vrijdag 24 mei 2013

nou zeg ....

Het kan verkeren .... zo maar .... We gingen laatst kijken naar een woonvorm voor beschermd wonen hier in de buurt. Een beetje met de nodige scepsis, want we hadden eigenlijk de keuze al bepaald. Maar laat die plek nu toch echt heel mooi en ruim en geweldig op ons overkomen! Ja, die plek waarover ik eerder een beetje neerbuigend schreef dat er 'vrije uitloop' was. Ik neem mijn woorden terug: het is een nieuw gebouw met drie woonlagen, met op de begane grond vier appartementen voor beschermd wonen voor elk 6 bewoners. Ieder appartement heeft een aparte slaap- cq zitkamer voor iedere bewoner, een badkamer en een mooie ruime gezamenlijke woonkamer met zithoek, open keuken en eetkamergedeelte. Nieuw, fris, mooi! Vanuit ieder appartement kun je naar buiten. Over de hele lengte van het gebouw is een groot terras met grasveldje. Mijn jongste broer en ik zijn dus gaan kijken, hebben een rondleiding gehad door 2 van de 4 appartementen en we hadden er vrijwel direct een goed gevoel bij: het geheel oogt ruim en fris, er is voldoende daglicht, de (slaap)kamers zijn niet te klein, de sfeer die er hing was goed. Omdat pap al zo lang op de wachtlijst heeft gestaan en nu al 8 weken in de intervalkamer woont is hij een urgent geval, en nadat wij ons 'ja, we willen' hadden uitgesproken bleek al rap dat er plek voor hem vrijkomt op 11 juni!! Dan al!! En (gelukkig) niet door een sterfgeval maar doordat een mevrouw gaat verhuizen naar een ander (t)huis. Kijk, dat vind ik dus prettig ;-) Onze aanvankelijke eerste keuze hebben we afgemeld. Niet omdat het daar niet mooi of prettig wonen is of zou zijn, maar onder andere omdat we dan een persoonsgebonden budget zouden moeten aanvragen en ik echt heel erg opzag tegen de administratieve rompslomp die dat met zich meebrengt. Dat huis leverde namelijk geen intramurale maar zogenaamde extramurale zorg. Je huurt dan een kamer, betaalt servicekosten plus de zorg die geleverd wordt. Nu krijgen we het wat dat betreft een stuk makkelijker, en de geboden hulp en verzorging zullen net zo goed zijn. 
Van een nichtje (haar vader woont nu een jaar beschermd) kreeg ik ook te horen dat ik met andere ogen moest kijken. Haar ervaring was dat de dingen waarvan zij altijd vond dat die altijd belangrijk waren voor haar vader (werken in de tuin, buiten bezig zijn, genoeg leefruimte, eigen spulletjes om zich heen) helemaal geen rol meer spelen in zijn leven. Klopt, ik merk dat ook aan pap: het wandelen dat eerst zo'n grote rol speelde in zijn leven is helemaal op de achtergrond geschoven. Hij heeft het er niet meer over, een klein uitstapje naar de stad voor een kop koffie is al voldoende! De leefruimte voor hemzelf, waar hij thuis zo aan gewend was is ook stukken minder belangrijk. De stilte waaraan hij zo gewend was idem dito. Hij zoekt steeds zelf de bedrijvigheid op in de gezamenlijke woonkamer. Hij is behulpzaam, maakt praatjes met iedereen, deelt kusjes uit ..... , loopt de gang op en neer, alleen of met een medebewoner. 
Conclusie: we zijn blij en opgelucht dat hij kan gaan verhuizen naar een definitieve plek die ook nog mooi en ruim is, mèt de mogelijkheid om zelf naar buiten te kunnen voor een frisse neus. Nu gaan we hem langzaam hierop voorbereiden, maar dat is in geen verhouding tot de gesprekken die we eerder moesten voeren over de verhuizing van thuis naar de gesloten afdeling ....

18 opmerkingen:

  1. Wat een opluchting zal dat geven. Toch wel een kleine proficiat waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hé wat super zeg! Hartstikke fijn dat jullie hier zo'n goed gevoel bij hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat ontzettend fijn Inge. Komt het toch allemaal "goed".
    Groetjes, Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn zo´n positief bericht Inge! En nu ook al zo lekker snel.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat heerlijk, zeg! Klinkt allemaal heel goed, ik hoop dat hij het er naar zijn zin zal hebben, dat de verhuizing gladjes verloopt en dat dit tegemoet komt aan al zijn en jullie wensen en behoeften. Rust in de tent!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ben blij voor jullie. Dat het maar rustig mag verlopen en je vader een fijne plek mag krijgen

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat is toch héérlijk om op die manier je mening bij te stellen?! Wat fijn voor jullie dat je vader daar al zo snel naar toe kan! Ik hoop dat hij het er enorm naar z'n zin zal hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wow dat klinkt goed! En lekker snel. Gesetteld voor de zomer!
    Fijn voor jullie allemaal Inge, X

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat geweldig dat jullie deze plek hebben gevonden. En mooi dat hij er al snel terecht kan. Zal misschien in het begin wel weer even wennen zijn voor hem, dat valt niet mee op die leeftijd en in die omstandigheden. Maar het klinkt alsof hij er meer op zijn gemak zal zijn.
    Ja, alle dingen veranderen voortdurend in het gedrag van een Alzheimer patient. Dat is wat ik bedoelde met die prioriteiten die steeds weer veranderen omdat de patient ineens ander gedrag vertoont.
    Echt heerlijk voor je pap en jullie allemaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dit is fijn om te lezen Inge.
    Wat een opluchting moet het voor jullie zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Heel fijn voor jullie! Ik hoop dat deze verhuizing beter verloopt en het allemaal rust gaat opleveren.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Geweldig, klinkt goed allemaal.
    En wat fijn dat hij al zo snel terecht kan!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het klinkt geweldig. Ik weet zeker dat je vader zich er thuis zal voelen. Jullie gevoel is goed.
    En wat fijn dat de verhuizing al zo snel kan plaatsvinden.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Zo hé, dat is mooi nieuws. En zo snel al. Fijn! We zijn vandaag naar het nieuwe appartement van mijn schoonvader wezen kijken. Hij zit er ook mooi. Fijn dat deze nieuwe stek in ieder geval zo goed voelt.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge