woensdag 16 januari 2013

artikel in de krant

Een van mijn tantes gaf me een hint:

'Hallo Inge,
In De Limburger vind je een reeks artikelen van ene sociaal geriater Anneke van der Plaats, die verhaalt van de nieuwste wetenschappelijke inzichten over hersenen, die haar een bijzondere kijk opleveren op het gedrag van dementerenden. Zeer interessant en zeer leerzaam. Misschien ben je al door anderen op de artikelen geattendeerd, maar omdat je er niet over rept in je blog, toch nog maar even deze hint'

Ik heb gepuzzeld en geprobeerd maar nee, het lukt me niet om de artikelen te plaatsen. Jammer .... 

Vandaag heeft pap me - tot nog toe - zes keer gebeld. Om verschillende redenen: om mijn stem te horen, omdat hij nog met niemand had gesproken, omdat hij wilde doorgeven dat hij een rondje ging wandelen, om te zeggen dat hij weer terug was, om te zeggen dat iemand aan het poetsen was, en om me te vertellen dat deze laatste nog geen 10 minuten binnen was geweest. Allemaal belangrijke gesprekken in zijn ogen. Ik vraag me af wat hij gaat doen met zijn tijd als hij niet meer kan bellen?



 

9 opmerkingen:

  1. En wat ga jij met al die tijd doen?
    Mag hij straks ook nog onbeperkt bellen en naar buiten gaan of houdt dat allemaal op?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is ook een stukje veiligheid, zo weet je tenminste waar hij is.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ben ook benieuwd hoe hij reageert als hij wel steeds wil bellen maar dat dat dan niet kan of mag. Is dan de behoefte snel weg of vormt het een knoop in zijn buik?
    Triest en fascinerend tegelijk deze ziekte, tenminste zo kijk ik er bij mijn vader tegenaan.
    Met alleen maar triest zou ik er zelf niet tegen kunnen. Ik probeer er af en toe ook als buitenstaander naar te kijken dan is het makkelijker en wel fascinerend. Maar accepteren blijft lastig.
    Hoe is dat voor jou?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Inge,

    Hier een filmpje van Anneke van der Plaats: http://www.dementiefilm.nl/index.html

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Inge,
    Ik ga in Venray werken, in een nieuw kleinschalig wonen project voor dementerende ouderen. Wij hangen de visie van Anneke van der Plaats aan. Het vergt voor ons (personeel) ook wat omschakeling, maar je merkt dat het echt positief effect heeft. De bewoners zijn minder boos, overprikkeld,angstig en onrustig. Ik vind het echt heel prettig werken zo...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lijkt me fijn werken als de bewoners zich prettig voelen. Het toekomstige (t)huis van pap is vrij nieuw en modern ingericht. De eigen kamer is de plek die 'als vroeger' ingericht gaat worden.

      Verwijderen
    2. Onze woning is wel helemaal nieuw, maar de inrichting dus helemaal "ouderwets".De bewoners nemen zelf zoveel mogelijk mee.Voor mij (met mijn 38 lentes)is het alsof ik bij mijn oma binnen kom.Eigenlijk heel logisch,als je er over nadenkt. Maar ook "weten" hoe de hersenen van dementerenden werken,geeft een heleboel rust (bij alle partijen).

      Verwijderen
  6. Hallo Inge, (en andere lezers natuurlijk)
    Als je op de hoogte wilt blijven van de wetenschappelijke ontwikkelingen, dan adviseer ik je de nieuwsbrief van https://www.alzheimer.nl/home.html
    Over zorginstellingen is veel te vertellen, ik kan er over meepraten. Lees ook eens over het volgende kleinschalige initiatief: http://www.zorghuus.nl/
    Sterkte, Inge, en geloof me: het dubbele gevoel van 'in de steek laten' verdwijnt zodra je vader zich thuis voelt in zijn nieuwe omgeving.
    Groeten, Hans

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge