donderdag 2 augustus 2012

halfvol of halfleeg

Mijn glas is zo goed als altijd halfvol. Ik kan veel hebben en ben best geduldig. Maar soms gaat het wat minder, dan pieker ik me suf over dingen die niet helemaal gaan zoals ze moeten gaan. De laatste tijd maak ik me wat zorgen over 2 van mijn zonen die willen gaan studeren maar nog altijd niet weten wat en waar omdat ze moeten wachten op een na-loting of plaatsing. Kan het niet helpen, van zoiets ga ik dus stressen. En als pap dan ook nog eens een beetje de weg kwijt is door weet ik wat voor oorzaak ..... 

Hij heeft nu al een aantal keren de vuilniszak met plastic afval bij de buurman op de oprit gelegd, omdat hij denkt dat het afval van die goede man is. Even zoveel keren zet ik de zak terug op de plek bij de vuilnisbakken. Vandaag dus weer. Ik ben een beetje kortaf: dit is van jou, en nu staan laten! Zielig is het, hij snapt 't gewoon niet, en dan mopper ik ook nog eens. De dag voordat bij ons afval wordt opgehaald neem ik 'm wel mee naar mijn huis, eerder niet. 

Er ligt een overlijdensbrief op tafel, van een neef van mijn moeder. De begrafenis is vandaag, maar ik zie de brief vandaag pas liggen. We gaan er dus niet heen. Wel schrijf ik een kaartje, en pap zet zijn naam erop. Kende ik die man? Heb ik een brief gekregen? Wanneer is die begrafenis? Gaan we erheen? Wie is dat dan?

Hij belt me op: ik ben klaar met strijken, heb je nog iets voor me? Als ik dan vervolgens zeg dat hij nu de voortuin kan gaan schoffelen vraagt hij me of ik wel helemaal goed bij mijn hoofd ben. Daar ben ik niet voor geboren, voor schoffelen! Volgens mij weet hij niet eens meer wat een schoffel is ..... 

Weer telefoon: Ik ben klaar op de praktijk. Patiënten zijn behandeld. Heb je verder nog iets voor me te doen? Ik zeg hem dat hij vanmiddag vrijaf heeft, en dat er geen patiënten meer komen. Hij mag uitrusten, de hele middag! Ja, dat ga ik ook doen! Maar wat als er nog patiënten komen? Nou, dan worden die door een van de andere dierenartsen opgevangen. Da's een geruststellende gedachte!

TOP-zorg is goedgekeurd! Zo gauw de betreffende persoon terug is van vakantie (over een week of 2) wordt contact met me opgenomen voor een afspraak. Hoe vaak en hoelang zorg zal worden ingezet is nog niet bekend. Dit hangt af van de situatie. Er zit schot in de zaak, gelukkig!


11 opmerkingen:

  1. Hoi Inge,
    beschouw dit maar als een advies van 'de lamme helpt de blinde', maar ik bedoel het oprecht: probeer je alleen zorgen te maken over zaken waar jij iets aan kunt doen. Jouw zonen komen wel goed terecht en die loting kun je niet verhelpen.
    Sterkte :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik sluit me aan bij Hannie. Beter kan het niet gezegd worden. ;-) Niettemin wens ik je toch veel sterkte toe met alles. Goed om te horen dat TOP-zorg is goedgekeurd.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lastig he, dat je neit alles in dehand hebt.. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat het is goedgekeurd. Verder zoveel mogelijk loslaten wat je niet kunt beheren. (zie eerder logje ;o)) En misschien kun je die buurman vragen of hij zo vriendelijk wil zijn om die zak bij de vuilnisbakken te zetten? Sterkte, Inge.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik was vanochtend ook wat kortaf tegen mijn vader ... en mijn moeder die als mantelzorger al zoveel heeft om aan te denken. Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan, het geduld was zomaar effies weg...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mag het ook eens. Het is zo moeilijk en helemaal als thuis dan ook niet alles vlekkeloos gaat. Die stress heeft invloed misschien op je vader. Fijn dat er goedkeuring is.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik kan me voorstellen dat je door je energie heen raakt. Wat je jongens betreft: inderdaad, daar heb je toch geen invloed op. Stel dat ze 85 jaar mogen worden, dan kan een jaartje foute keuze of tussenstudie ook niet zoveel kwaad... En dat afvalprobleem: niet gek dat je vader het niet meer snapt. Vroeger zette je een bak aan de straat en dat was het dan. Nu moet alles gesorteerd worden, dat is voor hem al een probleem op zich. Ik zou inderdaad de buurman vragen, of hij die zak niet binnen kan zetten, of hem anders zelf meenemen (die zak he, niet de buurman). Hopelijk brengt de TOPzorg je wat meer rust. Sterkte!
    Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Nooit eerder heb ik zo'n duidelijk beeld gehad van dementie of alzheimer. Door jouw verhalen hier wordt het zo plausibel verteld dat ik het goed kan visualiseren. De onmacht die je vader tegenwoordig voelt is zo logisch. De boosheid naar de hulpverleners toe snap ik ook volkomen. Maar met begrip is niemand gered. Ik denk wel te lezen dat je steeds drukker bent met je vader en zijn dingen. Moeilijk hoor. Die TOP zorg komt als geroepen! nog even geduld en dan hoop ik dat jij weer wat meer kan ademhalen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Lieve Inge HOE menselijk is dit !!!
    Dat glas van jou is niet halfvol maar gewoon halfleeg.
    Niet raar toch ...
    Gelukkig is TOPzorg goedgekeurd en dat het maar snel mag starten.
    Ik hoop dat het jou veel rust zal geven.
    Fijn weekend. Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Inge,
    net je blog gelezen en ik herken er zoveel in.
    Heel bijzonder om te merken dat ik door het lezen van jouw blog er herinneringen bij mij naar boven komen. Zelf ben ik nog maar net gestart met een blog. Door het lezen van jouw blog zie ik dat het fijn is te delen, te herkennen en ook herinneringen te bewaren.
    Ik wens je heel veel sterkte en hoop op meer rust voor jou.
    Groet, Kris

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Kris. Ben ook op jouw blog geweest en zeg dus op mijn beurt: sterkte!

      Verwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge