vrijdag 29 juni 2012

dubbele gevoelens

foto van www.

Vreemd en dubbel: bij ons ging afgelopen woensdag de vlag uit, terwijl in 'mijn' nabijgelegen stad witte ballonnen werden opgelaten en vlaggen halfstok hingen i.v.m. de dood van een jonge man, slachtoffer van (zinloos) geweld. Ik kende hem niet, niet van naam en niet van gezicht. Ik herkende naderhand het gezicht van zijn moeder op een foto in de krant. Zij sport in dezelfde sportschool als mij, maar ik kende haar naam niet. Nu wel. Toen wij hier thuis het glas hieven op het slagen van onze jongste liepen in Sittard zo'n 4000 mensen mee in een stille tocht. Heftig. Ik hoop zoiets nooit maar dan ook nooit mee te hoeven maken ....
Pap krijgt dit allemaal niet mee. Hij leeft van dag tot dag, van uur tot uur, soms lijkt het wel of hij leeft van minuut tot minuut. Hij staat wel stil bij dingen, maar dat zijn dingen die hij NU ziet op de televisie, of dingen die hij NU leest in de krant of tijdschrift. Soms belt hij me dan op, helemaal ontdaan door wat hij heeft gezien of gelezen. Omdat hij een landelijke krant heeft en geen regionale zullen de berichten van deze tragische gebeurtenis veelal langs hem heen zijn gegaan. Denk ik. Of het moet zijn dat hij er met iemand over heeft gepraat. Mij heeft hij er nog niet over gebeld.
Dat mijn jongste is geslaagd weet hij NU, maar daarna ook niet meer. Wel dat hij zelf ooit zijn gymnasium beta heeft gehaald, en dan volgt weer een riedel van woorden in Latijn of Grieks.
Ik schreef het al vaker: pap en ook zijn huis zijn aan slijtage onderhevig. Beide vrij ernstig. Sinds vorige week is er een lekkage op de overloop. Er staat een emmertje onder de gestage stroom druppels. Gelukkig alleen als het regent, helaas regent het nogal eens. Ik bel mijn buurman, een gepensioneerde dakdekker, en die gaat poolshoogte nemen. Vorig jaar heeft hij ook al bij pap gewerkt, en wat hij zei baarde me zorgen: de dakgoot is versleten, reparatie is niet veel langer mogelijk. Dit jaar vertelt hij me hetzelfde, gelukkig kan hij dingen toch nog repareren. Dit gaat allemaal langs pap heen: het feit dat er reparatie nodig is en het feit dat de dakdekker mijn buurman Fritz is. Dit merk ik als J. van de thuiszorg belt: Ik bel je omdat er iemand op het dak aan het werk is en je vader niet weet wie het is. Ze is zo attent om mij te bellen. Prima, voor hetzelfde geld was het een charlatan met verkeerde bedoelingen!

woensdag 27 juni 2012

de vlag hangt uit en een nieuwe blog

De vlag hangt uit!

Na een schoolcarrière van eerst VMBO en daarna HAVO heeft mijn jongste nu ook het diploma VWO! Wat zijn we trots op deze knul die al vanaf de basisschool weet wat hij wil:  tandarts worden. De weg was niet makkelijk, zeker niet als je ook nog dyslexie hebt. Genoeg hindernissen op zijn pad dus. Nu nog één spannende hindernis te gaan: de loting .....

Ik kreeg een reactie op mijn vorige bericht van Carin. Ook zij schrijft over haar vader met Alzheimer. Beslist de moeite waard om haar berichten te lezen! 

zondag 24 juni 2012

oei en aardbeien




Afgelopen vrijdag was er een overleg met de zorgtrajectbegeleider van het (t)huis waar pap staat ingeschreven. Punt is: zijn wij er aan toe om pap opgenomen te laten worden .... In ieder geval wordt nu TOP-zorg aangevraagd via de huisarts. Het streven is om pap te laten wennen aan het feit dat hij te zijner tijd zal worden opgenomen. Belangrijk is om opname geregeld te hebben vóórdat de situatie thuis (te) gevaarlijk wordt. Te vaak komen nu al situaties voor die eigenlijk niet kunnen. Zo gooide ik vorige week een snoer weg, buiten in de vuilnisbak. Tot mijn verbijstering zag ik 't vandaag weer op de keukentafel liggen. Ik heb 't snoer mee naar huis genomen en daar weggegooid, je moet er niet aan denken dat pap de stekker in het stopcontact zou hebben gestoken ...
Zo vertelde zijn vaste poetshulp me ook een horrorverhaal (nou ja, niet echt horror gelukkig, maar toch). Zij had een maaltijd weggegooid die over datum was en al langer buiten de koelkast stond. Vervolgens had pap 'm uit de kliko gehaald en gegeten ....


Verkeerd gebruik van magnetron baart me ook steeds groter zorgen ..... Zo probeert hij steeds weer om zelf dingen op te warmen, soms lukt dat, vaak niet meer. Ik heb hier al vaker over geschreven volgens mij .... Hij snapt niet dat koude schotel echt niet hoeft te worden opgewarmd, en dat brood ook niet lekkerder wordt in de magnetron. Toch nog maar eens opschrijven in het thuiszorglogboek dat de stekker uit het stopcontact moet na het opwarmen van de maaltijd 's middags. 

Gisteren was een mooie dag, lekker droog met af en toe zon. Ik ben samen met mijn man naar de Floriade in Venlo geweest. Echt een mooi uitstapje, ik noemde het gekscherend een Eftelinguitstapje voor volwassenen ;-) Veel gezien, lekker genoten. 

prachtige borders in mooie kleuren, echt mijn stijl!

Hier hou ik van: beelden van Sjer Jacobs


En dit is zó leuk: aardbeien voor Alzheimer. Op het bord staat:

Een aardbei, zelfs als je 
niet vergeten bent hoe hij 
smaakt, wil je hem elke 
dag opnieuw beleven. 
Deze aardbeien worden 
geschonken aan Alzheimer 
patiënten. 
Niet plukken aub!

Lees meer over deze actie op Aardbei & Alzheimer

En om dit bericht af te sluiten een foto van onze kat, Bibi. Deze dame is al een dagje ouder - ze is twaalf - en de plekjes waar ze gaat slapen worden steeds vreemder ....


woensdag 20 juni 2012

award, verwarring en Berlijn

Ik kreeg een blogaward van Angelika van de blog Ontdekking van Groningen. Omdat ik een zogenaamd awardvrije blog heb zal ik de blog niet doorgeven, maar ik wil het krijgen ervan wel melden: dankjewel Angelika!


Gisteravond kreeg ik twee keer een licht verontrustend telefoontje van pap: hij was de weg zogezegd weer kwijt. Wist niet waar hij was, dacht dat hij de hele dag had gewerkt in de praktijk. Wilde weten wie hem zou komen ophalen, maar zei dat hij geen schone kleding had. Vreemd .... zeker omdat hij 's morgens een zeer heldere indruk op me maakte. Toch weer goed in de gaten houden: is er misschien weer ergens een (blaas)ontsteking? Eet en/of drinkt hij wel voldoende? Zeker over het eten maak ik me na het bezoek aan geriatrie ietwat ongerust. Pap eet stukken minder dan voorheen. Ik merk het aan de boodschappen: als ik nieuwe breng zijn verschillende dingen vaak nog (lang) niet op .... en dat was wel eens anders! Dit is - denk ik - te verklaren doordat pap gewoonweg vergeet om te eten nu hij weer zo druk bezig is in de tuin. Ik heb daarom ook in het logboek van de thuiszorg geschreven dat men niet klakkeloos ervan uit mag gaan dat pap gaat eten als hij zegt dat hij 'later maar nu nog niet' gaat eten. Gelukkig vergeet hij niet om kleine tomaatjes en banaan te eten als ik die voor hem op het aanrecht zet. Dat zijn lekkere en gezonde vitamientjes! 

Ik ben een bevoorrecht mens, vind ik ;-) Afgelopen weekend mocht ik mee met een personeelsuitje. De reis ging naar Berlijn. 'n Stad die al langer op mijn verlanglijstje stond en waar ik nog nog was geweest. Het was een mooi maar zeer vermoeiend weekend, dat wel, maar ik had het niet willen missen!

Heerlijke asperges!

Bootreis op de Spree

Checkpoint Charly

Heerlijke glutenvrije pizza!

Wat zijn de mussen in Berlijn brutaal!!


vrijdag 15 juni 2012

ik geniet!

"Ik geniet toch zó van mijn tuin", zegt pap. Hij is gelukkig weer actief bezig. Heel belangrijk om lekker veel in beweging te zijn. Rust roest, en dat geldt ook voor mensen met Alzheimer. Beweging doet goed, beweging in de buitenlucht is nog beter. Pap wil met me mee naar binnen maar ik vind dat hij fijn verder moet gaan met waarmee hij bezig is:

Leuk hè, die fietshandschoentjes ;-) 
Als hij nu maar niet over de kabel rijdt, als hij dat ding maar niet in de kelder zet als hij klaar is met maaien, als hij maar niet vergeet de deur af te sluiten als hij weer naar binnen gaat. Pff ... Ik pluk nog snel wat vuile was uit de kast en vertrek weer.

Dat was de dag van eergisteren. Inmiddels is het weer weer eens verschrikkelijk ..... en staat de maaier fijn binnen ;-)


Iedereen met een geslaagde in huis: proficiat! Hier hangt de vlag voor onze eindexamenkandidaat helaas nog niet uit. Hij heeft een herexamen. Aanstaande woensdag moet hij proberen om 0,6 punt meer te halen voor Natuurkunde. (dankjewel minister voor de nieuwe normering ....) En voor wat betreft het uilenverhaal: hij of zij is er nog steeds, blijft ook 'fijn' roepen. En volgens kenners is het geen steenuil maar een bosuil. 't Is maar een weet ;-)


dinsdag 12 juni 2012

alweer controle bij geriatrie

Vandaag alweer op halfjaarlijkse controle bij geriatrie. Tijd vliegt! Geen speciale dingen gelukkig: geen bloedprikken, geen plasje inleveren en geen hartfilmpje dat gemaakt moet worden. Alleen maar een consult, dat kost dus niet zoveel tijd. Ik ben op tijd bij pap om hem op te halen: "Waar gaan we naar toe?" Ik leg het uit, en hij vindt 't prima. "Moet ik iets anders aan? Moet ik een stropdas om? Ben ik goed zo? Waar gaan we naar toe? Waarom? Moet ik een das om? Ben ik netjes zo? Waar gaan we naar toe?" Zo .... ik ben al moe voordat we op pad zijn ;-) Nog even de boodschappen in de ijskast zetten en we kunnen op pad. 
"Waar gaan we naar toe? Goh, wat heb je een mooie auto, nieuw?"
"Nee pap, deze is al bijna 6 ... geen nieuwe auto dus"
"Nog nooit gezien, zo'n mooie auto. Waar gaan we eigenlijk naar toe? Had ik geen stropdas om gemoeten?"
"Nee ..."

Alles is in orde, dat wil zeggen: het kortetermijngeheugen is verder achteruit gegaan, maar verder alles prima. Pap reageert goed op de medicatie die hij krijgt. Alleen moet het gewicht beter in de gaten worden gehouden. Pap is 3 kilo lichter in vergelijking met afgelopen december. Op mijn opmerking dat pap in voorjaar en zomer actiever beweegt en daardoor dus afvalt wordt opgemerkt dat deze tendens van gewichtsverlies over het afgelopen jaar is. Goed in de gaten houden, ernstig gewichtsverlies zou een reden kunnen zijn om met de Reminyl (klik hier voor informatie) te stoppen ... Nieuwe afspraak is gemaakt voor over 'n half jaar.

maandag 11 juni 2012

schrijflui

Ik geloof ik word een beetje schrijflui,  hoog tijd om dus weer eens wat op 'papier' te zetten. Naar aanleiding van mijn vorige bericht hoorde ik van mijn broer dat een tante bang was dat ik dacht dat haar man, mijn oom dus, aan de poort had gesleuteld. Nee hoor lieve tante en oom: dat dacht ik helemaal niet. Het kan echt zomaar zo zijn dat pap het zelf heeft gedaan. En anders: geen idee. Sommige dingen daar kom je bij pap gewoon niet achter. Zeker niet als je de informatie moet krijgen van hem. Zijn kortetermijngeheugen wordt alsmaar korter, dingen die hij heeft gedaan vergeet hij net zo snel als hij ze gedaan heeft .... 
Gisteren nog, ik had dus een foto moeten maken maar ben dat helaas vergeten, zag ik dat de grasmaaier fijn stond geparkeerd in de keuken. 
"Mooie plek pap!"
"Ja, maar ik denk toch dat ik 'm in de garage zet ...."
"NEE!!"
Vandaag wel een foto gemaakt. Ik schrok toen ik de keuken inliep en de maaier er niet aantrof. Het ding stond buiten. "Maar ik zet 'm wel nog binnen hoor, als ik klaar ben met strijken!"

Telefoontje afgelopen week. Ik was ergens 'aan de wandel' en neem snel op als ik zie dat het pap is die belt: 
"Hai pap, wat is er aan het handje?"
"Ik ben de lijst aan het controleren."
"Welke lijst?"
"Nou, de lijst met telefoonnummers. Ik kijk of de nummers kloppen. Klopt het dat jij nummer .......  hebt?"
"Ja zeg hallo, je hebt mij toch aan de lijn? Dan weet je toch dat het nummer klopt?"
"Maar je hebt nog een nummer, en dat is .............. wat is dat voor nummer?"
"Dat eerste nummer is van mijn mobiele telefoon, en dat tweede is van thuis"
"Oh, nu snap ik het, dat heeft mij nog nooit iemand uitgelegd ...."

maandag 4 juni 2012

garagepoort

Heel eerlijk gezegd weet ik niet of de uilen nog roepen 's nachts: ik slaap nu met het raam dicht ;-) Ik denk trouwens dat het jonge (steen)uilen zijn die op het punt staan om uit te vliegen en uit gewoonte nog roepen om voedsel. Tot zover de uilen ....
Nu weer over de garagepoort, aflevering zoveel. Ik bemoei me (meestal) niet met technische zaken, dat laat ik aan mijn beide broers over. Ik krijg wel 'n kopie van hun e-mailverkeer.  

Bericht van mijn oudste broer:
Ik heb de garagepoort gisteren weer met een schroef vastgezet en de stekker eruit getrokken. Nu weet ik niet hoe dat met zijn grasmaaier moet als hij het gras wil maaien, want die staat nog in de garage.

Bericht van mij naar hem:
Grasmaaier zo spoedig mogelijk in het tuinhuisje zetten, anders haalt pap 'm via de trap omhoog en dat is mijns inziens levensgevaarlijk!

Bericht van mijn jongste broer naar hem:
Die grasmaaier moet boven staan :-( ik sleep hem wel naar boven.

Net belde paps buurman: pap is kwaad op hem, hij gooit allemaal gesnoeide takken over de tuinmuur .... Dit zijn takken die nog zijn blijven liggen na het rooien van een grote maar erg kapotte hulststruik. Pap heeft zelf ingestemd met het rooien en ook nog flink meegeholpen met het opruimen van de dikke takken. En nu deze reactie ..... Snel even een streng dochter-vader belletje plegen ....