dinsdag 22 januari 2013

artikel in de krant (2)

Ondanks de tips die ik kreeg om de artikel(en) te kunnen plaatsen lukt me dit toch niet .... schijnt dat de griep meer heeft kapot gemaakt dan me lief is ;-) Ik kreeg een tip van Elisabeth, een link naar een filmpje 'de wondere wereld van dementie' van dr Anneke van de Plaats. Bij deze:

 

Ik kreeg ook een reactie van iemand (Karin) die in een (t)huis gaat werken waar volgens de visie van Anneke van de Plaats wordt gewerkt:

'Ik ga in Venray werken, in een nieuw kleinschalig wonen project voor dementerende ouderen. Wij hangen de visie van Anneke van der Plaats aan. Het vergt voor ons (personeel) ook wat omschakeling, maar je merkt dat het echt positief effect heeft. De bewoners zijn minder boos, overprikkeld, angstig en onrustig. Ik vind het echt heel prettig werken zo...'


en

'Onze woning is wel helemaal nieuw, maar de inrichting dus helemaal "ouderwets".De bewoners nemen zelf zoveel mogelijk mee. Voor mij (met mijn 38 lentes) is het alsof ik bij mijn oma binnen kom.Eigenlijk heel logisch, als je er over nadenkt. Maar ook "weten" hoe de hersenen van dementerenden werken geeft een heleboel rust (bij alle partijen).'

Jammer dat ze in het (t)huis waar pap staat ingeschreven niet zo werken, maar wie weet gaan inzichten op meer plaatsen veranderen.

Vandaag weer 2 pagina's in onze krant in het dossier 'dementeren doe je niet alleen'. Met oa tips (van Anneke vd Plaats) voor mantelzorgers: 
Het hebben van geduld is enorm belangrijk: de dementerende wordt hier rustig(er) van waardoor de mantelzorger (vaak de partner) ook rustiger wordt. Op ieder (zelfde) vraag telkens weer hetzelfde antwoord geven, zonder te zeggen dat iemand dat al 6 keer heeft gevraagd of gezegd. Rustige dvd's of televisieprogramma's laten kijken, liefst de televisie de hele dag aan laten staan zodat er voldoende prikkels zijn in de vorm van beweging en geluid. 

Ik ga proberen een en ander (nog) meer in de praktijk te brengen. Niet meer zeggen dat pap al -tig keer heeft gebeld bijvoorbeeld. Het heeft geen zin en brengt alleen onrust. Niet meer vragen hoe het was bij de dagopvang  omdat hij dat toch niet meer weet. Het blijft wel moeilijk. Gisteren was hij dus de hele dag weg en dan belt hij me 's avonds onder andere om te zeggen dat hij zich zo eenzaam voelt en niemand heeft gezien de hele dag. Ik kan het dan niet laten om te zeggen dat hij de hele dag samen met anderen is geweest. 'Och ja, dat was ik weer vergeten. Maar dan valt de eenzaamheid erger op omdat het overdag zo gezellig was .....' Hij heeft nog altijd het laatste woord. Maar ik grijp het wel aan om te zeggen dat we binnenkort eens gaan kijken of hij niet ergens op 'vakantie' kan. Ik bedoel dan niet op vakantie gaan als in 'op vakantie' maar het gaan wonen in een woonvorm met anderen ..... 'Ach, wie weet is dat wel leuk, als ik me maar niet teveel hoef aan te passen. En als er maar leuke vrouwen zijn ...' 




6 opmerkingen:

  1. Leuke vrouwen, haha. Ja, waarom niet? En elke dag weer nieuw en fris, zo vervelen ze niet (-;

    Klinkt wel heel logisch die aanpak, hoop dat dat steeds vaker een gewoonte wordt, ook in die huizen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap de rust wel, het is al zo chaotisch in hun hoofd. En wat heerlijk dat er huizen zijn die zo werken, eigen meubels eigen spullen.
    Ik begrijp dat wel.

    leuke vrouwen ;-)))Daar moest ik wel om lachen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel leerzaam filmpje. 1 op de vijf dat is best veel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ken de visie van mevrouw v.d. Plaats niet. Maar wat Karin zegt over de aanpak in dat tehuis lijkt me heel voor de hand liggend. Ik heb dat in alle tehuizen waar mijn ouders zijn geweest voor dagopvang of definitief verblijf meegemaakt. Overal mochten ouderen hun eigen meubels meenemen en wisten de verplegenden veel over de hersens van dementerende ouderen. En het niet steeds herhalen van vergeten feiten.. daar werd ook erg op gelet. Geduld was belangrijk en impulsen door geluid of beweging ook.
    Dus niet zo veel nieuws onder de zon, toch? Of vergis ik mij?
    Wat geestig, die laatste toevoeging van je vader! Kan niet anders of het is een humorvolle man (geweest?)
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, eigenlijk niets nieuws onder de zon ;-) En ja, pap was én is een humorvolle man

      Verwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge