maandag 20 mei 2013

gesprek en twee mooie blogs

Het gesprek liep goed. We zijn in ieder geval redelijk tevreden. Voor wat betreft de verstrekte rustgevende medicatie:  voor hen (verpleging en arts) staat de veiligheid van de andere bewoners voorop. De Haldol wordt wel vervangen omdat deze niet het gewenste resultaat geeft. Pap is niet agressief of vervelend vanuit zichzelf, maar wordt geagiteerd door de omstandigheden. Een zo'n omstandigheid is bijvoorbeeld het constante vragen van een van zijn medebewoners naar 'zuster ..... zuster ..... zuster' en zoiets gaat (ook mij) naar verloop van tijd irriteren .... Iemand zonder Alzheimer verlaat dan de gezamenlijke ruimte, maar dit besef heeft pap niet (meer). En dan wordt er nogal eens gemopperd en eventueel geduwd en/of geslagen .... Niet alleen door pap trouwens, ik was er laatst getuige van dat een andere medebewoonster (ver in de negentig) zich hierover opwond: 'hou nu eens op .... je hebt dit al zeven keer gezegd ....'
Besproken is natuurlijk ook dat pap niet al te lang meer in de zogenaamde logeer- of intervalkamer moet blijven waar hij inmiddels ruim 7 weken woont. Hij moet een eigen plek krijgen met de mogelijkheid om zelf naar buiten te kunnen lopen. Komende week gaan we naar een huis kijken met 'vrije uitloop' om dit even oneerbiedig op te schrijven. Met een kleine omheinde tuin dus. En verder is er volgende week een open dag van een nieuwe kleinschalige woonvorm voor dementerenden. Daar gaan we ook kijken. Dit is echt heel mooi, met een redelijk grote tuin die gedeeld wordt met een woonhuis voor mensen met een verstandelijke beperking. Eerlijk gezegd denk ik dat het deze laatstgenoemde woonvorm gaat worden. Hiervoor bestaat namelijk (nog) geen wachtlijst, pap zou er per 1 juni kunnen gaan wonen. Wordt (wederom) vervolgd.

het fotoboek

Ik heb pap alvast zijn vaderdagcadeautje gegeven, en wat was dat een succes! Personeel, medebewoners, familie, iedereen moest kijken naar de foto's en luisteren naar zijn verhalen. Na een dag was het boek al 'foetsie' .... Het lag niet meer in de gezamenlijke woonkamer en ook niet op zijn kamer. Overal hebben we gezocht, nergens was het te vinden. Zelfs in de koelkast, maar daar stond alleen maar een potje met (oude) munten, (k)oud geld dus .....


Maar het is intussen weer terecht: pap had het veilig onder het tafelkleed verstopt maar wist dit (natuurlijk) niet meer. :-)
Gisteren ontdekte ik twee Alzheimerblogs die zeer zeker de moeite waard zijn om te lezen. Ze gaan over twee mensen met Alzheimer, maar weer heel anders. De eerste is van Josselin over haar (jong)dementerende vader. Josselin was pas 15 toen de diagnose bij haar vader werd gesteld. De tweede is van Hilair over zijn (jong)dementerende zus Marie-José. Marie-José had ook het Syndroom van Down, zij is inmiddels overleden.

14 opmerkingen:

  1. Je humor is weer geweldig. Vrije uitloop en koud geld. Ik hoop zo dat juni een maand met positieve veranderingen gaat worden.
    Ik ga even buurten op die blogs.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als ze beiden ongeveer hetzelfde bieden , zou ik voor de laatste gaan. Splinternieuw, dus geen kans op spoedige afbraak, te vaak verhuizen is zo verwarrend. Bovendien is iedereen er dan nieuw en komt je vader niet in een gevestigde rangorde terecht. Hij kan dan gewoon zijn plaatsje innemen, zoals de anderen die voor hem zien, dat gaat meestal veel gemakkelijker dan je een plaatsje veroveren dan wel naar beneden getrapt worden.Mijn schoonmoeder vond het onbegrijpelijk dat ze haar ontvoerd hadden naar een vreemde omgeving, zo maar, pats boem. Haar verdrietige vraag of ze nog weer "naar huis" kon, dat ze genoeg had van het logeren, ging door merg en been. Probeer je vader zo snel mogelijk stabiliteit te geven in zijn nieuwe omgeving met veel van zijn vertrouwde spulletjes. Geef hem "de vriendelijke waarheid", dus niet "U bent niet meer vertrouwd om alleen te wonen" maar "U hebt het verdiend dat er een klein beetje voor U gezorgd wordt", zelfde gegeven, maar het laatste is beter te behappen. Misschien maar een koelkastvrije kamer, of alleen een koelbox? Lavas.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat goed en fijn dat jullie zo de tijd kunnen nemen om te zoeken naar een passende woonplek voor je vader!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoop dat de andere opvang beter bij hem past. En fijn dat het boek zo'n succes was!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kan me helemaal voorstellen dat je vader zich stoort aan iemand die de hele dag zuster roept. Hij is nog zo goed dat hij dit allemaal opneemt.
    Dat nieuwe huis klinkt goed. Ik denk dat het een mooie plek voor je vader zou kunnen worden. Gewoon mijn gevoel hoor.....Ik ben benieuwd.

    Groetjes,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Fijn dat het boek er weer is. Daar zal hij inderdaad vaak in kijken. Maar ook anderen. Je humor is inderdaad heel goed. Hoop dat het lukt om de juiste plek te vinden. Succes met jullie zoektocht.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik moest ook erg lachen om "vrije uitloop"! Dank je voor de blogtips, trouwens voor de héle lijst, ik kijk regelmatig via jouw site naar de andere "collega's". En dan valt me op dat het vaak met een lach en een traan beschreven staat. Het helpt ook om het eigen proces weer even anders te bekijken vind ik. Voor je vader hoop ik op een huisje Weltevree met vrije uitloop in de nabije toekomst!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ook ik kan me helemaal indenken dat je vader zich stoort aan dat geroep. Ik hoop dat jullie een mooie woonplek voor jullie vader vinden veel succes

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  9. He wat vervelend maar ik kan mij voorstellen dat je vader zich stoort aan dat geroep. Hopelijk is er snel een rustige woonplek voor hem!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat zou het fijn zijn als je vader inderdaad in zo'n kleinschalig huis terecht kan. Hopelijk voelt hij zich daar beter op zijn plek. Buiten is voor hem op dit moment zo belangrijk.
    Veel succes!
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ja dat vrije uitloop huis, klinkt heel positief hoor Inge!
    Lijkt me echt iets voor je vader, als natuurmens kan hij dan lekker vaak naar buiten.
    Fijn dat het boek zo'n succes is, eigenlijk slim dat hij hem had verstopt. Hij was vast bang dat iemand er mee vandoor ging.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik hoop dat je pap in het nieuwe tehuis terecht kan, inderdaad hoeft hij daar zijn plekje niet te bevechten! Sterkte weer met de beslissing (je beslist zo heel wat af he, de rollen zijn echt omgedraaid). Groetjes, Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het hier even zitten lezen, het zou mooi moest je vader in zo'n huisje terecht kunnen komen ...

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Helaas heb ik zelf een nare ervaring met de verzorging van mijn moeder die het tegenovergestelde mee heeft gemaakt.ze lieten haar tot elf uur smorgens in bed in haar eigen vuil liggen, gaven haar geen ontbijt, als ze klaar waren met wassen en aankleden zetten ze haar om kwart voor twaalf aan de tafel in haar rolstoel in de huiskamer en kreeg meteen een warme maaltijd voorgeschoteld, dat was niet normaal natuurlijk,allerlei spullen verdwenen,ook vertelde ze me dat ze werd geslagen,ik wilde het allerbeste voor mijn moeder die 13 kinderen ( niet allemaal van haarzelf ) en twee onderduik -kinderen in de oorlog heeft verzorgd en opgevoed.Daarom wilde ik het allerbeste voor haar.zelf woonde ik in een flat zonder lift drie hoog en ik werkte volcontinue,ik heb na het een tijdje te hebben aangekeken bij de bewonerscommissie een klacht ingediend met een hele lijst wat er was mis gegaan, daar schrokken ze niet van want het gebeurde aan de lopende band, kijk ik neem mijn petje af voor de verzorgingshuizen waar men wel de tijd geeft die clienten nodig hebben. maar het is niet overal goed. toch ben ik blij dat uw vader op een goed plek terecht kwam, vr groet

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge