vrijdag 22 maart 2013

een paar heel moeilijke dagen

We - mijn broers en ik - hadden gisteren de eerste van twee hele zware dagen: ik kreeg namelijk 's middags een telefoontje van de zorgtrajectbegeleider dat er een zogenaamde intervalkamer beschikbaar was voor pap in een (t)huis in de buurt. Niet de plek waar hij staat ingeschreven, maar wel van dezelfde zorgorganisatie. Jeetje, dat viel toch wel rauw op mijn dak .... Je weet dat zoiets gaat gebeuren maar zó snel ....  Er vond overleg plaats tussen mij en mijn broers en unaniem besloten we om de plaats te accepteren omdat dit toch het allerbeste is voor hem. Wat konden we anders? We hadden echt geen andere keus. We zouden pap heel graag willen laten wonen in zijn huis tot aan zijn dood, maar niet als dat huis geen veilige plek meer is. Was het al langer niet meer maar het ging nog altijd ... En het mocht geen tot-aan-zijn-dood worden doordat iemand met verkeerde bedoelingen op verkeerde geweldadige gedachten zou komen .... 
Ik kan zeggen dat ik heel wat keren beter geslapen heb dan afgelopen nacht. Liggen woelen, draaien, prakkiseren en malen. Want ondanks het feit dat we regelmatig met pap spraken over beschermd wonen en verhuizen naar een andere woonplek zou dit toch nog heel moeilijk gaan worden. 'Gelukkig' had ik eerst een afspraak in het ziekenhuis. Bij de KNO-arts zou een adertje in zijn neus worden dichtgeschroeid in verband met de frequente neusbloedingen. En 'gelukkig' duurde het wachten enorm lang, zeker een uur voordat hij aan de beurt was. Daardoor hoefde ik niet meer de tijd te overbruggen tot half 2, het tijdstip dat we hadden afgesproken in het (tijdelijke) nieuwe (t)huis. 
Omdat alles zo snel was gegaan hebben we de (gemeubileerde) kamer niet kunnen inrichten met paps eigen spulletjes. Dat was achteraf niet echt handig en verdient ook geen schoonheidsprijs. Maar weer: welke keus hadden we? Ik was 's morgens in het ziekenhuis en beide broers waren aan het werk. 
Hoe het ging? Pap was aanvankelijk best wel positief over alles: heel goed te spreken over het (vrouwelijke) personeel, vriendelijk tegenover de (vrouwelijke) medebewoners, en ook de kamer vond hij prima. Totdat hij als een blad aan de boom omdraaide: En nu wil ik naar huis! Dit is niet afgesproken, dit is voor later, en niet voor nu! Gelukkig liet hij zich afleiden zodat wij snel naar zijn huis konden rijden om spullen op te halen om zijn (ruime) kamer enigszins gezellig te maken. Lastig, omdat de kamer al is gemeubileerd en lastig omdat we niet weten hoe lang hij er zal wonen. Pff, ook dit was geen leuke dag ....

33 opmerkingen:

  1. Oh Inge, dat zal heel zwaar zijn geweest voor jullie zeg! En natuurlijk wil je het beste voor je vader, en dat is dit op het moment. Niet schuldig voelen hoor, je bent er altijd voor hem geweest, en nog! Heel veel sterkte ermee!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik leef intens met je mee. Heel veel sterkte, Inge.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo herkenbaar! Maar wat is wel het goede moment? Ik wens je heel veel sterkte, want dit is beslist geen leuke periode.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heftig Inge... toch denk ik dat jullie de juiste beslissing hebben genomen.

    Sterkte en liefs,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje. Heftig zeg. Ik wens je heel veel sterkte toe... xx

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is goed Inge, dat weten jullie. Maar oh wat moet dit moeilijk zijn...ik kan
    me de slapeloze nachten voorstellen.

    Heel veel sterkte.

    Liefs,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sterkte Inge. Wat een vreselijk moeilijk moment.
    Groetjes, Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ojeee... wat moet ik zeggen. Behalve heel veel sterkte, voor jou en je vader en je broers.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik kan me voorstellen dat je van slag bent. Veel sterkte, Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. O Inge, ik voel ontzettend met je mee. Dit behoort tot de zwaarste dingen die je in een leven kunnen overkomen(dat vond ik althans). Wat jammer dat er nog een tussenoplossing moest worden gevonden. Maar zoals je zelf ook zegt kon dat niet anders. Het is het minst van twee kwaden. De komende weken zullen moeilijk worden, veronderstel ik.
    Ik wens jullie heel veel sterkte.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat zijn zeker geen leuke dagen. Sterkte Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Heel moeilijk allemaal, inderdaad hoeven jullie je niet schuldig te voelen. Jullie zijn er altijd voor hem geweest. Heel veel sterkte en ik hoop dat het allemaal goed komt. Het is toch een hele zorg.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat erg Inge! Je weet dat het er aan zit te komen en toch overvalt het je.
    Het is het beste voor hem, jullie doen het goed!
    Maar kan me voorstellen dat je slapeloze nachten en pijn in je buik hebt.

    Liefs en sterkte!
    Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Och ,dit is voor jullie een moelijke periode, ik weet prezies hoe je je voelt. Wens jullie heel veel sterkte.......

    BeantwoordenVerwijderen
  15. hoi Inge,
    het voelt nooit als het juiste moment, maar het is goed zo.In het begin is het zeker moeilijk maar als je vader eenmaal op een vaste plaats zit geeft het jullie meer rust. sterkte, Jenny

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, jij weet ook hoe het is. Dankjewel voor je reactie :-)

      Verwijderen
  16. Inge,
    Wat vreselijk moeilijk, wat kan ik me voorstellen dat je die nacht en ook nu nog niet lekker slaapt. Natuurlijk alles vanuit goede bedoelingen en een zeer wel overwogen besluit toch liever anders willen. Ik hoop dat zowel jij, je broers en je vader weer snel een goede nachtrust hebben en dat je vader erin berust. Ik wens jullie heel veel sterkte! Groetjes, Kris (vrlangen@wordpress.com)

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Moeilijk Inge, maar voor de veiligheid van je vader wel nodig. Veel sterkte toegewenst de komende dagen.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat zal dit heftig voor jullie zijn! Een warme virtuele knuffel vanaf hier
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Inge, wat een grote stap ineens, voor jullie allemaal. Je ziet het aankomen, maar het komt altijd te snel en te plotseling. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wat meestal helpt is hem het idee geven dat dit verblijf momenteel maar tijdelijk is. Als het beter gaat met hem, dan zou hij eventueel naar huis kunnen. Ook al weten jullie dat dit echt niet meer kan. Het geeft voor je pa een beetje ademruimte. Als hij dan ingeburgerd is en zich meer thuis begint te voelen, zal hij steeds minder over zijn thuis spreken.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Wat moeilijk zeg, ik wil jullie veel sterkte wensen en hoop dat je vader snel gewend is xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Ach wat verdrietig dit toch allemaal. Ik hoop dat hij inmiddels een beetje gewend is en dat jij het weer wat gemakkelijker hebt. Want tussen verstand en gevoel zit vaak een groot gat. Sterkte hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  23. zware momenten! je verwacht wel dat ze eens gaan komen, maar als het zo ver is is het best heftig hé! veel moed Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Heel veel sterkte, het zal nog wel wat (over)denk- en piekerwerk opleveren allemaal. Ik ben wel blij om te lezen dat je vader nu "onder dak" is want ik was de laatste tijd wel bang voor ongelukken. Ik hoop dat jullie zijn leefomgeving gauw wat vertrouwd voor hem kunnen laten aanvoelen en dat er "rust" komt. Ik heb respect voor jullie!

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Jeetje Inge,
    Wat een haast ineens en wat een zorgen..

    Ik stuur je een extra blikje gemoedsrust om open te trekken. Voor jou en je broers en voor je vader. Ik hoop dat hij zich zo lekker mogelijk gaat voelen daar, en dat jullie een veilig en rustig(er) gevoel krijgen.
    Knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Het vervelendst is dat je je zijn reactie zo goed kan voorstellen. Overdonderen met iets valt nooit goed.. Is er al een beetje "rust in de tent" gekomen? Ik hoop het wel voor jullie, leef met je mee.
    Heel veel sterkte!
    Nicole

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Helaas lees ik het nu pas. Wat heftig Inge.
    Ik wens jullie allen veel kracht toe!
    Hoop dat Pa een beetje rustig in zijn hoofd blijft.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Ik wens je heel veel sterkte. Ik weet hoe moeilijk het is. Vanochtend mijn moeder acuut opgenomen in een verpleeghuis. Niks eigen spulletjes, met z,n tweeen op een kamer. Ik hoop dat je vader snel went.
    Groetjes,
    Etienne

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Beste Inge,
    Zulke beslissingen zijn nooit prettig. Niet om te nemen, en ook niet om uit te voeren... Hopelijk zal je Pap toch wat rustiger worden en het gaan aanvaarden.
    Lieve Paasgroetjes en kijk ook hier nog eens: http://detantevantjorven.blogspot.com/2013/03/gezichten-van-dementie.html

    Mariette

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Hoi Inge,

    Ben heel benieuwd hoe het inmiddels met jou en je vader is...

    Groetjes Karin L

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Ik ben heel benieuwd hoe het met jou en je vader gaat Inge, het is ondertussen alweer een week geleden. Ik wens je sowieso sterkte en ik hoop dat het deze week is meegevallen allemaal xx

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge