vrijdag 29 juni 2012

dubbele gevoelens

foto van www.

Vreemd en dubbel: bij ons ging afgelopen woensdag de vlag uit, terwijl in 'mijn' nabijgelegen stad witte ballonnen werden opgelaten en vlaggen halfstok hingen i.v.m. de dood van een jonge man, slachtoffer van (zinloos) geweld. Ik kende hem niet, niet van naam en niet van gezicht. Ik herkende naderhand het gezicht van zijn moeder op een foto in de krant. Zij sport in dezelfde sportschool als mij, maar ik kende haar naam niet. Nu wel. Toen wij hier thuis het glas hieven op het slagen van onze jongste liepen in Sittard zo'n 4000 mensen mee in een stille tocht. Heftig. Ik hoop zoiets nooit maar dan ook nooit mee te hoeven maken ....
Pap krijgt dit allemaal niet mee. Hij leeft van dag tot dag, van uur tot uur, soms lijkt het wel of hij leeft van minuut tot minuut. Hij staat wel stil bij dingen, maar dat zijn dingen die hij NU ziet op de televisie, of dingen die hij NU leest in de krant of tijdschrift. Soms belt hij me dan op, helemaal ontdaan door wat hij heeft gezien of gelezen. Omdat hij een landelijke krant heeft en geen regionale zullen de berichten van deze tragische gebeurtenis veelal langs hem heen zijn gegaan. Denk ik. Of het moet zijn dat hij er met iemand over heeft gepraat. Mij heeft hij er nog niet over gebeld.
Dat mijn jongste is geslaagd weet hij NU, maar daarna ook niet meer. Wel dat hij zelf ooit zijn gymnasium beta heeft gehaald, en dan volgt weer een riedel van woorden in Latijn of Grieks.
Ik schreef het al vaker: pap en ook zijn huis zijn aan slijtage onderhevig. Beide vrij ernstig. Sinds vorige week is er een lekkage op de overloop. Er staat een emmertje onder de gestage stroom druppels. Gelukkig alleen als het regent, helaas regent het nogal eens. Ik bel mijn buurman, een gepensioneerde dakdekker, en die gaat poolshoogte nemen. Vorig jaar heeft hij ook al bij pap gewerkt, en wat hij zei baarde me zorgen: de dakgoot is versleten, reparatie is niet veel langer mogelijk. Dit jaar vertelt hij me hetzelfde, gelukkig kan hij dingen toch nog repareren. Dit gaat allemaal langs pap heen: het feit dat er reparatie nodig is en het feit dat de dakdekker mijn buurman Fritz is. Dit merk ik als J. van de thuiszorg belt: Ik bel je omdat er iemand op het dak aan het werk is en je vader niet weet wie het is. Ze is zo attent om mij te bellen. Prima, voor hetzelfde geld was het een charlatan met verkeerde bedoelingen!

12 opmerkingen:

  1. Ja Inge, die dubbele gevoelens die kan ik me zo goed voorstellen, soms lees je zo over dingen heen, of je hoort het nieuws en dan is toch meestal de ver van mijn bed show. Maar soms ineens wordt je dichterbij geconfronteerd met iets dat je weer heel erg met je beide benen op de grond zet, je bent je ineens weer zo bewust van alles om je heen.

    Eigenlijk is je post ook eentje met heel veel verschillende momenten, gewoon zoals het leven is, en zoals het leven ook weer voortkabbelt.

    Proficiat met je zoon, heerlijk voor hem maar zeker ook voor zijn moeder!

    En je vader Inge, nu hij zoveel zorg vraagt en nodig heeft vraag ik me weleens af kan hij niet beter ergens anders gaan wonen? Waar hij de verzorging krijgt die hij nodig heeft en wat jou van zoveel zorg zou ontlasten?
    En als ik te brutaal ben dan moet je het gewoon zeggen hoor.

    Ik wens je een mooi en rustig weekend
    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, kan me die gevoelens helemaal voorstellen. Hoop dat je het ook nooit meemaakt, het is zo zinloos.
    Wat je vader betreft is dit misschien beter dat het zo aan hem voorbij gaat al had je het liever anders gezien. Hoop dat hij snel een plaatsje krijgt en dat er een zorg van je afvalt, ook dat zal eerst moeilijk zijn, maar dan kan je de zorg delen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo werd ik vorige week een beetje eng van dat bericht waarbij een broer en zus omkwamen bij een auto-ongeluk. Brrrrr.

    Lijkt het alsof je vader ineens harder achteruit gaat?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat dubbele gevoel kan ik me goed voorstellen. Voor je vader is het wel zo rustig om zulke ernstige berichten te missen.
    Goten. Vreselijk. Wij moeten compleet gootwerk om ons hele huis. Dat kost kapitalen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kan me de gemengde gevoelens heel goed voorstellen hoor, het is ook wel heftig allemaal. Wat betreft dakgoot en dak... wij hebben vorig jaar nieuwe nokpannen op het dak gekregen en een aantal nieuwe pannen. Ook was de goot niet meer goed dus die is ook vervangen. Heerlijk om nu niet meer met handdoeken te lopen sjouwen als het weer eens geregend heeft! Hopelijk gaat het bij je vader ook lukken het lekkageprobleem op te lossen!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heftig he, het voelt zo moeilijk aan, snap ik gelijk. En het dak...toen wij huizen keken lette Meneer Williams daar altijd als eerste op want dat zou gelijk bakken met geld kosten, veel sterkte ermee en hopelijk lukt het nog om het te repareren.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Indrukwekkend en verdrietig, zo'n gebeurtenis, en het kan je bezig houden, dat begrijp ik. Triest dat het gebeurt. En maar goed dat het langs hem heen gaat. Hoewel ik ook kan begrijpen dat dat weer moeilijk is voor jou. Hij was zo anders vroeger waarschijnlijk..
    En hopen maar dat het huis van je vader het nog een poosje houdt. Niet te veel regen tegelijk dan maar graag ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Inge,

    Ik kan me alleen maar aansluiten bij wat iedereen al zegt...

    Ik wens jullie allen een zo fijn mogelijk weekend toe.

    Groetjes,

    Gaabs

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Vreselijk dat bericht van die overleden jongen! Dan ga je weer even alles
    relativeren he....
    Hopelijk kan de buurman het dak nog even repareren!
    Ps. heb ik dit nu alleen? Je blog is zo breed geworden en ik kan soms alles niet
    lezen? Ik kan het ook niet opschuiven...Nu meestal kan ik het wel zelf invullen hoor!
    heel veel liefs en nog een fijn weekend

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb er geen last van, van dat brede(re) blog.

      Verwijderen
  10. een heftig logje! zinloos geweld is zo erg hé, en je schrikt er nog erger van als het bij jou in de buurt gebeurd is hé.
    het blijft moeilijk met jouw vader, ik begrijp niet hoe hij het nog steeds alleen volhoudt, zelfs al kom jij dagelijks langs. nou ja, zo lang het lukt om hem in zijn eigen stek te laten wonen moet dat kunnen hé, 'oost west thuis best'. hopelijk kan er iets gedaan worden aan de dakgoot. Groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wij hebben hier ook heel veel handige buurmannen in de straat. Dat is zooooo fijn!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge