dinsdag 9 oktober 2012

maandag

Mijn berichten zijn niet meer wat ze waren: ik heb ruzie met mijn op z'n laatste benen lopende laptop en ik kan maar niet wennen aan het schrijven van stukjes op de i-pad ...
Gistermorgen is pap weer met F. naar de dagbehandeling geweest, dit keer is hij er ook blijven eten. Hoe hij 't vond? Nou, hij was er niet echt kapot van, alhoewel hij volgens F. wel actief heeft meegedaan aan diverse activiteiten. En hoe het eten hem smaakte? Hij beweert dat zijn eigen kookkunsten vele malen beter zijn :-)
F. had hem op tijd thuis afgezet zodat hij 's middags gewoon mee kon gaan wandelen. Maar hij had geen zin, zei hij tegen haar, hij was te moe. Toen 'n kwartiertje later iemand van het wandelgroepje aanbelde stond hij toch fijn klaar :-) maar toen bleek dat zijn vriendin niet mee ging is hij alsnog thuis gebleven.
Volgende week gaat F. met hem naar een ander verzorgingshuis, dit keer alleen 's middags. De bedoeling is dan dat hij met de taxibus terug naar huis wordt gebracht. Ben benieuwd wat hij daarvan vindt. Maar het is echt niet zo eenvoudig allemaal, er zal nog heel wat water door de Maas stromen voordat hij 'vast' op zijn plek zit. Wordt vervolgd ....

12 opmerkingen:

  1. Hoi Inge,

    Hoe dan ook, 't is wel fijn dat je vader meegaat naar de dagbehandeling. Dat is denk ik al heel wat. En hopelijk een begin.

    Groeten van Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, het is helemaal niet eenvoudig wás het dat maar :-(
    Paps lijkt in ieder geval mee te werken en dat is al heel wat.
    Nog een lange weg te gaan.
    Wat de laptop betreft ik hoor liever dat die op zijn laatste benen loopt dan jij ;-)
    Goed op jezelf passen meis !!! Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is fijn dat hij meewerkt, nu maar hopen dat hij snel een "leuke"plek vindt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Poeh... Ik houd van mensen waar "een kop op zit", maar die vader van jou is een hele eigengereide ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik hoop zó dat hij zijn plek vindt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. succes er mee, hoop dat het voor jouw op den duur ook verlichting geeft. groetjes Ina

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lastig, voor je vader, dat wennen. En wat ook heel lastig is is typen op de iPad, ik probeer het ook zoveel mogelijk te voorkomen!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik weet nog dat we met mijn vader langs verschillende tehuizen zijn geweest. Nergens vond hij wat aan, al deed hij wel braaf mee met de activiteiten. Toen puntje bij paaltje kwam móest er toch gewoon gekozen worden. En omdat hij de ene keer dit wel of niet wou en de andere keer weer net andersom hebben wij maar een beslissing genomen. Maar makkelijk is dat natuurlijk nooit.
    Veel sterkte met je paps.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat uiteindelijk niet pap de beslissing gaat/kan nemen. Wat ook meespeelt is natuurlijk of er plaats is in een groep en hoe de samenstelling is.

      Verwijderen
  9. In de laatste jaren ook al wat mee gemaakt op het gebied van dementie, niet heel dichtbij alleen van tantes, maar wat is het moeilijk om er mee om te gaan als het gaat om mensen waar je van houdt. Ik heb bewondering voor de manier waarop je schrijft over je vader. Ik wens je veel succes en sterkte de komende tijd, je blog zal ik zeker vaker gaan lezen!
    Met vriendelijke groet,
    Anly van Oostendorp

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge