zaterdag 29 september 2012

triest

De oudste dochter van paps vriendin is plotseling gestorven, ze was pas vijfenvijftig. Da's triest. Triest is ook het telefoontje wat ik krijg van haar broer: kan je alsjeblieft je pa ervan proberen te weerhouden om telkens en telkens weer te bellen naar mama. Ze kan het nu niet hebben en volgens mij snapt hij niet wat er gebeurd is ... Ik condoleer hem, wens hun sterkte en beloof mijn best te doen. Ik bel pap op, vertel wat er is gebeurd en vraag hem om op te schrijven dat hij E. voorlopig niet kan en mag bellen en waarom. Als ik bij hem ben zie ik dat hij inderdaad een klein briefje bij zijn telefoonlijst bij de telefoon heeft opgehangen: E. niet bellen. Ik zal de telefoonlijst opnieuw maken, nu zonder haar naam en telefoonnummer erop, misschien dat dat beter helpt om haar even te vergeten ... Ik merk aan de telefoontjes later die dag en avond dat het allemaal behoorlijke invloed op hem heeft, hij voelt zich raar in zijn hoofd, zegt hij. En hij weet niet goed waarom. Ik vertel telkens weer wat er is gebeurd, en dan  is het van och ja, gvd, dat wist ik maar was ik kwijt .... En nogmaals druk ik hem op het hart om haar niet te bellen ... Nee, dat doe ik niet en heb ik ook nog niet gedaan ... Tja, dat weet ik dus niet, dat hoop ik maar. 

17 opmerkingen:

  1. Wat moeilijk allemaal.
    Sterkte voor jullie allen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jeetje, wat heftig en triest. Sterkte allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is allemaal zo triest, voor E, haar familie, jullie en natuurlijk je vader. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat is dit moeilijk zeg.
    Je heb gedaan wat mogelijk is.
    Nu maar hopen dat hij niet belt.
    Sterkte,heb bewondering wat jij allemaal voor je vader doet.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nou... wat sneu en triest voor allen i. d. d.
    Men merkt wel (nu met dit gebeuren maar ook menige andere keer al) dat je paps zo ontzettend zijn best doet trouwens; hij wil wel.

    Liefs,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  6. O jeetje: wat ontzettend sneu en lastig zeg om dit te doen. En je dochter verliezen: my worst nightmare. Die van iedere ouder denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. He, wat een narigheid. Zo sneu dat je vader van goede wil is, maar het gewoonweg niet kan bevatten.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oei, da's heel lastig voor jullie zeg. Sterkte hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat ontzettend triest, ook voor je paps !!! Sterkte voor allemaal.
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Inderdaad wat triest
    Vooral omdat je vader zo zijn best doet om haar te steunen en dan vergeet dat hij al eerder gebeld heeft.
    Oh wat naar die warboel in zijn hoofd, de stress die hiermee gepaard gaat maakt het natuurlijk niet beter.
    Goed hoe jij het weer "ogelost" hebt.
    Ik hoop met je mee dat je vader niet meer gebeld heeft.
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. ..het valt niet mee. Voor niemand niet. Sterkte met dit alles !! groetjes en hopelijk kun je toch ook even genieten van deze prachtige zondag!! Liefs Ina

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat verdrietig voor iedereen. Goed idee, de telefoonlijst aanpassen.
    Sterkte ermee.
    Groetjes, Anneke

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat heftig en verdrietig zeg. En ook wat moeilijk voor je vader (en jou) om hier op een goede manier mee om te gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ach... wat moeilijk weer. Naast alle verdriet dat er is, ook nogeens dit tactisch moeten zeggen... en dan de machteloosheid van je vader... het verdriet dat er zit, maar kwijt zijn waarom... Wat verdrietig allemaal...

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat een lastige situatie voor je vader en voor zijn vriendin.
    Wat een verdriet als je kind zo jong sterft.
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat triest. Je kind verliezen moet wel het ergste zijn dat je kan overkomen.
    Hopelijk heeft het bijwerken van de telefoonlijst gewerkt?
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge