dinsdag 26 februari 2013

het (t)huis

Vandaag heb ik gebeld naar het (t)huis waar pap inmiddels al een tijdje op de wachtlijst staat. Niet om te vragen wanneer hij aan de beurt is want dat vind ik een beetje cru .... Iemand moet per slot van rekenen sterven voordat een ander zijn of haar plaats kan innemen .... Het is nu eenmaal niet zo dat iemand op een andere manier dit (t)huis verlaat. Niet leuk om over na te denken dus. Maar daar wil ik het niet over hebben. Of toch ook wel: volgens mijn schoonvader - hij leest overlijdensadvertenties minutieus - zijn de afgelopen tijd twee mensen overleden die er ook woonden ....
In ieder geval heb ik vandaag gebeld voor nadere informatie en een rondleiding. De keer dat ik er was is inmiddels alweer zo'n twee jaar geleden. Ik heb niet meer precies in mijn hoofd hoe groot of hoe klein de kamers zijn. Ik wil me hier toch een goed beeld van vormen zodat we weten wat wel en wat niet mee kan aan persoonlijke spullen en meubeltjes. Ik word hierover nog teruggebeld. Waar ik een beetje mee zit is of ik pap wel of niet moet meenemen. Ergens wil ik hem wel meenemen zodat hij de plek kan zien waar hij gaat wonen. En ergens niet, omdat ik bang ben dat dit alleen maar onrust veroorzaakt. Tot nog toe reageert hij positief als ik praat over verhuizen. Zolang ik maar bevestig dat iemand van zijn kinderen in zijn huis komt te wonen als hij weggaat. Ik zeg telkens dat broer P. daar gaat wonen, alleen weet broer P. dat nog niet :-) 
Donderdag, nadat we bij de huisarts zijn geweest, wil ik sowieso met pap langs bij het (t)huis. Gewoon, voor  een kop koffie. Dan lijkt het net op koffiedrinken in een willekeurige uitspanning. Daarna breng ik hem door naar de dagbesteding en wie weet krijgen we daar ook weer koffie :-)

21 opmerkingen:

  1. Heftig Inge. Is het een idee om een briefje op te hangen met de tekst: ik ga vehuizen? Zodat hij dat niet vergeet?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kan me dat dilemma pap wel of niet meenemen wel voorstellen.
    Wanneer doe je het goed ?! Moeilijk hoor.
    Een goed plan om daar gewoon eens met hem koffie te leuten enne dan teut je
    bij de dagbesteding onder het genot van een bakkie nog even verder ;-)
    Een fijne dag! Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik hoop dat het donderdag een geslaagde dag wordt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Moeilijk hoor, je weet niet waar je goed aan doet.
    Wat wel goed is lijkt me, dat je inderdaad je weer even hebt gemeld en als je er bent voor een rondleiding, kun je informeren hoe de stand is misschien?

    Groetjes Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Inge, alhoewel het niet over verhuizen ging maar om de dagopvang: ik heb een paar foto's en filmpjes gemaakt van ons bezoek aan de dagopvang. Die laat ik steeds even zien (op de iPad) als ik nu bij mijn moeder ben zodat ze aan het idee kan wennen zolang we de indicatie nog niet binnen hebben, anders zakt het zo weer weg. Je zou ze ook kunnen printen en ophangen. Bijvoorbeeld het filmpje waar mijn moeder zelf zegt dat ze het heel gezellig vindt laat ik regelmatig zien ;-) Mijn advies is dus wel samen gaan. Groetjes en veel sterkte!
    Nicole

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat is een goed idee. Ik zal in ieder geval foto's maken die ik hem kan laten zien.

      Verwijderen
  6. Je pakt het goed aan zo kan hij langzaam er aan wennen. Deze week hoorde ik op t.v dat er veel kamers leeg staan in verzorgingshuizen omdat er geen geld is, wel mensen die er graag zouden willen wonen. Ik dacht meteen aan jou vader.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik hoop dat het goed uitpakt voor jullie, ik hoorde ooit eens van een vriend wiens moeder op de wachtlijst stond dat ze spraken over mutaties, i.p.v sterfgevallen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klinkt inderdaad anders met hetzelfde resultaat ;-)

      Verwijderen
  8. Wij mochten gewoon bellen als we wilden weten hoe lang 'het' nog kon duren voor er een plekje zou kunnen zijn. (Ook met de vraag van mij óf hij nog wel op de wachtlijst stond, want we waren er achter gekomen dat er veel dubbel gecontroleerd moet worden, wegens fouten en langs elkaar heen communiseren) Dat heb ik dus ook gedaan, 2 weken voor ik met vakantie naar China ging. Vond dat best wel moeilijk en vertelde dat ook aan de desbetreffende persoon. We hebben toen ook nog een leuk/prettig telefonisch geprek gehad en ik was blij dát ik even had gebeld, ook al zat er weinig schot in.
    3,5 week daarna was er een plekje voor mijn vader.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik mag ook altijd bellen, maar voer nog altijd een soort van 'kop-in-het-zand-politiek' :-( Maar ik hoor het sowieso volgende week, en dan bel ook de zorgtrajectbegeleider.

      Verwijderen
  9. Oh wat een moeilijke beslissing weer. Misschien niet NU al beslissen of je pap meeneemt maar pas als het zover is? Want ik denk dat zijn vorm, zijn doen en denken van dag tot dag weer enorm verschilt? Hele veel sterkte! En ..is het echt een optie dat je broer in jullie ouderlijk huis gaat wonen of niet? Ellen scrapothekerin.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, dat is geen optie. Het huis is oud en versleten, er moet heel veel aan worden gedaan. Ik denk dat het, als het wordt verkocht, door de koper zal worden afgebroken, net als veel huizen in de wijk.

      Verwijderen
  10. Misschien is het beter om hem niet mee te nemen voor de rondleiding. Hij gaat er toch koffie drinken? Dan kent hij het al een beetje zonder dat hij meteen uit zijn doen is.
    Lastig he? Ik kan het me zo goed voorstellen.
    Ik vond overigens die aanpak van Nicole wel heel goed. Zeker om steeds het filmpje te laten zien dat haar moeder zegt het gezellig te vinden. Dan wordt ze a.h.w. door zichzelf overtuigd:-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan nog beslissen tot het moment dat ik de rondleiding krijg. Het ligt eraan hoe hij morgen reageert.

      Verwijderen
  11. Ik merk dat het jou heel erg raakt en dat je er veel mee bezig bent. Je wilt het beste voor je pa en je weet niet of dit het beste is. Het zal zijn wereld best op zijn kop zetten, maar wat moet je anders.....afwachten tot het vreselijk misgaat in zijn huis, helemaal alleen?
    Sterkte Inge!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet dat het 't beste is voor hem. Hij raakt steeds meer en steeds vaker de weg kwijt. Zijn huis voelt voor hem niet meer vertrouwd. Dus een nieuw (t)huis is hoognodig.

      Verwijderen
  12. Ging het een beetje vandaag?

    Liefs,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge