donderdag 1 november 2012

vandaag en afgelopen week

Afgelopen week ben ik met pap op familiebezoek geweest. Het was gezellig, maar je merkt duidelijk dat hij gesprekken niet of niet goed meer kan volgen. Niet erg, de middag was geslaagd, hij en wij allemaal vonden het gezellig. Op de heen- en terugreis (we gingen naar Maastricht) wees ik hem op de geweldige bouwactiviteiten rondom de A2 stadstraverse: ongelooflijk wat een werk dat daar wordt verricht! Hij snapt alleen niet waar we rijden, op geen enkel moment dat we onderweg zijn.
Dinsdag was weer tijd voor controle van de diabetes bij de POH: bloeddruk en -waardes in orde, alleen weer een kilogram lichter. Voor haar geen probleem, maar ik ben benieuwd wat ze hiervan bij geriatrie vinden aan het einde van deze maand. Ook de griepspuit is weer 'binnen', makkelijk, zo hoef ik hiervoor niet extra naar het griepprikspreekuur. 
Vanmorgen werd ik al vroeg uit mijn bed gebeld: de ijskast doet het niet meer, ik heb de hele nacht geprobeerd, maar krijg hem niet meer aan! Ruim voor acht uur sta ik bij hem op de stoep. Ik was even bang dat hij weet ik niet wat had gerommeld gedaan maar niks van dit alles. Koelkast is uit, stop (heerlijk ouderwetse stoppen in de meterkast ...) is eruit gevlogen.


Gezien mijn fascinatie voor stroom en gas (niet dus ... ) roep ik de hulp in van mijn man, en wat blijkt: de koelkast is onschuldig, de stoppen idem dito. Het keukenboilertje is kapot en heeft de stop doen uitslaan. Gelukkig, de koelkast kan weer aan! Ik bestel een nieuw boilertje, dit wordt zaterdag geleverd en ook gemonteerd. 
Vanmorgen is weer probeerdag: pap wordt opgehaald door F. van TOP-zorg, ze gaan kijken op een andere locatie voor dagbehandeling. Vervolgens is pap de hele middag de weg kwijt. Zeker tien telefoontjes volgen met telkens een andere vraag en/of opmerking: Hoe heet het waar ik hier woon? Hoef ik niet te werken, wie zegt dat ik gepensioneerd ben? Ik ben toch nog geen 83 zeker?? Ik ben niet gek, ik weet precies wat gaande is ... Hoeveelste keer ik je vandaag bel? Ik zou het niet weten, de derde keer? Tien?? Nee, dan heeft iemand anders gebeld. Waar ik ben geweest, nou, gewoon thuis. Waar woon jij, hoe ver is dat van hier? Je broer (lees: mijn man, die hij het gesprek ervoor aan de lijn had) heeft me precies uitgelegd hoe het allemaal zit, ik zie nu het licht weer!
Vandaag is ook de afvalcontainer geleegd. Gelukkig. ;-)

9 opmerkingen:

  1. Lieve Inge,

    Ik hoop oprecht voor je dat je nu eindelijk met de voeten omhoog aan een RUSTIGE AVOND toe mag komen.
    Wat een heftige dag zo...voor jullie allen.
    Chapeau!

    Lieve groetjes,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat sneu zeg dat hij dan helemaal de weg kwijt is, maakt hem dus wel heel erg van slag zo'n uitstapje naar de dagbehandeling.

    Wat een zorg toch weer.........je doet het zo geweldig. Mijn complimenten hoor, ik heb echt diep respect voor je!

    Groetjes,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een wondere wereld moet het toch zijn voor je vader. En wat een wissel trekt dat ook op jou en je gezin..!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. poeh Inge, wat lijkt me dit alles zwaar voor jou en je gezin zeg. Fijn dat je vader zo op jullie kan rekenen. Fijne en vooral rustige avond toegewenst!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Als ik jou was deed ik de open haard aan en ging ik relaxen.

    Jij houdt veel van je vader, maar dit is voor het hele gezin een zware belasting.

    Ik denk vaak aan je.

    Liefs,
    Sanneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is ongelooflijk dat je de energie kunt blijven opbrengen. Je verdient een lintje.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Pfff wát een impact op jou en je gezin.
    Ik vind het bewonderenswaardig HOE jullie het samen toch maar doen.
    Pas goed op jezelf ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. O Inge, hoe lang gaat dit nog goed? Weet je dat ik soms met kloppend hart zit te lezen?
    Heerlijk dat je vader nog zo lang zelfstandig kan wonen, maar bij mij komen vaak herinneringen op van situaties die absoluut gevaarlijk waren voor mijn moeder.
    Ik vind het super hoe jullie hiermee omgaan.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat heftig dat hij zo in de war raakt van de dagjes uit. Wat zou het toch zijn waardoor hij zo van slag raakt? Vanavond moest ik nog aan je denken, reclame op tv, hoofdpersoon was 'Otto'?, het blijft een goede zaak dat ze er aandacht aanbesteden, maar om het zo te zien, dat is best heftig. liefs M

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge