vrijdag 30 maart 2012

't plafond en een leuke dag uit

Telefoon van pap op een voor mijn ongelegen moment: ik sta net bij de kassa om af te rekenen: Maedje, 't plafond komt omlaag .... Na even doorvragen is 't me duidelijk: enkele schrootjes in de keuken hebben losgelaten. Ik vraag pap of hij broer C. wil bellen, die is best technisch en ik niet. Hij kan misschien direct of bijna direct komen kijken.
'n Half uurtje later gaat weer mijn telefoon. Het is mijn broer: wat is met pap? Hij praat over een vliegtuig dat is neergestort? Nee, daarover heeft pap 't met mij niet gehad ... hij had 't alleen over schrootjes die hebben losgelaten. Mijn broer zegt dat hij langs zal rijden. Weet jij of pap een ladder heeft? Nee, dat zou ik zo niet weten ....
Gisteren is mijn zoon langs gereden met boodschappen voor pap. Hij heeft niets vreemds gezien of gehoord. Opa vroeg alleen maar voor de zoveelste keer of ik alweer gegroeid was .... Opmerking: mijn oudste is behoorlijk lang (2,03m) maar gelukkig ook al lang uitgegroeid :-)

Zelf was ik er gisteren niet. Ik ben ook niet bij pap gaan kijken. Ik was de hele dag HEERLIJK op stap, samen met Sanneke. We hebben koffie gedronken, zijn met de trein op en neer naar Antwerpen gereden, hebben behoorlijk veel door Antwerpen gelopen, 'n lekkere èn glutenvrije salade gegeten, het MAS bezocht, aldaar thee gedronken, een museum bezocht (het MoMu) en ter afsluiting nog een glutenvrij broodje gegeten bij Lombardia. Dit had een mooie afsluiting moeten worden, maar viel helaas wat tegen:  we kwamen om half 6 aanzetten en zij sluiten (al) om 6 uur. We hebben volgens mij het record snel-broodje-eten-met-en-zonder-bestek verbroken ;-) Kortom: wat zijn de gevolgen van bloggen toch leuk en wat hadden we een geslaagde dag die wat mij betreft zeer zeker voor herhaling vatbaar is! Sanneke: bedankt!!

jammer van de vele werkzaamheden in de stad ....

en jammer dat 't niet meer zulk mooi weer was als de afgelopen weken ....

Het MAS

Ooit hier gegeten met mijn vader en moeder

dinsdag 27 maart 2012

thee of koffie?

Ik vraag pap wat hij wil drinken, thee of koffie? Er staan 2 volle thermoskannen met thee op het aanrecht, de inhoud van de een is vrij koud en dus niet versgezet. Op de andere staat weliswaar duidelijk aangegeven KOFFIE maar ook daar zit thee in. De inhoud van deze kan is nog lekker warm. Ik kan me zo voorstellen dat deze thee lichtelijk naar koffie smaakt. Yuk. Pap proeft dat niet, hij drinkt zijn thee met smaak. Ik drink weinig koffie, zegt hij. Ik maak altijd thee. Ik denk dat hij soms nog zelf thee maakt, maar er wordt ook door de dames en heren van de thuiszorg thee voor hem gezet. 't Is goed mogelijk dat hij zelf thee heeft gezet in de pot voor de koffie. Maakt niet uit, als ik 't maar niet hoef te drinken ;-) Ik zet een pot koffie voor hem, hij volgt wat ik doe. Te ingewikkeld pap? Hij beaamt dat, koffiezetten is al een tijdje niets meer voor hem. Als ik 'm een kopje koffie geef proeft hij en vraagt me vervolgens wat het is, thee of koffie ...

vrijdag 23 maart 2012

lente en bier en vuilnisbakken

En 't blijft lenteweer: heerlijk! Dus ga ik met de fiets naar de winkel en naar pap in plaats van met de auto. Hé, zegt pap, jij op de fiets? Dat heb ik nog nooit gezien! Nou ja .... maar ik zeg niks, ben benieuwd wanneer zijn eigen fiets ter sprake komt. En jawel: ik had ook een fiets, maar die is gestolen. Die hebben ze afgesloten en wel over 't poortje getild en meegenomen! Ik zit even in een dilemma: moet ik dit beamen of hem vertellen dat de fiets nog altijd bij mij in de kelder staat? Ik besluit tot het eerste: als hij denkt dat dit de reden is dat de fiets weg is hoef ik niets meer uit te leggen. 'n Verklaring is hij ook zo weer vergeten. Snappen dat 't voor hem ècht te gevaarlijk is om met een fiets de weg op te gaan doet hij niet. Ik zit er toch een beetje mee in mijn maag, en 'vertel' dit aan mijn broers per e-mail. Antwoord van mijn jongste broer: niet tegenspreken is niet liegen hoor ....
In dezelfde mail komen ook de lege bierflesjes ter sprake: gisteren zag ik overigens in de bijkeuken weer (of nog steeds?) lege flesjes Grolsch staan, ik vraag me toch af hoe hij er aan komt? Volgens mij heeft hij de rijdende winkel ontdekt, die komt een aantal keren per week langs de deur. Mijn broer antwoordt: SRV ....verdomme ..... dat is het .... :-(  Hij wil met de eigenaar afspreken om aan pap alleen nog alcoholvrij bier te verkopen. Pap is er trouwens heel stellig van overtuigd dat het niet 'zijn' flesjes zijn, maar dat iemand ze daar neer heeft gezet .... Je zou 't bijna geloven, ware 't niet dat ik weet dat hij laatst na 't wandelen met 't wandelclubje zomaar 3 glazen bier achterover sloeg zonder dat iemand hem hiervan wist te weerhouden ....
Ik fiets weer weg, maar kom na 100 meter tot de ontdekking dat ik mijn jasje heb laten hangen en rij weer terug. Ik zie de buurman bij pap staan: zeg, je moet de vuilnisbakken niet allemaal bij mij op de oprit zetten. Ik heb niet eens een eigen bak, en nu staan er weer 2 .... Dit is nu al de zoveelste keer .... Arme pap, hij bedoelde het zó goed. Ik lach er maar mee, buurman bedoelt 't ook niet kwaad, en pap, ach, die is 't weer vergeten en zet gegarandeerd de volgende keer weer alle bakken bij buurman op de oprit ;-)

woensdag 21 maart 2012

lente

Heerlijk, lente! Ik ga naar pap en vertel hem wat mijn plannetje is: hij gaat nu echt naar de kapper! Ik weet dat er een klein kapperszaakje in de buurt zit, 't is maar zo'n 5 minuten lopen bij pap vandaan. Ik geloof niet dat hij er al eens is geweest. Aanvankelijk sputtert hij nog wat tegen: mijn haren zijn nog helemaal niet lang! Maar dit keer is dochters wil wet ;-) We gaan fijn op stap. Hij bekijkt de buurthuizen alsof hij ze voor het eerst ziet, weet halverwege het tochtje niet meer wat we gaan doen, maar 't is wel leuk zo dit kleine wandelingetje met zijn tweetjes. Ik hoop dat de kapper tijd heeft voor pap, en na een *zucht* zegt ze gelukkig dat hij kan gaan zitten en of hij koffie lust. Ik betaal alvast voor hem, en ga weer op weg, genieten van deze mooie lentedag!

vrijdag 16 maart 2012

de kluts

Ik lees 't in veel van de reacties, en ik weet het zelf ook wel: het wordt de hoogste tijd dat pap onder begeleiding gaat wonen in een (t)huis. Binnenkort heb ik een afspraak met de zorgtrajectbegeleider, dan wordt gekeken hoe 't nu is met pap, hoever hij is opgeschoven op de lijst, en hoe de vaste verzorgers alles ervaren. Voor mezelf kan ik zeggen dat ik het nog wel even volhoud, maar dan alleen als pap geen rare dingen gaat doen .... Het feit dat de koelkast meerdere keren per week gevuld moet worden of dat ik de kledingkast moet nakijken op schone of vuile was telt daarbij niet mee. Ik ben benieuwd ... Pap voelt zelf ook wel dat 't niet meer zo is als voorheen, dit blijkt wel uit 't telefoontje dat ik vanmorgen kreeg: ik wil het gras maaien, maar ik weet niet meer hoe .... ik ben de kluts helemaal kwijt! De arme .... De grasmaaier staat in ons tuinhuisje, ik moet een van mijn zonen vragen om 'm naar opa te brengen en dan goed laten voordoen hoe 't maaien ook al weer gedaan moet worden. Of de tuinman maar vragen of hij dit wil doen. Gisteravond belde hij ook: zeg, verschrikkelijk dat ongeluk in Italië met al die kindertjes. En nu is mijn vriendin ook nog op stap met een ander .... Hij is toch nog bezig met het nieuws de dag! Ook al kloppen de feiten niet allemaal. Ik probeer 'm gerust te stellen voor wat betreft zijn vriendin, maar of dat lukt? Even later vraagt hij: had ik je al verteld van dat ongeluk met al die kindertjes? Ik vraag 'm wat hij allemaal gedaan heeft die dag, en hij zegt dat hij een flinke ronde heeft gefietst. Je zou 't zomaar geloven .... maar ook die fiets staat al een hele tijd bij mij thuis ...

zondag 11 maart 2012

zondag, zo'n dag

Vanmorgen weer langs pap. Heel eerlijk moet ik zeggen dat ik twee dagen heb overgeslagen. Vrijdag ging ik in alle vroegte, na een nacht zo goed als niet geslapen te hebben, op weg naar Düsseldorf om 2 van mijn zonen op te halen van het vliegveld. Heerlijk om met name mijn middelste na bijna 9 weken weer te zien en spreken! Oudste had het ook prima naar zijn zin gehad tijdens de kleine week samen met zijn broer in the Big Apple. Toen we thuis kwamen was ik tè moe om nog naar pap te gaan. Kan me daar ook niet schuldig over voelen: alle voorraad was aangevuld, poetshulp is er op vrijdag de hele ochtend, en er zijn vier inloopmomenten door iemand van de thuiszorg. Gisteren lukte het me ook niet: er was zoveel bij te praten met zoonlief. Dat is zó belangrijk! 's Middags nog naar een volleybalwedstrijd van mijn andere zonen gaan kijken, en de dag is dan weer voorbij voor je er erg in hebt. 
Vanmorgen dus weer bij pap langs. Het is half 12, en op zijn bord ligt een snee brood. In de magnetron zit een maaltijd .... Tegen 12 uur komt normaal de thuiszorg hiervoor, maar pap heeft nú zin in 'n warme maaltijd, zegt hij. Ik zie dat de klok is ingesteld op 15 minuten, hoogste stand. Dat gaat niet goed, da's te lang en op te hoog vermogen. Maar dat snapt pap niet. Als hij even niet kijkt draai ik de klok terug, en de 'ping' klinkt: de maaltijd is klaar. En wat zegt de goede man? 't Is me te vroeg voor warm eten, daar heb ik nog geen zin in .... Is ook tè warm, dat eten. Ik zeg dat hij 't gewoon kan laten staan voor later, dan is 't ook wat afgekoeld. Pap gaat naar de wc, en als hij terug komt gaat hij zitten, en begint te eten .... Af en toe kan ik daar niet goed tegen: 't ene zeggen en 't andere doen ... Ik verzamel de brieven en rekeningen die her en der verstopt liggen tussen oud papier en andere paperassen, kijk of er nog genoeg voorraad is voor vandaag en morgenvroeg en ga maar weer naar huis ...

woensdag 7 maart 2012

nog een (klein)zoon 'overseas'

Oudste zoon zit ook in New York. Da's even wennen voor mij, twee zonen zo ver weg. Maar gelukkig is het maar tijdelijk: vrijdagmorgen om 07.00 mag ik ze allebei ophalen op het vliegveld. Doodmoe zullen zij zijn, en opgelucht hun moeder ;-)
Dit zegt pap allemaal niks, hij heeft hier geen weet van. Dat zijn ene kleinzoon al bijna 9 weken zo ver weg is, en zijn oudste kleinzoon deze week ook. Jammer, maar ach, hij heeft er ook geen zorgen van/door  ...

Kiek maedje, een koolmeesje! En hij wijst naar buiten. Ik zie geen koolmeesje, ik zie een mus .... 
Pap, da's een mus ....
Nee maedje, ik weet het toch zeker héél zeker, da's overduidelijk een koolmeesje. Oké pap, jij je zin, een koolmeesje ;-) Dat denk ik, en ik zeg:  je hebt gelijk!

Ik wil hier nog een kaarsje opsteken voor Marja, zij moet morgen een operatie ondergaan. Marja: ik duim voor je!


zondag 4 maart 2012

groeiende flesjes

"Zeg maedje, ik heb geen geld meer .... nou ja, ik heb nog 5 gulden en een paar kwartjes. Ik wil gaan wandelen, ach, ik kan het natuurlijk ook zuinig aan doen ...."
Ben gisteren vergeten om te kijken hoeveel hij nog heeft, dit is natuurlijk wel erg weinig. Oudste moet nog richting de kant op waar opa woont, hij wil wel langs rijden. Fijn, hoef ik het niet te doen! Kan hij gelijk de boodschappen brengen die ik gistermiddag nog heb gedaan. 
Later brengt hij me verslag uit:
Opa wilde gaan wandelen omdat hij dat iedere maandag doet .... Hij wist niet eens dat het vandaag zaterdag was! Hij was blij met 't geld.
Gistermorgen maakte ik deze foto:


Het aantal lege flesjes bier groeit met de week .... Zorgelijk vind ik dit. Ik heb 't al eerder geschreven: niet het feit dàt hij drinkt, want ik zou hem onder normale omstandigheden best een glaasje bier of wijn op zijn tijd gunnen. Maar hij verdraagt 't niet, of beter gezegd: de combinatie met de medicatie is 'n hele slechte. J. van de thuiszorg vertelde me gisteren dat pap afgelopen woensdag alweer wat verward was: hij had 'n koffer ingepakt en wilde weg, wist alleen niet waar naartoe .....