woensdag 29 februari 2012

betuttelen

Afgelopen maandag had pap slechte zin volgens M., zijn vaste poetshulp. Ze mocht het bed niet verschonen, ze mocht geen vuile was bij elkaar zoeken om in de wasmachine te stoppen. Kortom: hij was boos! Naderhand spreek ik hierover met J. van de thuiszorg. Zij heeft die ochtend niet gemerkt dat hij slechte zin had, hij heeft eigenlijk nooit slechte zin als zij er is. Ik weet 't, pap heeft zo zijn voorkeuren. 't Is niet zo dat hij niet met iedereen kan opschieten, maar sommigen kunnen nu eenmaal beter omgaan met hem als hij 'ze niet zo goed heeft liggen' oftewel een beetje uit zijn hum is. Ik lees het ook in 't logboek: 'de heer was boos, ik mocht geen maaltijd voor hem opwarmen, ik mocht ook geen brood voor hem klaar zetten'. Nu kan ik dat laatste heel goed snappen: pap smeert zijn boterhammen zelf. Hij doet eigenlijk de hele dag niets anders dan brood smeren en eten, dus dat hoeft echt niemand voor hem te doen.
's Avonds krijg ik telefoon van pap: 'Zeg, hoe zeg ik de wasserij op? Die hoeven niet meer langs te komen! Dat doe ik zelf!' Even voor de duidelijkheid: vroeger, en dan praat ik over een jaar of 30 tot 40 geleden, kwam er iedere week iemand van een wasserij langs de deur om vuile jasschorten op te halen en schone en gesteven schorten terug te brengen. Die wasserij bedoelt hij dus .... Ik vertel hem dat ik zal zorgen dat ze niet meer langs komen. Ik moet de poetshulp maar vragen of ze wat minder opzichtig met de vuile was (die door pap in bad wordt gegooid om in te weken, en die hij vervolgens ophangt ....) naar de wasmachine wil lopen ...
Vandaag was hij redelijk goed gemutst, ik kreeg alleen op een gegeven moment van hem te horen dat ik hem als een kleine jongen behandel ... Dit naar aanleiding van mijn vraag of hij de vaatwasser alsjeblieft niet halverwege het programma wil uitruimen. 

vuile kopjes uit de kast ....
Bijna iedere keer als ik bij pap kom en ik een kopje of glas uit de kast pak zie ik dat ze nog vuil zijn: hij wast ze niet goed af. 't Mag ook niet afwassen heten wat hij doet, hij houdt ze alleen maar onder de kraan, droogt ze af en zet ze terug in de kast ... Dus iedere keer als ik dat zie zet ik die kopjes of glazen in de vaatwasser. En iedere keer als ik weer naar huis ga ruimt pap de vaatwasser weer leeg, in de veronderstelling dat 't programma klaar is. Vandaag heb ik echt alle glazen, kopjes en borden in de machine gezet, en 't programma gestart. Met dus de vraag of hij 't wil laten lopen tot het einde ...


zondag 26 februari 2012

ik ben terug

Ja, ik ben er weer maar het liefst zou ik direct weer terug gaan. Terug naar 'geen zorgen'. Vanaf moment één word je weer met de neus op de feiten gedrukt: 't wordt niet beter, 't gaat steeds slechter ....
In de agenda staat een opmerking dat de geiser uit is en dat pap dus geen warm water heeft. Datum: afgelopen maandag. Ik ga naar boven en zie dat de geiser inderdaad niet of nog niet brandt. Kan me niet voorstellen dat pap al bijna een week geen warm water zou hebben .... Sms naar mijn broer: geiser brandt niet .... en daar kom ik met mijn vingers ook niet aan. Antwoord terug: verdorie, hij moet met de vingers van de geiser af blijven, die heb ik al eens aangezet ..... Dit tegen pap zeggen heeft geen zin. Hij weet trouwens verdomde weinig vind ik. Gelukkig wel wie ik ben, maar verder .... Volgens pap is iemand komen kijken afgelopen week. Ik vraag of dat de installateur was, maar nee, niet de installateur maar iemand die wel eens vaker langs komt. Hij denkt dat 't ergens familie is. Hij weet 't niet zeker, maar weet wel waar die persoon woont. Zeker, dat weet hij! Hij wordt daar ieder jaar uitgenodigd om te komen eten. Als hij dat zegt weet ik bijna zeker dat hij 't heeft over mijn broer .... En dat zeg ik: "'t was P die naar je verwarming en geiser is komen kijken" Maar nee, dat was 'm niet, dat weet hij heel zeker. Hij herkent toch zeker zijn eigen zoon wel? 't Is wel iemand die familie is. Zegt hij. Aangetrouwd of zo, misschien wel een petekind van hem? Ik vraag of de achternaam soms J. is, en dan zegt pap "ja, juist, dat is de naam van degene die hier was en naar de verwarming heeft gekeken!" J. is de meisjesnaam van mijn schoonzus ..... en 't is dus wel degelijk P die pap bedoelde, maar wat is 't triest om te horen dat hij niet eens meer weet dat zijn bloedeigen zoon hier was ....

Even terug naar de Haldol: ik weet dat dit geen ideale medicatie is, ik heb 't boek van Stella Braam gelezen en was ook verbijsterd over 't gevolg van deze medicatie voor haar vader, maar in 't geval van pap is 't sporadisch toedienen tot nog toe heilzaam. Waarom? Pap woont nog altijd zelfstandig, dat wil zeggen met alleen (inloop) zorg overdag. Als hij 's avonds of 's nachts gaan dwalen hebben we daar geen zicht op. Zo gauw pap wordt opgenomen in een (t)huis hebben we deze zorg niet meer .... Denk ik, hoop ik. Tot nog toe valt de frequentie van toedienen van Haldol mee: de voorlaatste keer was vorig jaar april. 't Is een middel dat alleen wordt toegediend indien pap erg verward is. En dit heeft vaak te maken met de inname van alcohol. Dus de opmerking 'Toch vraag ik me wel eens af: wat is erger ... alcohol of haldol?' kan ik als volgt beantwoorden: als pap alcohol drinkt --> heeft dit invloed op de (alzheimer) medicatie -->  hierdoor kan hij verward raken/wordt hij verward --> en als hij verward is moet haldol verstrekt worden omdat hij anders niet alleen thuis kan blijven. Pap wordt niet suf door de medicatie. In tegendeel. Hij wordt er heel helder door. 

woensdag 22 februari 2012

liedje en zorg(en) op afstand

Gelezen op de blog van Angelika, zéér de moeite waard om te beluisteren: http://berthadders.nl/2012/01/eerste-bijdrage-gemeentezanger/

Bericht van mijn broer:
Pap is helemaal in de war ... Hij zit op de praktijk en heeft tante H. gebeld of zij tegen Els (mijn moeder)  wilde zeggen dat hij nog op een hond aan het wachten isMijn zoon is nu naar hem toe, en ik heb hem gezegd dat mama dood is, hij al 17 jaar is gepensioneerd (pap was dierenarts en denkt dat hij spreekuur heeft op de praktijk ...) en gewoon thuis is!! Toen was het goed en verontschuldigde hij zich dat hij in de war was. Pfffff ......

Over en weer wordt er ge-smst. Vervelend is dit weer. Ik vraag mijn broer na te gaan of pap ergens pijn heeft, iets dat kan wijzen op bijvoorbeeld een ontsteking. Maar dat lijkt niet het geval te zijn. Ook wil ik weten of pap wel voldoende drinkt .... en dan valt bij mij het kwartje: hij is hoogstwaarschijnlijk op stap geweest afgelopen carnavalsdagen, en heeft toen een of meerdere of nog meer glaasjes alcohol genuttigd ...... En dat is nu net datgene wat verboden is door de geriater i.v.m. de medicatie die hij slikt. Shit dus ...

Nadat mijn broer pap een tabletje Haldol (klik op 'haldol' bij 'labels' voor meer berichten hierover) heeft gegeven gaat 't gelijk weer een stuk beter ....

zondag 19 februari 2012

telefoonverkeer

Een paar voorbeeldjes van de telefoongesprekken die we tot nog toe voerden:

Hai pap, hoe is 't?
Oh, goed hoor
Wat ben je aan 't doen?
Ik kijk naar de televisie, naar, ach, hoe heet 't ook alweer ..... 't Is sport, weet je wel, op blauw.
Tennis? Badminton? Zaalvoetbal? Volleybal?
Hè, verdorie ... ik kom er niet op. Je weet wel, met een stok en een tafel met een blauw laken.
Oh, biljart soms?
Ja, biljart. 
Vind je dat dan leuk?
Ja, dat zie ik graag. Deden we vroeger vaak, niet voor de echt, maar gewoon omdat 't leuk was. Weet je nog, in Utrecht?
Nee, dat weet ik niet, daar was ik toen nog niet bij ....
Ach nee, dat klopt. Ik kijk nu naar de tv, ze hebben een leuke uitzending, sport, met een stok en een tafel, biljarten. Weet je dat ik dat vroeger ook graag deed? Maar niet als wedstrijd hoor, gewoon in het café

Hai pap, hoe is 't vandaag?
Goed hoor maedje!
En hoe is 't buiten met 't weer?
Bar slecht .... maar dat weet jij toch ook? Oh, je bent er niet? Waar ben je dan? Och ja, foei foei da's ver weg! Ligt daar sneeuw? Nee, da's niks voor mij, sneeuw, daar hou ik niet van.

Zeg, ik heb dringend geld nodig ....
Dan moet je P bellen, die zorgt nu voor je natje, je droogje, en je geld.
Waarom dat?
Omdat ik er niet ben.
Da's waar ook, dat was ik vergeten.

Kom je me wat geld brengen, ik ben blut ....
Nee, ik niet .... dan moet je P bellen ....



woensdag 15 februari 2012

reactie op de foto

Ik liet pap de foto zien en hij herkende de situatie meteen: "Da's 't menneke, bie de tant!...". Bij 'n  tante dus, die woonde rechts van het hotel. Bij pap thuis hadden ze vroeger 'n hotel en nadat zijn vader stierf bestierde z'n moeder dit samen met haar ongetrouwde zus en broer. Knap hoor! Zij was echt 'n geëmancipeerde vrouw in die tijd. Pap ging al vroeg naar kostschool om de tijd en mogelijkheid te krijgen om te kunnen leren. Aanvankelijk voor pater - ja, heus! - en later toch maar 'n normale opleiding met bijna aansluitend de studie diergeneeskunde (eerst kwam daar nog 2 jaar dienstplicht tussen).
Deze week ben ik er weer eens tussenuit .... Tja, ik ben nu eenmaal getrouwd met een man met reisvleugeltjes ..... Maar ik ben niet vertrokken zonder de koelkast en vriezer bij pap goed te vullen


We zijn vertrokken na eerst naar een spannende volleybalwedstrijd te gaan kijken van oudste en jongste zoon:


En hebben ook nog contact gehad met middelste in New York, die amuseerde zich afgelopen weekend prima backstage tijdens de Fashionweek (foto van alle persfotografen):


Ik kreeg al snel een bericht van mijn broer:

Pap belde net boos op: gaat "die" op vakantie en denk je dat ze mij verteld heeft waar ze heen gaat?? Hoe kan ik haar bereiken als ik bijvoorbeeld de klink sla ....

Alsof ik niet heb gezegd of opgeschreven waar ik ben ....

Hier ben ik: puur genieten!




En hierin zaten wij vandaag: de trein. Een Oostenrijkse trein, die zich voortploegde door 50cm verse sneeuw, en dat met maar 10 minuten vertraging!!


Deze reed ook 'gewoon'

vrijdag 10 februari 2012

eigenwijs

Pap is eigenwijs, ik ben eigenwijs .... Als ik hem bel om 'm te zeggen dat ik 'm zometeen kom ophalen om samen naar de kapper te gaan zegt hij dat dat niet nodig is. Hij hoeft nog niet naar de kapper. Oké, ik ben dus eigenwijs en rij toch naar hem toe .... en hij houdt voet bij stuk. Goed, dan gaan we niet naar de kapper maar fijn samen boodschappen doen stel ik voor. "Moet dat?" Ja zeg, ik ben nu toch hier, dan kan hij me net zo goed helpen in de supermarkt. Maar eerst moet hij nog plassen, en dan gaat hij gelijk een andere broek aantrekken. Ik vraag maar niet of er soms iets fout is gegaan vanmorgen, maar vraag wel of hij die broek mee naar beneden wil nemen. "Waarom?" Ik zeg niet "omdat ik 't zeg" ;-) maar dat ik die broek dan thuis kan wassen. Hij vindt dat maar niks, dat ik die broek in de wasmachine wil wassen. "Wie zegt dat die broek daar goed uit komt?" Alsof ik nooit was ...
's Middags zit ik achter de laptop en type 'n aantal zoekwoorden in die met pap, zijn thuis en afkomst te maken hebben. En wat schetst mijn verbazing? Ik vind 'n foto op het internet, met 'n afbeelding van de tuin achter het hotel waar pap opgroeide. Dit is zó leuk! Ik moet 'm pap nog laten zien, ben benieuwd of hij de locatie op de foto herkent, maar daar heb ik eigenlijk geen twijfels over!


dinsdag 7 februari 2012

ben ik nu 93, 70 of 82?

Vanmorgen bij pap. Gewoon, omdat 't in mijn systeem zit, en om ook alles in de gaten te houden. Zoals bijna iedere dag trouwens. Even snel kijken in koelkast, vriezer, wasmachine, droger, bijkeuken, badkamer etc. Alles lijkt in orde, alleen vertrouw ik de verwarmingsknoppen in 2 slaapkamertjes niet. Ondanks 't feit dat ze zo goed als dichtgedraaid zijn is 't hartstikke warm in beide kamers. Meestal zijn de deuren van deze kamers (af)gesloten, maar omdat het er zo warm is zet ik ze nu maar open, kan de warmte zich verspreiden over de bovenverdieping. Ik ben al 'n dikke week erg opgelucht dat de verwarming 't nog altijd doet! Stel je voor dat de ketel nu met deze temperaturen de geest zou geven, daar moet ik even niet aan denken ..... Er aan denken dat ik een mailtje stuur naar beide broers om hen te vragen hier op te letten ...
Vandaag zou mijn moeder - als ze nog leefde - jarig zijn, ze zou 80 zijn geworden. Ik zeg dat tegen pap. Maar, hoe triest, hij lijkt 't niet meer te weten .... "Wie bedoel je ... mijn moeder?"
Nee, ik bedoel niet zijn maar mijn moeder ... 
"Oh, je bedoelt jezelf?" 
Nee pap, kijk eens goed naar me, zie ik eruit als een vrouw van 80? Pff .... geen mooi compliment dus ;-) "Nee ...", zegt hij, "daar weet ik niets meer van, dat is weg ...."
Klopt pap, je geheugen is slecht, je vergeet erg veel ...
"Ja maar kijk eens hoe fit ik nog ben voor een man van 93, of ben ik nog niet zo oud? Ben ik soms 70? Oh, 82, ook goed. Ik merk er niets van dat ik al zo oud ben, ik ben nog helemaal goed, wie van mijn leeftijd kan nog op één been staan?"



maandag 6 februari 2012

zoetjes en zo

Wat er zoal gebeurde de afgelopen week:

* Pap belde me op om me te vertellen dat hij ging wandelen, hij had 't zelfs voor de thuiszorg in zijn agenda opgeschreven: "als ik er niet ben dan ben ik wandelen, zeker anderhalf uur".

* "Je hoeft niet zoveel voor mij te kopen, dat krijg ik heus niet allemaal op!" en dan is daadwerkelijk de volgende dag de koelkast weer leeg ...

* "Ik eet iedere dag één banaan". Volgens mij zijn 't dan af en toe erg korte dagen ....

* Telefoontje gisteravond, uurtje of 7. Pap: "zeg, ik bel je om je een Zalig Nieuwjaar te wensen .... of was 't nu tweede kerstdag? Hè, dat weet ik niet meer .... in ieder geval nog een fijne avond!"

* Ik vroeg me af hoe 't mogelijk was dat de zoetjes al weer op waren. Ik zag al 'n rantsoenscenario voor me: iedere dag 15 à 20 zoetjes voorbij brengen ..... Maar 't raadsel is alweer opgelost. Ik moet voortaan gewoon in de koelkast kijken ;-)

foto.JPG

donderdag 2 februari 2012

mijn neus na ...

Vandaag gedaan wat ik al veel eerder had willen doen: de kledingkast van pap uitgemest. Ik ben zogezegd mijn neus na gegaan op zoek naar spullen die hoog nodig gewassen moesten worden. Pap is op zijn manier heel netjes, d.w.z. hij laat geen kleding rondslingeren. Alles wat hij gedragen heeft, vuil of schoon, hangt hij fijn terug in de kast. (klik --> hier <-- voor berichten die hiermee te maken hebben) Soms zelfs opnieuw gestreken! Hij heeft ook de gewoonte om vuile was (ondergoed en zakdoeken met name) in bad te gooien om te laten weken. Hij hangt 't daarna op, en als de spullen droog zijn worden ze ook weer gestreken en in de kast gelegd .... Fris is natuurlijk anders. Daarom heb ik vandaag mijn neus 't werk laten doen en mijn ogen goed de kost gegeven. Resultaat: 11 (!) broeken, 3 T-shirts, 3 overhemden en 3 truien die zo te zien en te ruiken hoognodig gewassen moe(s)ten worden en die ik mee naar huis neem om te wassen.

 Hier ligt de verzamelde buit in mijn auto:


hier hangt alles al weer fris gewassen op het wasrekje:





en gevouwen terug in de tas:



En pap? Die heeft gelukkig nog wel 'n schone broek om aan te trekken, heeft nog niet eens in de gaten gehad wat en dat ik alles uit de kast heb gehaald ....