maandag 13 mei 2013

weer terug

Ja, ik ben er weer! Lekker uitgerust van een weekje te zijn weggeweest. Lekker gegeten, iets maar niet teveel geluierd, veel gewandeld en een behoorlijke fietstocht gemaakt. De laatste twee activiteiten gingen alleen als het weer het toeliet natuurlijk. We hebben behoorlijk wat regenbuien gehad, maar ook flinke zonnige periodes. Net als thuis dus ... Maar 'uit' is toch wel fijner dan 'thuis' op zijn tijd. Dit zijn een paar meisjes die we tegenkwamen tijdens onze fietstocht:

mooie meiden in de wei

hé, wacht even op mij ......

Ook tijdens het weekje weg blijf ik- dankzij internet en telefoon - gewoon op de hoogte van het wel en wee in het (t)huis. De laatste tijd teveel 'wee' dan me lief is eigenlijk ... Zo ook het zoveelste telefoontje vanuit het (t)huis. Door de arts is wederom besloten om pap een hogere dosis Haldol voor te schrijven. Drie maal daags 1 mg wordt nu de dosering. En weer om dezelfde reden als bij de vorige verhoging, namelijk teveel agitatie ten opzichte van medebewoners van de afdeling. We - de kinderen - komen steeds weer en meer tot de conclusie dat hij geen persoon is om in een groep te wonen en dat ook kleinschalig wonen niet geschikt is voor hem .... Morgen is de familiebespreking, ik heb het lijstje met vragen en opmerkingen al zo goed als klaar. Pap woont natuurlijk nog altijd tijdelijk op deze afdeling in dit (t)huis, het ziet er niet naar uit - maar dat weet je natuurlijk nooit - dat hij binnen afzienbare tijd een eigen plek zal krijgen. En zoals ik hierboven al schreef: dit is niet de meest geschikte afdeling voor hem. Hij is (te) snel geagiteerd, met name door medebewoners, en hij kan niet 'gewoon' naar buiten lopen zoals hij dat jarenlang gewend was. Een afgesloten tuin is niet voorhanden. Er is wel een (mooie) tuin, ik zie 'm liggen als ik uit het raam van paps kamer kijk, maar die zal niet worden afgerasterd omdat dit huis - zoals het er nu naar uitziet - over zo'n vijf jaar zal worden afgebroken. Elke investering is een kostenpost die zich niet laat terugverdienen zal men wel denken. Pap is nu al ruim zeven weken een extra persoon op zijn afdeling en dat betekent al evenzoveel weken extra werkdruk voor het personeel. Is ook niet 'leuk' natuurlijk. In ieder geval afwachten tot morgen ... Zelf hebben we ook iets in gedachten, maar dat plan moet nog even goed doordacht en besproken worden. Wordt vervolgd ....
Het familieboek is klaar, kan ik gaan afhalen. Ik ben benieuwd hoe het is geworden want ik heb nogal eens last van haastje-repje oftewel iets te snel willen doen en dan later denken 'had ik niet beter zus of zo ...'. Mijn broer heeft deze foto's laten afdrukken: mooi! De poster komt aan de wand in paps kamer, dit zal hij zich nog goed kunnen herinneren. Een stukje van vroeger  uit zijn leven als dierenarts, zo'n 40 jaar geleden. Toen ik gistermiddag bij hem was vroeg hij mij trouwens wanneer we toch eindelijk eens gingen trouwen .....

keizersnede




15 opmerkingen:

  1. Ook mijn vader had in het begin zo'n periode.
    Hij deed erg lelijk tegen medebewoners, hij schopte ze zelfs of liet ze struikelen. En dat voor zo'n lieve man die mijn vader altijd was...!
    Het is de vraag of dit gedrag van je vader bij deze periode "hoort" of dat hij in een later stadium rustiger wordt en meer in zichzelf gekeerd, zoals het vaak met Altzheimer patienten gaat.
    Lastig al die verwikkelingen, want zijn gedrag kan weer helemaal veranderen in de toekomst.
    Ik zag dat meermalen gebeuren. Neem geen ingrijpende beslissingen vanwege zijn geagiteerdheid want meestal gaat deze periode over.
    Veel sterkte en liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat je hebt kunnen bijtanken. Nu weer midden in de realiteit beland. Ik hoop dat Janny gelijk krijgt en je vader zich gaat aanpassen. Dat zou voor alle partijen geweldig zijn. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Aan de foto's te zien heb je heerlijk genoten van het weekje vakantie!
    Ben benieuwd wat er uit het gesprek komt.
    Wat leuk zo'n album van vroeger, daar zal hij heel blij mee zijn en het levert weer een hoop verhalen op. De poster is ook goed gelukt, mooi!
    En dat je nu toch nog een huwelijksaanzoek zou krijgen, wie had dat gedacht haha...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat je lekker weg kon! En wat een mooie omgeving, wij gaan ook weer boeken hoor, ben vorig jaar nog niet vergeten!
    Wat jammer toch, nog al die zorgen nu je vader eigenlijk "veilig" hoort te zijn.
    Ik herken de opstandige buien. Mijn vader had het gewoon thuis nog, temidden van ons gezin en mijn moeder. Vandaar ook dat het niet meer ging. Veel bewoners in het verpleeghuis zaten in een rolstoel. Dit was wel "gemakkelijk" dan heb je minder wegloopproblemen. Klinkt misschien raar, maar ook voor mijn vader was dit een zegen, anders hadden we het ook thuis nooit zolang uit kunnen houden, en was het in het tehuis moeilijker geweest.(hij had geen benen meer)
    Ik hoop dat jullie een veilig plekje vinden voor je vader, zou dat kunnen, beschermd wonen, en toch geen groepsgebeuren? Ik ben benieuwd hoe het verder gaat.
    Leef met je mee hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijn zo'n week de boel de boel én aandacht voor jezelf (zover dat mogelijk is)
    Mooie meiden daar in de wei :-) Suc6 met de familiebespreking!
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dag Inge,

    Ik ben zeer benieuwd naar jullie plannen en opties.
    Het ene tehuis is het andere niet. Zo kampen wij ook met het probleem dat er in het
    tehuis van mijn vader te weinig te doen is, je ziet tehuizen waar er een gezellige levendige
    kantine of huiskamer is voor sociale contacten.
    Door bezuinigingen zal er ook nog eens veel veranderen en zal er meer een beroep worden gedaan
    op familie en vrijwilligers.
    Wat de ideale oplossing is voor je vader? Zijn er geen zorgboerderijen in de buurt met appartementen?
    Die vrijheidsbeperking lijkt me na het lezen van al je verhalen het ergst voor hem.
    Ik schrik toch wel hoe gemakkelijk er nu al 3x daags haldol wordt ingezet en dan de vooruitzichten van
    dit tehuis. Het kostenplaatje en het gemak zal gauw de doorslag geven.
    Vriendelijke groet en sterkte met het vinden van een passende oplossing.
    Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik schrik toch wel van je verhaal. Het is dus niet wat jullie voor je vader in gedachten hadden. Ik ben heel erg benieuwd of jullie een betere oplossing kunnen vinden. Heel veel sterkte en wijsheid voor jullie, je moet toch weer een beslissing gaan nemen voor je vader. De man die altijd alles zelf zo goed kon regelen.....oh, wat moet dat moeilijk zijn.

    Heel veel sterkte.
    Groetjes,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooie plaatjes van jullie vakantie. Leuk dat je er weer bent.

    Tsja... ik hoop ook dat de rust weerkeert. Of dat je vader zijn draai gaat vinden, of dat hij idd snel een ander plekje vindt, eentje die beter bij zijn persoonlijkheid past.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Fijn dat jullie hebben genoten. Jammer dat het weer niet wat mee werkte. Mooie foto's ook die van jullie vader in actie. Goh wat jammer dat het niet goed gaat, hoop dat er een goed oplossing komt. kan me voorstellen dat hij zich opgesloten voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lastig hoor. Is hij nooit een persoon geweest om in een groep te wonen, is het zijn karakter (en dat kan ik me prima voorstellen, het lijkt mij een ramp, zeker tussen mensen met een "probleem"... ) of is het nu deze fase van zijn ziekte? Zijn er andere opties?

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Fijn dat je het zo leuk hebt gehad! Vervelend dat hij niet de persoon is om in een groep te wonen(ik zou er trouwens ook niet aan moeten denken) Zijn er andere opvangvormen, kleiner of iets anders?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Fijn er even tussen uit te zijn. Maar je bent gelijk weer terug in het nu goed dat je wat op papier hebt. Heel succes met het gesprek

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat moeilijk voor je vader al die mensen om hem heen.
    Ik herken het, mijn moeder heeft het thuis al moeilijk met al die mensen in haar leven.
    En ik snap de werkdruk uit je verhaal... Maar hoop samen met jullie op een betere oplossing als haldol!
    Heel veel sterkte tijdens het gesprek.
    Kris

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik heb weer even bij gelezen....kijk te weinig op blogspot en had je op WF niet gemist...hihi.
    Fijn dat je redelijk onbezorgd op vakantie kon, maar tussen de regels door lees ik dat de zorgen nog niet voorbij zijn. Ik kan me ook wel voorstellen dat je pa, die altijd kon gaan en staan waar hij wilde, zich nu opgesloten voelt omdat hij niet op eigen houtje naar buiten kan/mag. Kan ook zijn dat hij daardoor opstandig is.....
    Succes met het gesprek!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat fijn dat je er even tussen uit kon. Lekker bijtanken. Ik wens je alle sterkte.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge