maandag 10 december 2012

echt in de war

Dat het steeds minder goed gaat met pap is wel bekend. Dat zijn geheugen enorm na laat ook. Hetzelfde geldt voor de verwarde periodes die steeds frequenter voor komen. Steeds vaker gebeuren dingen die eigenlijk niet meer kunnen. Zo hoorde ik laatst dat pap's voordeur op een kiertje stond terwijl hij er niet was. "Je vader is hierdoor zó kwetsbaar". Ik weet het .... Laatst kreeg ik bericht van mijn broer:

Verdorie, kom ik bij pap stinkt het naar brand!!! Ik denk dat hij het kleine theepotje in de magnetron heeft gezet ... Potje was warm, waterkoker niet!! Heb dat potje verstopt. Andere dingen passen niet in de magnetron. 

Donderdagavond was het echt hommeles. Ik weet van de vorige keren dat pap van slag is als hij thuiskomt van de dagopvang. Meestal begint hij dan een regelrechte telefoonterreur. Donderdag spande (tot nog toe) de kroon. Hij dacht dat hij dagenlang weg van huis was geweest. 's Avonds belde de thuiszorg: pap was zo enorm verward dat ze hem een tabletje Haldol wilde geven. Ik heb hiermee ingestemd, het laatste wat je wilt is dat hij gaat dwalen terwijl zulk slecht weer is voorspeld .... We zijn zelf ook nog naar hem toe gereden. Hij was zó enorm blij me te zien dat het bijna eng was. "Maedje, maedje, wat ben ik blij jou te zien! Blijf je nu bij me?" Hij dacht dat ik mam was .... Moeilijk om dan te zeggen wie hij voor zich heeft .... Uiteindelijk merkten we dat het tabletje begon te werken en dat hij langzaam rustiger werd.
Ik wilde de televisie voor hem aanzetten zodat hij fijn kon gaan kijken en wij naar huis konden. Omdat de afstandbediening nog altijd foetsie is en ik in 't schemerdonker niet goed de kleine lettertjes op de zijkant van het tv-toestel kon lezen ging een en ander niet snel genoeg naar pap's zin. Hij zou me wel eventjes laten zien hoe hij van zender wisselde: de stekker (van de tv) in het linker stopcontact was voor Nederland 1, in het volgende voor Nederland 2 en in het derde voor Nederland 3 ..... Oh, dan moet je toch stiekem lachen .....

dit stopcontact ligt nu achter de televisie

Vrijdagochtend was pap weer - zo goed als - helder. Volgens zijn poetshulp was hij wel erg rustig. Hij had goed geslapen, lag zelfs nog in bed toen de eerste van de dagelijkse thuishulpen binnenkwam. De vraag is wat te doen met de dagbehandeling: doorzetten of stoppen? Wie het weet mag het zeggen ..... Dat hij heel erg verward was (en eigenlijk iedere avond) zie ik aan zijn opruimactiviteiten in de slaapkamer. Overal ligt van alles, maar alles ligt nu weer op de plek ;-)

oa diploma's




11 opmerkingen:

  1. Vaak worden ze onrustig door veranderingen, wat zich dan weer op andere manieren laat zien.
    Wat een oplossing bij de t.v. Leuk bedacht maar het zal niet werken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je zou bijna zeggen, niet meer doen die dagbehandeling, want het maakt hem onrustig. Aan de andere kant is die dagbehandeling toch ook wel even lekker......

    Gelukkig kan je zo af en toe er nog om lachen...dat moet ook kunnen. (Hoorde vd week iemand die had met haar moeder sinterklaas gevierd in het tehuis waar ze zit. Had ze een Antilliaanse verzorgende voor Zwarte Piet uitgemaakt...Gelukkig konden ze er allemaal om lachen.)

    Fijne dag,
    groetjes,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lastig, ik zie heel wisselende reacties op dagopvang. De meeste hebben het erg naar hun zin en zijn na een aantal weken helemaal gewend aan dat dagpatroon. Je vader lijkt erdoor in de war te raken, hij is zijn structuur kwijt.

    Gesprek aanvragen met die aardige mevrouw van de dagopvang?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lastige beslissing, hij is zijn structuur kwijt en raakt meer verward bij de opvang.
    Aan de andere kant is hij dan niet alleen.
    Het blijft moeilijk.
    Ik denk vaak aan je.

    Groet,
    Angelika

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik wens je sterkte en wijsheid, Inge. Het wordt steeds moeilijker.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een twijfels moet je hebben!
    Maar als jullie met de dagopvang stoppen is hij die tijden ook weer alleen en gaat hij dingen ondernemen die hij niet meer kan overzien. Hij kan zichzelf en anderen dan ook in gevaar brengen.
    Bovendien moeten jullie af en toe afstand kunnen nemen en er niet 24/7 mee bezig zijn. Dat trekken jullie ook niet meer, denk ik.
    Veel sterkte gewenst.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Misschien kan hij 2 x per week naar de dagopvang, of gaat hij al vaker? Dan kan het gewen proces misschien iets sneller gaan. Vaak is het óók een kwestie van wennen. Dat heeft in dit geval wat meer tijd nodig. Jammer dat we niet weten wat er in het hoofd omgaat.
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Moeilijk zeg, misschien dat ze van de dagopvang er een oplossing voor weten?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Pffff. Moeilijk voor jou en je broer. Soms zou je wel even in de toekomst willen kunnen kijken hè? Of hij "alleen" moet wennen aan het nieuwe ritme in zijn leven ivm de dagopvang en het daarna helemaal goed gaat of of het toch te veel is voor hem. Ik had ooit een patiente in de thuiszorg die ook altijd ruzie had met de afstandsbediening van de TV. Ik mocht beslist niet op (volume zachter) drukken want dan zou er wateroverlast in het Vatikaan zijn. Soms vraag je je af, wat er in die hersenen toch allemaal gebeurt.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik kan je niet adviseren. Wens jullie sterkte en wijsheid toe!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge