maandag 8 april 2013

zonnetje op zondag

Het was een mooie zondag gisteren en dus pap weer onder de arm genomen en een wandelingetje gemaakt richting markt. Dit keer liepen we een rondje over de oude stadswal. Leuk als je dan zijn verhalen hoort over vroeger, want heel vroeger zat pap in deze stad op school. Intern, zoals toen vaak gebruikelijk. We zoeken een vrij plekje op op een van de druk bezette terrasjes op de markt en dan ziet pap de al wat oudere ober die hij herkent: 'die was er vroeger in mijn tijd, toen ik hier op school zat, ook al'. 'Zijn tijd' is inmiddels bijna 70 jaar geleden, en de ober zal ergens begin 60 zijn schat ik zo :-) Is niet erg, we genieten er niet minder om. Als we na een uurtje teruglopen wordt pap toch wat onrustig. We lopen volgens hem de verkeerde kant op  want zijn huis ligt  naar rechts en wij lopen naar links. Gelukkig moet hij ook plassen en dus kunnen we fijn bij het (t)huis naar binnen, op zoek naar een wc. En die ligt toevallig op de vierde verdieping en toevallig is daar ook net een kamer waar - 'hé, da's leuk' - zijn foto's aan de wand hangen. Zijn kamer dus. Het was een mooie zondag.

12 opmerkingen:

  1. Wat heb je dit subtiel en mooi beschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Poeh, daar heb je je mooi uit kunnen kletsen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een gezellige en zonnige wandeling!
    2e Paasdag was ik op bezoek bij een oude buurvrouw (93) in het verzorgingstehuis. Ze kende me niet meer, maar verhalen uit haar jeugd daar was ze vol van. Heel mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat fijn, dat je nu van die gezellige dingen met hem kunt ondernemen!
    Groetjes, Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijn, de herkenning van zijn eigen spulletjes. Geeft het jullie al wa meer rust?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo te lezen ondergaat hij het gemakkelijk.
    Dat moet een fijn gevoel geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Inderdaad heel mooi dat je nu op een andere manier nog samen kunnen genieten. Mooi opgelost! Ja wat eindelijk een heerlijk weertje.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik moet glimlachen om je liefdevolle woorden Inge :-)
    Echt zo'n vader - dochter GENIET momentje.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ook ik moest glimlachen bij jouw stukje. Zo herkenbaar.
    Het steeds een positieve draai geven aan een gedachtekronkel, zodat er tenslotte toch gebeurt wat moet gebeuren. Zonder dat de persoon in kwestie het als vervelend ervaart. Dat is vaak echt schipperen hè?
    Wat fijn dat je vader goed lijkt te gedijen in het tehuis.
    En voor jullie fijn dat je nu van elkaar kunt genieten, en hem daarna in een omgeving kunt brengen waar er op hem wordt gelet. Dat scheelt veel stress!
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het is duidelijk weer een heel nieuwe fase he.
    Het brengt vast weer zorgen en dingen van een andere orde met zich mee, maar ik hoop dat het er vooral een hoop heeft weggenomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. je weet steeds de positieven kanten te zien. fijn, want anders hou je dit niet vol.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge