkelijk zal dit zeker niet zijn!
    Zo fijn dat je vader toch nog thuis kan blijven dank zij jullie grote inzet...
    Heel veel liefs
    Ps. fijn jou en je vader nu ook even gezien te hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heb net het filmpje bekeken. Ik schoot vol bij het laatste beeld waarin hij in de camera kijkt en een knipoog geeft. Wat een lieverd! En hoe logisch voor hem hoe hij de koffie zet. Haalt alle manieren door elkaar. Vertederend. Maar.. ik schrok ook van het beeld wat ik kreeg, hij is in werkelijkheid veel verder dan ik me voorgesteld had.
    Leuk om jou ook te zien Inge!
    Diep respect voor jullie allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat laatste shot is zó'n emotioneel moment inderdaad ....

      Verwijderen
  9. Wat een ontroerend portret van je vader. Wat een zorg Inge!
    Heb bewondering voor jullie!

    (Fijn dat je iets had aan mijn tip betreft het Belnietaan Register)

    Liefs Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een lief filmpje. En wat verdrietig, dat koffiezetten. Al die kannen en apparaten. Je ziet hem gewoon denken. En zijn oplossing is zo gek nog niet eigenlijk. Gewoon opschenken, net als vroeger. Een mooi monumentje van je zoon, voor zijn opa!
    Bedankt!
    Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een mooie, ontroerende en ook interessante film. Je ziet je vader heel vaak denken,hoe moest dat nu ook al weer .
    Wat lief dat je het met ons wilde delen.
    Enne een pluim voor je zoon!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Een prachtig document. Groot in het kleine moment van het koffiezetten. Heel herkenbaar.
    En die knipoog: voer voor wetenschappers, want de spierbeheersing vanuit de hersenen gaat toch het eerst verloren? Maar ook mijn vrouw kan dit nog (en fluiten!!) en daar wordt ik dan wel even stil van.....
    Als je (en je zoon natuurlijk) er geen bezwaar tegen hebt, wil ik deze film graag in m'n weblog vermelden.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ha Inge,

    ik lees al een hele poos mee en wil je even laten weten dat ook ik dit mooie filmpje over een stukje leven van je vader (en jou) gezien heb.

    Ik werk in een woon-/zorginstelling, als thuishulp, maar heb zo nu en dan ook te maken met bewoners die de ziekte van alzheimer hebben en herken veel van hoe jouw vader zich staande probeert te houden tussen alle dingen in die eigenlijk heel vertrouwd zijn, maar steeds onbegrijpelijker worden.

    Bedankt voor het delen van dit filmpje, en ook van mij een pluim voor je zoon!

    Jeanette

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Het duurde nogal voor ik 't filmpje eindelijk gezien had, het stoorde nogal.
    Maar wat een puur en liefdevol portret was dat!
    Ik vond ook aan het eind van het filmpje je vaders blik zo ontroerend en ik dacht erin te kunnen zien wat voor een man hij is en geweest moet zijn, volgens mij heb je een ontzettend fijne vader!
    Zoals jij een fantastische dochter bent.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Lieve Inge, mijn eerste reactie na het zien van de film is ontroerend en zo geraakt door nu te zien waar jij altijd overschrijft.

    Gelijk gaan er dan altijd allerlei dingen door mijn hoofd: want het is het ook even zo bewust worden van iets waar jij elke dag mee geconfronteerd wordt en waarvan ik/wij vanaf zijn als we de film stoppen.

    Wat heb je een mooie vader, Inge en wat vind ik zijn knipoog en zijn glimlach in het laatste stukje van de film mooi.

    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ondanks zijn 82 jaar nog altijd een 'prince charming' ;-)

      Verwijderen
  16. Echt nog een Prince Charming ja, heel bijzonder. Ik voel de frustratie als hij in z'n hersenen graaft maar niet kan vinden :-( Heel opvallend dan weer de manier waarop hij die pot zure haringen opent, dat is overduidelijk een routine die hij nog niet kwijt is/was. Ik vind het een erg mooi portret van jouw vader en ik vind het knap hoe jouw zoon dat als een (bijna) buitenstaander gefilmd heeft. Gewoon je mond kunnen houden als je opa bijv. de zoetjesdispencer niet meer kan plaatsen dat vereist toch een professionele houding.... Raar om te zeggen misschien maar het is toch "mooi" om te kunnen zien hoe deze worsteling zich voltrekt (ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel)
    Bedankt voor het delen en respect voor jou en de jouwen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ben nog even terug gekomen om wat meer reacties te lezen. Vond het echt indrukwekkend gisteren. Ik weet nog inderdaad dat die knipoog (naar je zoon neem ik aan?) en de handige manier om die haringpot open te maken mij ook opvielen.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. EINDELIJK kon ik 'em zien > thuis op mijn netbookje laadde ie niet snel genoeg, nu stiekem op mijn werk gekeken.

    Mooie film, ik kan me heel erg goed voorstellen dat je het niet droog hield, in de zaal, toen.

    Wat ik 'grappig' vond, was dat ik veel herkende vanuit je verhalen hier. de 2 thermoskannen op het aanrecht bijv.

    Begin was meteen al heftig, met dat zoetjesdoosje dat hij niet herkende. Poeh.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vandaag was iemand bij hem ivm zorgindicatie: en dan is pap natuurlijk weer zo helder als wat. Ik heb diegene de link naar deze blog en film gegeven.

      Verwijderen
  19. Ik heb vandaag het filmpje voor de derde maal gezien.
    En weer kon ik het niet droog houden. Ten eerste om je vader, overigens een heel knappe en intelligente man, ondanks alles. Maar natuurlijk ook om dat wat er bij mij om de hoek ligt en zo'n pijn doet. Wat een rotziekte toch.
    Maar wat heeft je zoon een prachtig portret van je vadet gemaakt. Daar ben je natuurlijk nu blij mee, maar over een paar jaar nog veel blijer, geloof me maar.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben inderdaad hartstikke blij met deze film, nu en ik denk vooral later. Dit is zó waardevol, ik ben mijn zoon heel dankbaar hiervoor!

      Verwijderen
  20. Wat ontzettend mooi om nu een gezicht bij je verhalen te hebben. Als je toch niet beter
    weet ziet hij er toch nog lekker sportief en gezond uit.
    Ik zat hier een beetje te gruwelen toen ik zag wat er uiteindelijk in de koffiepot terecht-
    kwam. En toch moest ik er ook wel een beetje om lachen..... Dat mag toch wel?

    Het is een verschrikkelijke ziekte en het lijkt op het moment wel of ik het om me heen steeds
    vaker hoor.
    Complimenten voor je zoon en wat moet je trots zijn!!

    Groetjes,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Je mag erom lachen, tuurlijk! Tijdens de voorstelling hoorde ik lachen afgewisseld met 'ach' en 'och'.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Dag lieve Inge,
    Gisteravond op bed op mijn telefoon de beelden bekeken, en nu net nog een keer op de laptop.
    Ik kan niet anders dan me aansluiten bij al de reacties hierboven.
    Ontroerend...En het klopt zo helemaal, hoe je alles beschrijft, met wat we nu zien.
    Wat een mooie man, een verdrietige ziekte, maar wat fijn dat hij jouw, jullie heeft.
    Wat leuk, die mondharmonica (ik had een oom met zo'n talent) en die knipoog (zo lief)
    Zo bijzonder om te zien, die verwarring, bij de koelkast, het koffiezetten en de afstandbediening. Ik werk zelf met mensen met hersenletsel en heb het ook bij mijn vader gezien, blijf me verbazen over dat brein. Het is allemaal zo vanzelfsprekend dat alles goed werkt, alle draadjes goed verbonden zitten.
    Het filmpje, de documentaire, mooi gemaakt.Complimenten! Enerzijds zou ik meer willen zien, veel meer. Aan de andere kant geeft het zonder al te veel woorden zo'n compleet beeld van wat alzheimer doet en sloopt.
    Ach Inge, ik kan zo nog wel een poosje doorgaan, vind het ook ontzettend leuk om te zien met wie ik dagelijks zit te wordfeuten, dat ook natuurlijk :)
    Ik hoop dat je nog lang veel kan betekenen voor je vader, en wens je sterkte én plezier toe in het zorgen voor en houden van je vader!!
    lieve groet,
    Wilmi

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Heel ontroerend en herkenbaar Inge.
    Mijn vader is dit punt al lang en breed voorbij, maar soms heel soms komt er nog een knipoog. Dát was wat mij daarom het meest in deze film ontroerde.
    Ik hoop dat de persoon van de indicatie goed naar deze mooie film kijkt.
    Hartelijke groet,
    Josee

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Ik vond het een onroerend filmpje. Het was leuk om jou te zien, de vrouw achter het blog. Ik vond het wel naar om te zien hoe hij worstelde in de keuken met het zetten van koffie. Wat ik wel heel erg mooi vond was het begin: dat hij op zijn mondharmonica speelt. Die dingen zorgen voor herkenning met jouw blog. Ik vind het heel moedig dat je dit stuk hebt willen delen op je blog. Niks dan lof inge, het is een mooi document. liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Lieve Inge,
    Mooi om te zien hoe het mens er achter het verhaal uitziet. Mooi gefilmd, en heel erg respectvol! En ook erg leuk om jou te zien!!

    Op een vreemde manier zag ik ook veel dingen die ik herkenbaar vond. Ik groei de andere kant op dan je vader, omdat ik steeds beter dingen weer leer, maar een een jaar geleden ging het bij mij in de keuken net zo. Van de hak op de tak en met veel nutteloze, voor een ander vreemde handelingen. Natuurlijk weet ik niet of het zo werkt en of het hetzelfde voelt maar bij mezelf voel ik weinig frustratie over de omslachtigheid waarmee dingen soms gaan. Het gaat zoals het gaat.
    Vaak ben ik me pas bewust dat ik iets raars doe als ik Lief raar zie kijken (of luid NEE roepend op zie springen)

    Ik moest stiekem ook even grinniken, volgens mij roerde hij zijn koffie met het vorkje waarmee hij de zure haring had gegeten. Ik heb Lief er trouwens meteen op uitgestuurd om voor mij ook zo'n pot te halen! Als ik ze opeet zal ik aan jullie denken.

    Ik hoop dat je vader het nog lang redden mag in zijn mooie huis, en dat jij en jullie nog de energie hebben en houden om hem daarbij te helpen. Eigen haard is goud waard is nooit zo waar als nu.

    Het valt me op dat altijd als ik een reactie achterlaat ik iets mooi vind. En nooit erg. Hoewel het natuurlijk wel erg is dat je leven zo moet gaan...

    Lieve groeten,

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Bedankt voor je reactie Ragna. En je hebt gelijk: deze docu is vooral mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Heel ontroerend en precies zoals jij het beschrijft. Zou de koffie nog gesmaakt hebben, ik had medelij met je vader. Gelukkig nam hij nog een gezond visje.

    Ik was helemaal vergeten te kijken want daar moet je toch even wat tijd voor nemen, heel leuk om jou en je vader samen bezig te zien. Fijn voor later ook, zo'n filmpje.
    Je zoon heeft het goed neergezet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volgens mijn zoon was het brouwsel niet te drinken ;-)

      Verwijderen
  28. Tja... en toen had ik geen woorden...
    Of toch...
    Poeh!
    Fijn dat jullie nu een gezicht hebben en een stem.
    En ja, ook al heeft het niets met het verhaal te maken; het was fijn weer eens Limburgs te horen spreken. Ik mis dat hier in Noord Holland wel; is toch ver van hier...

    Liefs, Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  29. En dan kom ik nog eens achteraan met een reactie :O Maar ik wil toch nog even kwijt hoe mooi dit op de film is gezet. Petje af hoor! Heel ontroerend gedaan!!

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Wat aandoenlijk om te zien, en ondanks alles die lach en twinkeling in zijn ogen.
    En dan die knipoog. Een mooie herinnering van een periode waar je terug kan zien hoe het ging.
    Heel herkenbaar voor mij, vooral van mijn periode toen ik in de zorg werkte.
    En beetje bij beetje zal het voor mij en mijn moeder ook steeds meer die kant op gaan.
    Dank je wel dit te delen.

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Ontroerend, herkenbaar(mijn vader heeft Alzheimer), bijzonder, mooie herinnering, liefdevolle benadering. Dat zijn de woorden die ik bij dit filmpje heb. Dank je wel voor het delen!

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Hallo,

    Ik volg al enige tijd uw blog en ik vind het fantastisch zoals het geschreven wordt, vol liefde en vooral veel moed om om dit neer te schrijven. Het filmpje is heel ontroerend en de maker mag zeker gefeliciteerd worden.
    Uw vader ziet er een geweldig lieve man uit en met veel charme. Je kan hem echt niets kwalijk nemen als er wat verkeerd gaat.
    Veel sterkte en moed nog !
    Vony.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge