donderdag 30 augustus 2012

intuïtie

Heel lang geleden had ik een ziek zoontje, mijn middelste. Hij spuugde ontzettend veel en heel vaak, maar volgens de consultatiebureau-arts was ik maar een overbezorgde moeder. Mijn kind groeide toch goed, zag er levendig uit, er was dus niets aan de hand. We lieten ons niet met een kluitje in het riet sturen en kwamen uiteindelijk in Nijmegen terecht. Mijn zoon bleek een malrotatie (--> voor wie geïnteresseerd is, klik hier voor informatie <--) te hebben en is toen snel en succesvol geopereerd op de leeftijd van 16 maanden. Duidelijk geval van intuïtie:  ik wil er niet aan denken wat er was gebeurd als ik naar de arts was blijven luisteren in plaats van naar mezelf ......

Ruim drie weken geleden schreef ik dit bericht. Ik schreef toen over de verwardheid en ook over de veranderde Alzheimer medicatie per juli. Ik heb intussen contact gehad met de apotheek, volgens hen kon de verwardheid geen verband houden met de veranderde medicatie omdat de samenstelling van de tabletten gelijk was gebleven. Maar, het blijft dan toch sudderen: wat als toch .... De opmerking van pap gisteren dat hij zo raar was in zijn hoofd was voor mij de druppel: ik moest contact opnemen met geriatrie. Dat is inmiddels gebeurd. Het blijkt dat de afgelopen weken meerdere klachten bij hen zijn binnengekomen over de Galantamine. Pap krijgt in het vervolg weer de oude en vertrouwde tabletten, hopelijk verdwijnen de klachten dan snel en zo goed als allemaal. Conclusie: mijn intuïtie heeft me wederom niet in de steek gelaten!



21 opmerkingen:

  1. dat is zo belangrijk Inge, je intuitie, het is voor mij ook altijd een signaal van uh maar.............

    Goed van je dat je er bij beide voorbeelden zo op hebt gezeten en je niet met een kluitje in het riet hebt weg laten sturen.

    Ik hoop dat je vader zich gauw weer beter gaat voelen en dat jij het resultaat gaat zien.

    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed dat je zo alert bleef!
    En idd je intuïtie serieus nemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Klopt als een bus. Ik luister er ook altijd naar. Je hebt het niet voor niks.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik bel direct mijn moeder om te vragen welk medicijn mijn vader slikt...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ...'gelukkig', mijn vader slikt deze medicatie niet.

    Wat goed van je om zo alert te zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Super dat je zo goed naar jezelf luistert, en actie onderneemt. Vaak "weet" je als naaste dingen soms toch beter dan de arts/apotheker

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. NU ik dit intik moet ik opeens denken aan de schoenenverkoper die ik vanmorgen aan een moeder hoorde vragen "denkt u dat deze schoenen lekker zitten bij uw kindje?" Dat vond ik weer wat te ver gaan (-;

      Verwijderen
  7. Je gevoel heeft het zo vaak goed....wat fijn voor je vader dat hij jou heeft.

    Ik was maandag op bezoek bij de schoonmoeder van mijn zusje die in een gesloten tehuis zit. Het gaat niet goed met haar gezondheid en mijn dochter kwam speciaal even over uit Den Bosch om toch nog even bij haar langs te gaan. Net toen wij er waren vond er een kringgesprek plaats met de pastor. Hij ging met ze zingen en over de oogst vertellen. Het uiteindelijk doel was om de mensen daar te laten vertellen wat het leven ze gebracht heeft. Zo ontzettend mooi om te zien hoe mensen hier op reageren. Ik ben echt diep onder de indruk. De mevrouw waar wij op bezoek gingen zat uit volle borst mee te zingen. (Zij heeft Alzheimer en is weer opnieuw getroffen door eierstokkanker. Chemo zou haar mee kwaad dan goed doen.....)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Op blijven vertrouwen Inge. Jouw intuitie werkt feilloos!!
    Hopelijk gaat het weer iets beter met je pa nu hij weer terugzit op de andere medicijnen.
    Fijn weekend!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat goed dat jouw vader een dochter heeft die achter dit soort dingen aangaat.
    Dat is in deze situatie zo vaak nodig omdat de patienten het zelf niet kunnen.
    Hopelijk gaat met de "oude" tabletten weer een stukje beter met je vader en knapt hij er van op!
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Jeetje, wat een treffend verhaal. Je hebt helemaal gelijk: altijd vertrouwen op je intuïtie!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oei! Mijn moeder slikte het middel G ook, van 8 naar 16 naar 24mg. Die hoogste dosering ging helemaal niet goed, ze werd draaiduizelig en ging tegen de vlakte, viel met de fiets. Mijn vader, die bang is voor haar achteruitgang(dementie) bleef aandringen dat ze dit middel moest slikken, maar goddank is ze nu weer terug op een lagere dosering.Jammer alleen dat mijn vader aangedrongen heeft dat ze niet meer fietsen mag en voor haar nu een scootmobiel heeft besteld.Hij wil ook dat ze stopt met autorijden, terwijl dat volgens mij nog niet nodig is. Ik ben het er niet mee eens, maar zie ook wel dat mijn vader zich zorgen maakt over de toekomst en bang is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet iedereen reageert hetzelfde op medicatie, dit is het verhaal van mijn vader. Wat voor hem geldt, geldt niet voor een ander en andersom. Ik heb altijd begrepen dat niet veel mensen met Alzheimer deze medicatie kunnen verdragen. Er is dan ook altijd controle door een geriater of geriatrisch verpleegkundige. Zij zullen beslissen over wel/niet doorgaan ermee. Als je moeder Alzheimer heeft, mag ze volgens de wet niet meer autorijden. Het is te gevaarlijk voor haar en voor andere weggebruikers, volgens mij keert de verzekering niet uit bij schade! Ik ben blij dat mijn vader ook niet meer fietst, ook dit werd te gevaarlijk voor hem en voor anderen. Leest jouw vader ook deze blog?

      Verwijderen
    2. Nee, mijn ouders hebben geen pc, en gebruiken geen internet.Dus lezen je blog niet. Mijn moeder heeft volgens mij nog niet de diagnose gekregen, wel 'geheugenverlies' of 'vergeetachtigheid'. Het is nogal schimmig, wat er nu precies gaande is, en in welke mate. De gerontoloog stelde dat als je de mate van dementie van een schaal van 1 naar 5 vaststelt, mijn moeder dan nog onder de 1 zit. Mijn moeder kan het huishouden wel goed doen, maakt nog geen rare fouten en doet nog geen gevaarlijke dingen. Nieuwe informatie kan ze niet meer verwerken. Zo zijn afgelopen jaren mijn kinderen geslaagd voor hun eindexamen, maar mijn moeder zegt dat niets.In het begin kapte ze gesprekken af, zo van 'laten we er maar over ophouden, het is toch zoals het is'. Later pas herkende ik dat als: 'ze kan het gesprek niet meer gaande houden, is bang rare dingen te zeggen'. Nu vermijd ik alles wat nieuw en ingewikkeld is als gespreksstof met haar. Telefoongesprekken vermijdt ze ook zoveel mogelijk. Mijn moeder krijgt binnenkort wel een rijtest van het CBR heb ik begrepen.
      Maar mijn vader is bezorgder dan volgens mij nodig is. Dat komt volgens mij ook wel (een beetje) omdat mijn moeder hem altijd (als een kind) heeft verzorgd, en hij zelf niet veel kan. Vroeger voor zijn trouwen wel, maar hij heeft het als het ware afgeleerd. Hij is bang dat als mijn moeder naar het verzorgingshuis moet, hij alleen achterblijft, en geen indicatie voor het verzorgingshuis meer krijgt (die indicatiestelling verandert per 1/1/2013, zoals jij ongetwijfeld al weet).

      Verwijderen
  12. Wat mooi dat jouw intuitie zo aanwezig is! In beide gevallen heb je juist gehandeld! hopen dat hij snel opknapt van de oude vertrouwde medicatie.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. GOED ZO INGE!!!

    Wel sneu dat het eerst zo moet gaan... sterkte en beterschap voor je pa.


    Groetjes,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Intuïtie is zo belangrijk. Zeker als degene waar het over gaat zelf niet (of niet meer) voor zich op kan komen.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge