woensdag 28 november 2012

medicatie

Deze opmerking kreeg ik laatst:

Ik heb even teruggelezen op je Blog en verbaas me erover dat je vader na 6 jaar nog zo goed is en 
zelfstandig woont. Je schrijft in 2010 ergens dat je vindt dat het medicijn Reminyl aanslaat bij jouw vader, hoe hebben jullie dat gemerkt, of is het "gemeten" door de arts? Nu weet ik wel dat maar 10% van de mensen baat hebben bij het medicijn, maar ik ben toch benieuwd.


Het is inderdaad best verbazingwekkend dat pap na al die jaren nog (enigszins) zelfstandig woont. We (geriatrie en ik) denken dat het komt door de Reminyl, maar dit is niet te controleren of meten. Misschien wel als er zo'n 6 jaar geleden een 'double blind' onderzoek zou zijn gestart met een (of meerdere vergelijkbare) personen die geen Reminyl maar een placebo kregen om NU de verschillen tussen beiden te kunnen vergelijken. Maar dat is/was onmogelijk. We gaan er dus vanuit dat pap geluk heeft gehad dat hij a. deze medicatie op tijd heeft gekregen, b. deze medicatie (met nogal wat bijwerkingen) al die tijd heeft kunnen verdragen, c. deze medicatie nog altijd krijgt en d. waarschijnlijk een ietwat mildere vorm van Alzheimer heeft? Vrijdagmiddag is weer een consult bij geriatrie. Ik zal dit nog eens aankaarten.

3 opmerkingen:

  1. Dit wil wel zeggen dat je blog van enige nut is omdat mensen eruit kunnen leren. Mooi is dat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat bijzonder dat je vader nog steeds zelfstandig kan wonen.
    De man van mijn vriendin (69 jaar) is in twee jaar tijd van een beetje vergeetachtig (maar wie is dat niet) gedwongen opgenomen in een verpleeghuis. Er is vasculaire dementie vastgesteld. Een drama .....!
    Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vaak is het een zoektocht naar de juiste medicatie. Wat bij de ene aanslaat doet het daarom niet bij de andere of omgekeerd. waarschijnlijk heeft jouw vader inderdaad geluk gehad met de Reminyl.
    Mijn zus heeft cvs/fybromyalgie; ze is constant moe, lijdt constant pijn en is bijgevolg hele dagen tot bijna niets in staat behalve haar dag in de zetel doorbrengen. Eén mijner vriendinnen lijdt aan dezelfde ziekte. Zij is zo'n 6 jaar geleden bij de juiste arts/specialist terechtgekomen. Deze heeft haar medicatie voorgeschreven die ze nu al die jaren trouw inneemt. Zij kan hierdoor vrij normaal functioneren op voorwaarde dat ze haar drempel niet overschrijdt. Ze wandelt dagelijks minstens een uur, geeft crea-cursussen,..... Mijn zus is een beetje afkerig van medicatie, is bang om 'verslaafd' te geraken. In geval van ziekte echter vind ik niet dat je 'verslaafd' kan zijn aan de broodnodige medicatie. Ik probeer mijn zus te overtuigen dat ze met medicatie een beter leven zal kunnen leiden, wat ook voor haar partner en hun relatie een goede zaak zou zijn.
    groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge