woensdag 30 mei 2012

en toen flipte ik uit ....

Vanmorgen: 't is niet meer zo warm, maar wel erg benauwd. En daar kan ik niet goed tegen. Opvliegers en zo .... Ik ben gaan sporten, daarna gelijk door gereden naar de supermarkt waar ik boodschappen heb gedaan. Twee volle tassen sleep ik bij pap naar binnen. Hij komt me helpen: jeetje  maedje, wat een boodschappen, allemaal voor mij? Ik ruim de spullen snel weg en hij pakt een banaan.
Eergisteren stond de grasmaaier nog in de keuken, nu staat dat ding er niet meer. Ik kijk in de tuin maar  zie 'm nergens. Dan kijk ik vanuit de bijkeuken omlaag de garage in. Ik zie nog net het handvat van de maaier  en dan ik word toch kwaad: je wilt me toch niet vertellen dat je met dat gevaarte deze akelige steile trap af bent gegaan omdat je dat ding persé niet in het tuinhuisje wilt zetten? Oh, wat ben ik kwaad! Pap snapt me niet, hij vindt dat hij zelf mag weten wat hij doet. Okay, dat mag hij, maar wie zit er met de gebakken peren als hij onder aan de trap ligt met weet ik wat voor breuk na zo'n onbezonnen actie? Juist .....
Boven aan de trap zit een knopje. Vroeger kon je daarop duwen en dan ging de garagepoort open en/of dicht. Sinds mijn oudste broer de poort heeft vastgezet, en de stroom heeft uitgetrokken (klik --> hier <-- voor een van de berichten over de garagepoort) is dat knopje er voor de nop. Dacht ik. Maar als pap op het knopje duwt gaat warempel de poort open. *chips* Ik loop de garage in, en zie dat de poort echt helemaal open gaat. Iemand heeft de bouten waarmee de poort was gefixeerd eruit gehaald en heeft ook de stekker weer ingestoken. Ik zou 't prettig vinden als ik wist wie dit heeft gedaan. Maar pap weet dit uiteraard niet (meer). Ach ja, voor de zomertijd is 't wel handig als de maaier daar staat. Ziet beter uit dan parkeren in de keuken .... Als de spiralen het maar houden ... Als er maar geen ongedierte door de garage naar binnen kruipt ... Als er maar geen overtollig regenwater tijdens een hoosbui de garage inloopt ... Als maar niemand de poort forceert ...
Ik heb nu al spijt van mijn gemopper. Zeg ook eerlijk tegen pap dat ik niet boos was omdat de maaier in de garage stond maar omdat ik bang was voor zijn fratsen om dat ding in en uit die garage te krijgen ....
Pap is het alweer vergeten ;-)
Ik vertel hem dat ik al 4 dagen op rij slecht heb geslapen en dat misschien ook daarom mijn lontje ietwat kort is .... Ik vertel hem dat een stelletje uilen ons wakker houdt. Volgens mij Steenuilen. Maar het kunnen net zo goed  Ruigpootuilen zijn. Pap heeft ook boeken over vogels in zijn boekenkast staan. Samen zoeken we naar informatie. Volgens een van de boeken zouden het Ruigpootuilen moeten zijn: 
Als de mannetjes in het vroege voorjaar nog ongepaard zijn, zingen ze vrijwel de gehele nacht door.
Maar zingen kun je dit echt niet noemen, een schel geschreeuw is het, vrijwel de hele nacht door tot zonsopgang. De ene roept, de andere antwoordt, en de derde komt daar nog eens achteraan. Om knettergek van te worden. Zeker op nog geen 10 meter van het (open) slaapkamerraam. 
Maar ja, het zijn wel leuke beestjes om te zien ;-) en als ze een vrouwtje vinden is het 'zingen' afgelopen .....

vrijdag 25 mei 2012

last(ig)

't Is warm buiten, maar gelukkig niet meer zo warm als gisteren. Gisteren had ik behoorlijk moeite met die hitte. Moet daarbij wel zeggen dat ik al om half 6 op pad was om met mijn oudste naar het vliegveld in Brussel te rijden. De naweeën van dit vroege opstaan in combinatie met de hitte deden mij niet echt goed met als gevolg dat ik zowat de hele dag 'heerlijk' binnen voor pampus heb gelegen. Andere jaren heb ik er nooit of slechts weinig last van gehad, maar ik word ook nog eens een dagje ouder met - helaas - alle ongemakken van dien. Zo breekt het zweet me de laatste tijd steeds vaker uit, ook als het buiten minder warm is ....
Pap zegt dat hij helemaal geen last heeft van de warmte, maar ik vind wel dat hij lastig is. Zijn vaste hulp beaamt dit: hij is behoorlijk mondig vandaag! Alles wat ik voorstel is niet goed of niet leuk: het geld wat ik hem geef is te weinig, het rolluik dat ik omlaag doe moet weer omhoog, op mijn vraag of hij het gazon aan de voorkant nog gaat maaien volgt een 'geen zin in'. Ik zie dat er weer 'vreemde' dingen in de koelkast staan: 

Maar nee hoor, pap mist geen zoetjes, hij gebruikt zo ook niet zegt hij. Nog nooit zoetjes in de koffie of thee gedaan ..... Ook blijft hij gewoon de krant lezen. Tja, dan zit er maar een ding op hè: snel de rest van de boodschappen inruimen en lekker naar mijn eigen huis. 
N.b. die pastachoca, die heb ik maar in de vuilnisbak gegooid. Durf het bijna niet te zeggen, maar ik controleerde de uiterste houdbaarheidsdatum, en die was in .......... 2002. Oeps.

maandag 21 mei 2012

op een terrasje

Bericht van mijn broer: we zijn aan de wandel, raad eens wie er hier op een terrasje zitten? Juist ja, pap en zijn trouwe vriendin. Hoe houdt ze het vol vragen we ons telkens weer af ... Maar ja, zij heeft gezelschap om ergens mee naar toe te gaan, en hij is nog altijd 'Prince Charming' en ziet er meestal keurig verzorgd uit! Broer en schoonzus gaan er dus fijn bij zitten. 't Is ook heerlijk weer die dag (Hemelvaart). Ik weet niet of pap genoeg geld heeft om versnaperingen op een terrasje te betalen, dus ik schrijf dit aan mijn broer. Antwoord terug: ik heb voor hem gepind, dan is er voor hem geen onaangename verrassing als hij moet betalen. Goed opgelost!
Ik zet deze leuke foto van die geslaagde middag op de blog. Wel met de gezichten van vriendin en van mijn schoonzusje een 'beetje' onherkenbaar gemaakt ;-)





In de agenda staat weer een opmerking, geschreven door pap:
Opm.: Zeer goed + zeer goed omgang!!! + bescheiden!!!
Met daar onder de tijd en naam van degene die de maaltijd is komen opwarmen. Een jonge meid van de thuiszorg die nog niet eerder bij pap is geweest.  Pap had me al gebeld:
Zeg, ik ben weer thuis. Ik heb iemand hier gehad voor een sollicitatie. Ik heb haar de omgeving laten zien, zodat ze weet waar ze overal moet zijn. Ze is zéér goed, ik zal haar aanbevelen! Als ik vraag voor welke functie ze wordt aangenomen zegt hij: dat is toch duidelijk? Ze komt in de praktijk werken! Er was dus een goede klik ;-)



donderdag 17 mei 2012

even iets anders ... glutenvrij!



Voor een keer een blogje dat over een totaal ander onderwerp gaat, hierdoor aangestoken door diverse collega-bloggers die hetzelfde hebben gedaan. Het gaat over glutenvrij, en dan met name het buiten de deur kunnen eten van glutenvrije broodjes door mensen met coeliakie oftewel glutenintolerantie (klik voor meer informatie).

Tot nog toe is een dagje-uit met lunch voor mij en iedereen met coeliakie een gebeuren waarvoor toch heel wat voorbereidingen moeten worden getroffen: kijken op diverse sites en fora (bijvoorbeeld http://coeliakie-en-tarweallergieforum.nl) of er een gelegenheid in de buurt is waar je veilig glutenvrij kunt eten, altijd alert zijn op dingen die fout kunnen gaan (door kruisbesmetting, door onwetendheid of onoplettendheid van horecapersoneel), nooit de deur uit gaan zonder glutenvrije spulletjes mee te nemen, enzovoorts. Meestal lukt het wel om ergens te kunnen eten, helaas is het vaak een min of meer kale salade zonder brood ...

Op dit moment lopen er 2 wedstrijden waarbij geprobeerd wordt om glutenvrije broodjes op de menukaart te krijgen: een van de Hema en een van de MacD. Voor de wedstrijden hebben zich diverse mensen aangemeld met glutenvrije broodjes. Bij de Hema zijn het diverse inzendingen voor glutenvrije broodjes, bij de MacD is er helaas maar een glutenvrije inzending mogelijk.

Een van de mensen die zich voor beide wedstrijden heeft aangemeld is Gerda Hobert. Zij is degene die er een aantal jaren geleden ook voor heeft gezorgd dat ze bij Bolletje serieus zijn gaan nadenken over glutenvrije beschuit. Deze beschuit is nu algemeen te koop bij diverse supermarkten. En best lekker!
Op de site van de patiëntenvereniging staat ook informatie over de acties, op de site van de Hema zie je alle glutenvrije inzendingen.

Mag ik jullie vragen om te stemmen op deze glutenvrije broodjes? Bij de Hema kan dit 1x per dag, bij de MacD zelfs onbeperkt. Alvast bedankt!

woensdag 16 mei 2012

aan de wandel

Ik rij naar pap. Op zo'n 50 meter van zijn huis kom ik hem tegen: hij is aan de wandel in een voor hem zo typerend snel tempo. Alsof hij het op z'n heupen heeft. Ik stop, doe het raampje aan de passagierskant open en roep hem. Dan pas ziet hij dat ik het ben Hé, dag maedje! Kom je naar mij, heb je een sleutel? Of wacht, ik loop weer terug! Ik zet de auto aan de kant, en samen lopen we naar zijn huis. Hij echt snoeihard, alsof hij wil bewijzen dat dat nog allemaal goed gaat! Ik heb moeite om hem bij te houden. Hij was op weg naar zijn vriendin, zegt hij, maar dat kan later ook nog. Geen idee of ze iets hebben afgesproken, er staat in ieder geval niets in de agenda. Dan zie ik dat de achterdeur open staat, en aan de keukendeur voel ik dat deze ook niet is afgesloten. *chips* Dat komt omdat ik al buiten ben geweest, zegt pap. Op mijn "maar dat moet je wel afsluiten als je weg gaat" zegt hij dat er toch niets te halen valt. Ja, ja. Pap toch ...

maandag 14 mei 2012

krantenartikel

Ik kreeg een reactie op de blog van (klik) afgelopen woensdag. Ik zou het bericht graag helemaal willen lezen, maar kan het niet terugvinden op de site van de genoemde krant. Daarom mijn vraag: zou iemand me dit bericht dat dus afgelopen zaterdag (11 mei) in Het Dagblad van het Noorden stond kunnen mailen? Bij voorbaat dank!

zondag 13 mei 2012

moederdag

Moederdag, ik persoonlijk vind het maar een commercieel gebeuren, voor mij hoeft het niet zo. Vroeger, toen de jongens nog klein waren was het leuk: 'n gedichtje, 'n tekening, 'n kleiwerkje. Daar kon ik van genieten. Vandaag verwacht ik niets: oudste is een weekendje weg, middelste heeft geen cadeautje voor me, zegt hij, en jongste heeft nergens tijd voor gehad. Afgelopen zaterdag heb ik dus maar zelf gezorgd voor mijn moederdagcadeautje: een nieuwe buxusschaar ;-)
Pap heeft er wel aan gedacht! Gisteravond belde hij me: proficiat met moederdag! Ik dacht, ik bel je nu maar vast, morgen denk ik er misschien niet aan. Volgens mij heeft iemand hem dit ingefluisterd, hij zou er zelf nooit aan denken. 
Vrijdagmorgen trof ik hem zo aan:


Hij doet de deur voor me open gekleed in een oude bontjas van mijn moeder zaliger. Die hing in de kast, en ik weet niet meer van wie die is .... weet jij dat? Als ik zeg dat die van mam was reageert hij opgelucht met dus jij weet nog dat die van mijn moeder was? Nee, pap, van mijn moeder, van jouw vrouw. Ach, daar weet ik niets meer van ... Hij trekt de jas uit, en vraagt of ik hem wil hebben, maar ik heb 't niet zo op bontjassen ... Op bovenstaande foto heeft hij op mijn verzoek de jas nog eens aangetrokken om te poseren voor de dame van de thuiszorg. Vrolijk lachend danst hij over de net gedweilde keukenvloer ...



woensdag 9 mei 2012

de agenda

In de agenda ligt een foto. Daarop is te zien hoe paps tuin er in 2002 uitzag. Wat een verschil met nu!



Eronder staat een aantekening. Die heb ik al een week of zo zien staan: 11 uur kapper. Verder staat er aanvankelijk niets bij, geen naam of adres van de kapper, en ook niet wie de afspraak heeft gemaakt. Het is niet mijn handschrift noch dat van een van mijn broers. En zeer zeker niet het handschrift van pap. Ik schrijf er dus een opmerking bij: welke kapper? (Inge) in de hoop dat degene die de afspraak heeft opgeschreven iets meer opschrijft. Maar pap is hem/haar voor: kruispunt Leyenbroek met 3 duidelijke pijlen erbij. Oké, da's duidelijk, da's de kapper waar ik laatst met hem ben geweest. 
Vanmorgen loop ik bij hem binnen, ik heb een volle tas boodschappen bij me die ik op de keukentafel zet. Normaal hoort hij me altijd als ik binnenkom, dit keer niet. Ik zie zijn achterhoofd boven de bank uitkomen, de televisie staat aan, geluid op 'erg luid'. Pap reageert niet op mijn 'hallo' en even heb ik schrik ... 't zal toch niet? Maar hij zit gewoon rechtop te slapen, schrikt wakker als ik aan zijn wang voel. Ha maedje! Direct wakker, direct opgewekt! 
Ik vraag hem of hij nog weet van de afspraak bij de kapper, nu, maar daar weet hij niets van, zegt hij. Ik laat hem de agenda zien, en zeg dat de laatste opmerking geschreven is door hemzelf. En dat hij nu moet opschieten wil hij er op tijd zijn. 
Ik geef hem voldoende geld mee en hij gaat de deur uit. Als een moeder die haar kindje nakijkt dat voor de eerste keer ergens gaat spelen kijk ik of hij ook de goede kant uit loopt. Ik ruim snel de boodschappen weg, en stap in mijn auto. Ik zie nog net hoe hij de deur van de kapsalon binnenstapt. Goed zo pap!

maandag 7 mei 2012

maandag, vrije dag

Zowat iedere maandag permitteer ik het mij om een pap-loze dag te hebben. Hij heeft 's morgens de vaste huishoudelijke hulp in huis, en 's middags gaat hij wandelen met 't wandelclubje. Ik hoef me niet schuldig te voelen, er zijn voldoende momenten op deze dag dat er iemand aanwezig is om dingen in de gaten te houden. Met de hulp heb ik vorige week al afgesproken dat zij het vriesvakje zal ontdooien. Dit is hard nodig, pap opent het deurtje te vaak, en soms sluit hij het niet of niet goed, met ijsvorming als gevolg. Ook wast zij alles wat gewassen moet worden, ook de spullen die pap 'op de hand' wast boven in de wasbak of in bad ...
Toch ben ik niet helemaal gerust. Hij belde afgelopen weekend 's avonds een aantal keren met vreemde vragen en verhaaltjes. Dit is altijd 's avonds trouwens, maar dat terzijde. Zaterdagavond belde hij om me te zeggen dat hij een oproep had gekregen van militaire dienst: hij moest paraat zijn. Hij heeft er geen zin in, zegt hij, maar het schijnt erg onrustig te zijn aan de grens. Volgens mij heeft hij de televisie opstaan met beelden van oorlogsfilms, documentaires en bevrijdingsfeesten ... 
Gisteravond was hij kwaad: hij had de boekenkast uitgeruimd, en nu was er niemand om hem te helpen met het weer inruimen. Iedereen is weg, en nu moet ik dat allemaal alleen doen! Ik heb hem aangeraden om alles op tafel te laten liggen. De vaste hulp komt toch morgen. Arme Mien .... er staat haar iets te wachten ....
Later op de avond weer telefoon: kast is weer ingeruimd, maar waar is mam toch? Mam is nu 11 jaar dood, dat vertel ik hem. Maar hij bedoelt zijn vriendin, E., *chips* Hij is in de veronderstelling dat zij normaal bij hem woont, en is nu ongerust omdat zij er niet is. Is bang dat ze er vandoor is met een andere man. Arme pap ... 

zaterdag 5 mei 2012

het gras en het maaien

Gisteren was een mooie dag. De temperatuur was prima en het was de hele dag droog. Dit in tegenstelling tot vandaag .... wat een pokkenweer! Gistermorgen was ik bij pap, hij wilde weer gaan maaien. Zijn gazon wordt tegenwoordig gemaaid in meer etappes dan de duur van een meerdaagse wielerwedstrijd ... Hij mopperde, hij kreeg de maaier niet aan de gang. Chips, zou het dus ook al zo zijn dat hij een eenvoudige(re) elektrische maaier niet meer kan bedienen? Maar het lag aan de stroom, beide stopcontacten buiten functioneren niet meer. Van één wist ik dit, mijn man heeft hiervan de stroom afgesloten i.v.m. kortsluiting afgelopen winter. Maar de andere zou het nog altijd moeten doen. Waarom dit nu niet meer het geval is ... geen idee. Het snoer moet nu binnen worden ingestoken. Eerst maar eens in de keuken, en dan via het raampje naar buiten. Ha, dat had ik gedacht ... ik kan het sleuteltje van dit raamslot nergens vinden, en pap hoef ik niet te vragen waar dit sleuteltje ligt of hangt. Dan maar via de keukendeur. Jammer dat nu blijkt dat het snoer niet lang genoeg is om tot achter in de tuin te komen .... en een ander verlengsnoer kan ik ook nergens ontdekken. Maar pap kan beginnen met maaien. Euh, ik krijg die 'kloemel' niet aan de gang! En ik leg het nog maar eens uit: eerst de gele knop rechts indrukken en ingedrukt houden, en dan de hendel omlaag. En jawel, het lukt! Pap maait een baan, laat de hendel los, en dan zie ik hem weer hannesen. Hij krijgt het apparaat niet aan de gang .... Eerst de gele knop, en dan de hendel pap!  Pff, zo gaat dat een aantal keren. Op deze manier komt dit karwei nooit af. 



Ik ga naar huis, begin ons gazon te maaien, gelijk er achteraan ook maar verticuteren, dan mos en oud gras bij elkaar harken en opruimen en ten slotte nog eens maaien. 

Mijn trots: de heerlijk geurende viburnum

Bijna allemaal op automatische piloot .... Zó triest dat pap dat niet meer kan, zo triest dat zijn ooit zo mooie tuin nu een bende is vol onkruid .... Wel mooi dat hij 't nog altijd een paradijselijke plek vindt. Ik geniet van mijn tuin, net zoals pap geniet van de zijne. 

woensdag 2 mei 2012

afgelopen weekend en de nieuwe maaier

Afgelopen weekend zat ik in Parijs. Alhoewel: ik heb er eigenlijk (te) weinig gezeten en veel gelopen. Veel gezien ook, veel gereisd met Thalys, metro en bus. Lekker gegeten, voor mijn doen nogal wat wijn gedronken ;-) en een mooie show in de Moulin Rouge gezien. Kortom, het was meer dan de moeite waard!

Sushi: heerlijk!

Foto voor mijn zoon

Musée d'Orsay: prachtige locatie!

Uitzicht vanuit het museum op Montmartre

Brug over de Seine, vol met slotjes, opgehangen door verliefden 

Ik vraag aan pap of hij ook wel eens in Parijs is geweest. Dat is erg lang geleden, zegt hij. Hij weet niet meer wanneer. Dat was toen hij samen met een vriend een fietstocht maakte naar Lourdes (!). Hij kon me de plekken nog opnoemen die hij had bezocht: Eiffeltoren, Seine, Notre Dame. Maar door geldgebrek was hij nergens in of op geweest. Hij vindt 't opmerkelijk dat ik er ben geweest: daar wist ik niks van!


Mijn jongste heeft afgelopen zaterdag een nieuwe elektrische grasmaaier naar pap gebracht. Ach, wat komt dat goed uit, ik wilde net gaan maaien! Eén baan heeft hij die middag gemaaid, toen had hij er geen zin meer in. Dat doe ik morgen wel. En wat moet  ik doen met het maaisel? In het logboek staat geschreven: meneer wilde het gras gaan maaien, maar wist niet hoe. Ik heb hem op weg geholpen. Ach, hij is weer bezig, dat is het belangrijkste, 't is om het even hoe lang hij erover doet.