maandag 11 juni 2012

schrijflui

Ik geloof ik word een beetje schrijflui,  hoog tijd om dus weer eens wat op 'papier' te zetten. Naar aanleiding van mijn vorige bericht hoorde ik van mijn broer dat een tante bang was dat ik dacht dat haar man, mijn oom dus, aan de poort had gesleuteld. Nee hoor lieve tante en oom: dat dacht ik helemaal niet. Het kan echt zomaar zo zijn dat pap het zelf heeft gedaan. En anders: geen idee. Sommige dingen daar kom je bij pap gewoon niet achter. Zeker niet als je de informatie moet krijgen van hem. Zijn kortetermijngeheugen wordt alsmaar korter, dingen die hij heeft gedaan vergeet hij net zo snel als hij ze gedaan heeft .... 
Gisteren nog, ik had dus een foto moeten maken maar ben dat helaas vergeten, zag ik dat de grasmaaier fijn stond geparkeerd in de keuken. 
"Mooie plek pap!"
"Ja, maar ik denk toch dat ik 'm in de garage zet ...."
"NEE!!"
Vandaag wel een foto gemaakt. Ik schrok toen ik de keuken inliep en de maaier er niet aantrof. Het ding stond buiten. "Maar ik zet 'm wel nog binnen hoor, als ik klaar ben met strijken!"

Telefoontje afgelopen week. Ik was ergens 'aan de wandel' en neem snel op als ik zie dat het pap is die belt: 
"Hai pap, wat is er aan het handje?"
"Ik ben de lijst aan het controleren."
"Welke lijst?"
"Nou, de lijst met telefoonnummers. Ik kijk of de nummers kloppen. Klopt het dat jij nummer .......  hebt?"
"Ja zeg hallo, je hebt mij toch aan de lijn? Dan weet je toch dat het nummer klopt?"
"Maar je hebt nog een nummer, en dat is .............. wat is dat voor nummer?"
"Dat eerste nummer is van mijn mobiele telefoon, en dat tweede is van thuis"
"Oh, nu snap ik het, dat heeft mij nog nooit iemand uitgelegd ...."

8 opmerkingen:

  1. Oh, oh... ik vind het zo knap van je, dat geduld dat je hebt. Ik doe het je niet na :S

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat moet het soms benauwend voor hem zijn, dat hij zoveel dingen niet meer begrijpt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, dan staat hij wel mooi droog en altijd beter dan van de zolder tillen. Maar het is natuurlijk niet de bedoeling. Het blijft lastig.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als lezer kan ik nog wel eens een beetje grinneken om die belevenissen met je vader. Maar als "ervaringsdeskundige" weet ik dat het meestal niet zo grappig is. Vooral als het de zoveelste keer is.
    Succes ermee!
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Toch moet ik glimlachen als ik je verhaal lees maar tegelijk besef ik me dat dat wel makkelijk is omdat ik een buitenstaander ben. Ik word niet elke dag geconfronteerd met je vader en alle zorgen daarom heen.

    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  6. mijn tante (inmiddels overleden) heeft ook alzheimer gehad. je verhalen zijn dan ook zo herkenbaar. soms zijn het ook komische situaties, maar voor de persoon zelf is het verschrikkelijk wanneer ze nog voldoende heldere momenten hebben om te beseffen dat ze iets "vremds" gedaan hebben. ik hou erg van je teksten. lieve groet, @nne

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge