zaterdag 19 januari 2013

intake

Gistermiddag was het intakegesprek voor het (t)huis waar pap staat ingeschreven. Volgens A. is de wachtlijst momenteel erg kort, en moeten we niet vreemd opkijken als binnenkort een telefoontje komt met de mededeling dat er een plek is voor pap .... Pap reageerde met te zeggen dat hij alleen naar een verzorgingshuis gaat als hij niet meer kan  lopen. Dat gaat nog moeilijk worden allemaal, als hij zelf niet meewerkt. 
Pap heeft afgelopen week een kuurtje antibiotica geslikt in verband met een blaasontsteking. Maandag moet ik weer een plasje van hem inleveren om te kijken of deze kuur is aangeslagen. Eerlijk gezegd heb ik er een beetje een hard hoofd in na het telefoontje van vanmorgen: 'Kan ik deze plek zomaar achterlaten?' Ik vraag wat hij bedoelt. 'Nou, ik ga nu weer werken, moet ik nog poetsen of kan ik de boel zo achterlaten?' Pff, weer een gevalletje 'ik ben de weg nog altijd een beetje kwijt'. Ik zeg dat hij vandaag niet meer hoeft te werken omdat alles klaar is, en omdat het buiten veel te koud is. Ik zeg verder dat ik opdracht heb gekregen om hem dit te vertellen, dat hij vandaag gewoon vrij heeft en thuis kan blijven. 'Och ja, ik ben thuis hè? Bedankt dat je me dit vertelt, ik was het weer kwijt'. 

17 opmerkingen:

  1. Ik hoop dat hij, als de plek komt, gaat inzien hoe prettig het in het tehuis kan zijn. Dat het vooral voor jou ook een heel stuk zorg minder is....Denk dat er maar heel weinig mensen juichend naar een tehuis toe gaan.

    Ben benieuwd of de blaasontsteking minder is geworden.
    En laat hij inderdaad vandaag maar lekker binnenblijven want oef wat is het koud buiten.

    Fijn weekend,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je zult veel overredingskracht nodig hebben om je vader te overtuigen van de noodzaak dat hij gaat verhuizen. Laat je goed adviseren en helpen door ervaringsdeskundigen op dat gebied. Doe het vooral niet zonder hulp van anderen.
    Veel succes met de komende veranderingen.
    Hans

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sterkte. Ik hoop dat alles 100% gaat meevallen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn voor jullie dat er waarschijnlijk al snel een plekje zal zijn. Moeilijk voor je vader..., het zal altijd moeilijk blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oei, ik hoop dat ie mee wil werken. Als ik dit zo lees, gaat het hard ineens. Bah! :(

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoop ook dat het meevalt, het lijkt me wel heel moeilijk, hoop dat hij zich daar snel een beetje thuis gaat voelen. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Is denk ik wel even schrikken voor alle partijen als er echt opeens plek is.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het is echt schrikken ja, als er opeens plek is want dan moet je ja of nee zeggen. Je zegt ja als het echt niet meer gaat. Op een gegeven moment moet er een knoop doorgehakt worden. Hij zal dat nooit doen want het eigen huis is almaar onbekender terrein aan het worden, laat staan hoe een nieuw huis op hem af zal komen. Hij kan zich dus in feite nergens op voorbereiden.

    (Aan zijn uitspraken te zien lijkt jouw vader trouwens in veel opzichten erg op de mijne)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoe gaat het met jouw vader?

      Verwijderen
    2. Tja hoe gaat het - steeds een stapje terug...
      Als je hem een paar keer per week ziet groei je erin mee, maar ik weet zeker dat je je anders rot schrikt, zoals hij verandert.
      Enfin, ik moet ook maar weer eens mjjn blog oppakken... Ga ik proberen hoor!

      Verwijderen
  9. Dat komt dan ineens wel heel dichtbij he.. Nou, maar afwachten. Misschien valt het mee en is hij heel meegaand. Ik hoop het zo voor jullie..!!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heftig zeg, wens jullie veel sterkte en wijsheid hiermee.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat blijft dit toch moeilijk, en hoe groot moet je truckendoos zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. ach wat verdrietig toch allemaal. En zo herkenbaar ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het valt niet mee. Je wilt het beste voor hem, maar wat is het beste??
    Ik denk dat het voor jou en de familie fijn zal zijn als hij ergens is waar het veilig is?
    Hij is nu zo kwetsbaar......alleen thuis in zijn eigen wereld.
    Sterkte Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ontzettend moeilijk. Toen ik jouw logje las dacht ik weer aan de dag (lang geleden) dat ik mijn vader moest wegbrengen om voorgoed in het tehuis te wonen. Het kon echt niet meer langer, dat wisten we allemaal. Maar ach... wat was dat zwaar.
    Natuurlijk zal je vader niet willen, hij kan het niet meer overzien. Dan heb je véél overredingskracht nodig. Laat je daar door deskundigen bij helpen inderdaad.
    Heel veel sterkte.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  15. volgens mij komt alles goed, eens het zover is!
    hartelijke groet, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge