woensdag 3 april 2013

met Pasen onder andere

Het gaat best goed. Hij is tevreden, sociaal, vriendelijk, behulpzaam, met andere woorden een hele leuke man om als cliënt te hebben. Soms is het best lastig om bij hem op bezoek te gaan zonder de neiging te krijgen om hem zo weer mee naar huis willen nemen. Zeker als hij op me af komt rennen, zo hard als hij kan: "ach maedje, wat ben ik blij jou te zien. Wat is dat lang geleden!" Er volgen 3 dikke smakzoenen, en vervolgens zegt hij: "Ik ben het zó zat hier! Ik ben al héél véél afgevallen omdat ik niets eet. Die vrouwen hier, ze hebben constant ruzie. Ik moet er vaak tussen springen, en da's niet leuk". Ik zie het zo voor me: al die apathisch in hun stoelen zittende vrouwen, die geen boe of bah zeggen maar elkaar wel in de haren vliegen ..... Als ik een van de personeelsleden aanspreek hierover is dit haar kant van het verhaal:
We moeten je vader echt remmen met eten, die man kan eten ...! Hij eet zo 6 sneeën brood bij het ontbijt. Hij heeft totaal geen rem. En voor wat betreft die ruzie: Er was bij het ontbijt een stevige woordenwisseling tussen 2 vrouwelijke cliënten, en daar zat je vader - letterlijk - tussen. De een vond dat de ander aan tafel haar mond moest houden en de ander vond dat ze best mocht praten .... 
We zitten op zijn kamer: pap, twee kleinzonen, mijn man en ik. Gezellig. Oudste pakt de notenkraker, een model wat je zelden nog ziet, bekijkt het en pakt een walnoot uit de schaal om 'm te kraken. Zegt pap: "voorzichtig daarmee, ik heb dat ding nodig om de deur mee af te sluiten!". Als mijn zoon zo'n 5 minuten later aan opa vraagt om dit eens voor te doen weet pap niet wat hij bedoelt. 'Dat is alleen om noten mee te kraken hoor!'.
"Ja, ik heb geboft met deze kamer, het is er prima uit te houden, maar ik ben hier niet vaak. Hier zit ik alleen. Als ik beneden ben heb ik aanspraak" Ja, dat is die man die even tevoren heeft gezegd dat hij het zó zat is. "Beneden" is er trouwens voorlopig niet bij voor hem, hij moet op zijn afdeling blijven en mag alleen onder begeleiding naar beneden.
Als een medebewoonster binnen komt met het verhaal dat ze met haar zoon is gaan wandelen vraagt pap aan haar: "kon jij er dan zomaar uit?". 
Gistermiddag was een heerlijke voorjaarsdag, en dus besloot ik om samen met hem naar buiten te gaan. We liepen fijn en stevig gearmd naar de markt, dronken er een kop koffie, en toen nog een, en toen hij er weer een wilde bestellen liepen we maar weer terug :-) Ik was benieuwd hoe hij zou reageren op het (t)huis. Hij vroeg wat we daar nu gingen doen en toen ik antwoordde 'kijken of ze hier nog een kop koffie voor je hebben'  was dat antwoord volkomen naar zijn zin. Op de afdeling aangekomen zei hij: 'En hier woon ik'. Helemaal op zijn plek dus!
Ik verzamel de was en haal een walnoot uit een van de broekzakken. In een overhemd zit nog een sierpaaseitje. In de zak van zijn colbertje zit een pakje Franse kaas .... Het is en blijft een verzamelaar.

18 opmerkingen:

  1. Ach, wat heb je dit liefdevol en ontroerend beschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat je vader het zo goed heeft daar!
    Geeft toch een beetje troost in deze moeilijke periode....
    Je hebt dit inderdaad heel mooi geschreven zoals Marja hierboven schrijft..
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het valt me reuze mee wat ik lees, het had ook heel anders kunnen lopen. Waar hij die kaas dan weer vandaan heeft? :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Klinkt inderdaad niet alsof hij het er heel beroerd heeft. En ja, ik moet toch altijd om je stukjes glimlachen, hoe triest het ook is. Maar is dit nu de plek waar hij blijft of wordt hij straks weer verhuisd?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Goh, geweldig dat het zo goed gaat. Je weet het ook mooi te sturen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. hij is daar toch goed terecht gekomen. heeft het er duidelijk naar de zin, alhoewel hij nog ettelijke keren zal zeggen 'hoe naar hij het er vindt' ;-!
    mooi hoe je het allemaal beschrijft Inge! groetjes, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi verteld Inge... toch moet ik even slikken.

    Liefs,

    Gabi

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Poeh, gelukkig gaat het soepeler dan voorspeld/voorzien. Word toch altijd een beetje triestig van je verhalen... Zo sneu om zo te veranderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Nou...klinkt niet slecht. Je vader is natuurlijk een heel sociaal mens, dat merk je aan alles.
    Hij kan zich wel aanpassen en lijkt toch een lekker plekje gevonden te hebben.

    Fijne dag,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat fijn dat het in zijn hoofd ietsje rustiger wordt!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik zit nu toch wel te glimlachen.
    Groetjes, Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dat is een mooi logje Inge!
    Mooi om te lezen dat je vader het naar zijn zin heeft en zich de vredestichter voelt. Dat had hij dan toch wel goed gezien!

    Groetjes Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Dit moet voor jou ook goed voelen, Inge. Jij en je broers (2 toch?) hebben een goeie beslissing genomen. Mooi verteld!!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Haha, die franse kaas! Het is maar goed dat je de zakken naloopt, dat wil je niet tegen komen als je je wasmachine opendoet..

    Marjolein

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Klinkt goed Inge!
    Ga lekker door met wennen en je innerlijke alarminstallatie resetten.

    Ik ben blij te lezen dat het gaat zoals het gaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Oeh, ik moest even een paar weken teruglezen, maar joh, wat een grote stap!
    Toch klinkt het alsof het goed met hem gaat. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Dit klinkt best goed.
    Zelfs met alle tegenstrijdige info die je vader geeft, lijkt het wel alsof hij er goed mee kan leven.
    Fijn dat het in elk geval zonder al te veel grote problemen is gegaan.
    En ook fijn dat jullie nu in elk geval de zekerheid hebben dat er op hem gelet wordt en dat hij goed verzorgd wordt.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Fijn om te horen! hij lijkt zijn plekje te hebben gevonden.
    Al blijft het wennen hè meis ;-) X

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge