zondag 31 maart 2013

't gangetje in het (t)huis

Het gaat z'n gangetje, ook in het (t)huis. Leuk vindt hij het niet, zegt hij. Maar thuis voelde hij zich ook vaker eenzaam en zei hij dat hij dagenlang niemand zag. En dat terwijl er -tig mensen per dag bij hem binnenliepen en langskwamen. Thuis stopte hij regelmatig spullen in koffertjes en tassen, en nu gebeurt dat weer. Het enige verschil is dat hij nu geen koffertje of tas meer ter beschikking heeft. Maar van de nood maakt hij gewoon een deugd, hij stopt zijn spulletjes in de groentela van de ijskast .... Ik zag deze bak naast de televisie staan toen ik samen met pap zijn kamer binnenliep, volgestouwd met een pakje kaas, broodbeleg, brood, foto's, tijdschriften, een boekje, onderbroeken, zakdoeken en een paar sokken. En ernaast stond de ingepakte toilettas. En pap was kwaad! Wie is er verdorie nog aan toe op deze kamer geweest? Wie heeft dit gedaan? Heb jij dat gedaan? Ik zeg het voordat ik er erg in heb: 'Nee pap, dat heeft niemand gedaan, niemand was hier op de kamer. Alleen jijzelf'. Maar uiteraard - ik ben niets anders gewend - is hij zelf hartstikke onschuldig. Om hem af te leiden vraag ik maar of hij de televisie wil aanzetten, dan weet ik ook of hij nog weet hoe dit moet. Het is per slot van rekening zijn eigen toestel met zijn eigen afstandbediening. De televisie wil niet aan, maar dat kan ook niet als de stekker is uitgetrokken ... Uiteindelijk staat de televisie aan, en dan is het even voor 12 uur, tijd om te gaan eten. Pap, het is tijd om te gaan eten, we gaan kijken wat de pot schaft. En wat zegt die goeie man? Gatverdarrie ....
Binnenkort beginnen we, mijn broers en ik, met maken van een levensboek. Van verschillende kanten hoor ik dat dit fijn is voor cliënt maar ook voor het personeel, beiden hebben er plezier en voordeel van. De cliënt omdat het boek een feest van herkenning is en het personeel omdat ze zo een beetje leren van het (vroegere) leven van de cliënt. Pap heeft zo enorm veel foto's die hij in de loop der jaren heeft verzameld in dozen dat het maken van dit boek vast avondvullend zal zijn ;-)

13 opmerkingen:

  1. Dat inpakken zal een teken zijn van de onrust die hij voelt. Zou het zin hebben om samen met hem een klein handkoffertje met toiletspullen in te pakken en klaar te zetten? Zoals voor een bevalling?
    Goed idee om een levensboek te maken. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tip: In je blogbeschrijving staat nog dat hij zelfstandig woont.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een goed idee het levensboek.
    Wens ik je fijne dagen toe, met veel rust.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn idee, zo een levensboek. En dat "onschuldige" is idd heel herkenbaar. Ik wist soms bij bewoners niet of ik erom moest glimlachen of huilen ....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Och, best moeilijk dit, voor jullie allemaal... Maar wat een prachtig idee zo'n levensboek! Kan me zo voorstellen dat, ondanks het een hele klus zou zijn, jullie er zelf ook nog veel plezier aan zullen beleven met maken. Fijne dagen verder!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een goed idee, zo'n levensboek!
    Dat zorgt weer voor verhalen en herinneringen die naar boven komen.
    Fijn dagen Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een goed idee zeg een levensboek. Heel mooi voor je vader om terug te kijken en het lijkt me hel fijn voor het personeel.
    Toen ik een paar maanden terug bij het gesprek met de pastor en een aantal cliënten van het huis zat was het ook zo mooi om ze te horen vertellen over het verleden. Heeft mijn dochter en mij toen diep geraakt. Met een levensboek kan het personeel nog beter met ze over dit soort dingen praten. Wat een mooi initiatief.

    En ik denk dat jullie er ook nog wel plezier aan kunnen beleven om in al die foto's te duiken. Succes.

    Groetjes,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het zal voor jullie ook een reisje in de tijd worden, om een levensboek te maken. Mooi idee.
    Het lijkt me moeilijk hoor, als je ineens nèt het verkeerde zegt waardoor de onrust/boosheid/argwaan toeneemt...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Langzaam maar zeker zal hij heus wel wennen. Denk ik. Of hij weet straks gewoon niet meer anders. Hoe verdrietig dat ergens ook is. Dat levensboek is een mooi idee zeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooi zo'n boek. Herinneringen van vroeger blijven veel meer hangen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hoe herkenbaar! Mijn moeder zei telkens weer: ze zijn goed voor me, hoor, maar ja...het is niet thuis, he?
    Dat sneed telkens weer door de ziel. In later stadium had ik wel het idee dat ze de woorden herhaalde, maar eigenlijk niet meer de betekenis begreep.
    Ik hoop dat je vader snel went en het naar zijn zin krijgt.
    Idd een goed idee, zo'n levensboek. Ik wilde dat ik er toendertijd aan gedacht had.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een mooi idee! dat levensboek.....
    Moeilijk moet het ook zijn om hem zo te zien.....
    heel veel liefs en sterkte

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge