dinsdag 18 juni 2013

nog over vaderdag

Goh, wat fijn, al die reacties! Daar word ik blij van :-) En dus schrijf ik gewoon even door ....
Afgelopen zondag was vaderdag, en dus probeerde ik pap ook in het zonnetje te zetten. Niet door (dure) cadeaus te geven maar gewoon door er een aantal uren voor hem te zijn. We hebben heerlijk genoten in de binnentuin, pap heeft gesmikkeld en gesmuld van de meegebrachte aardbeien en bananen. Niet alleen een kinderhand maar ook die van een oudere is zó snel gevuld! Het gaf een heel speciaal gevoel: zoals ik vroeger met mijn kinderen in de speeltuin zat, intussen lezend in een boek en regelmatig op- en omkijkend naar wat de jongens aan het uitspoken waren, zo kijk ik nu naar pap. Terwijl ik aan het breien ben aan mijn - jawel!- tweede paar sokken kijk ik regelmatig op om te zien wat hij aan het doen is. Na eerst een tijdje naast me te hebben gezeten is hij opgestaan om al kuierend de tuin een beetje te verkennen. Hij trekt onkruid uit, maakt een vuile asbak leeg, knoeit met water omdat die asbak ook schoon moet, wrijft er vervolgens met zijn vingers in en wil me dan een aardbei aansmerenreiken waarvoor ik vriendelijk bedank ... kortom, een gezellige zondagvoormiddag. 

In het rijtje met 'Alzheimer blogs' heb ik een nieuwe toegevoegd. Het is de blog van Frederique, zij schrijft al een hele tijd blogberichten maar sinds kort ook over het vermoeden van Alzheimer bij haar man. Heel triest, heel herkenbaar.
Ik kreeg vandaag het verzoek of mijn blog gebruikt mag worden in een te ontwikkelen App van Alzheimer Nederland, speciaal voor mantelzorgers. Natuurlijk mag dat, ieder klein beetje steun en hulp voor een mantelzorger is zo hard nodig, als mijn blog daar een bijdrage aan kan leveren is dat alleen maar fijn! Ik ben benieuwd hoe dit uit gaan zien en gaat werken. Wordt vervolgd ....

20 opmerkingen:

  1. Volgens mij heb je Paps een hele leuke middag bezorgd en het hoeft toch niet altijd geld te kosten? Er zijn en aan iemand denken is veel belangrijker lijkt me.
    Wat een eer van Alzheimer Nederland. Nu moet je wel doorschrijven :_)) !!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een heerlijke middag hebben jullie gehad! Een opsteker!
    Haha lekker een aardbei met assmaak, dat je dat niet lust Inge!
    Zeker een eer dat je blog wordt gebruikt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geweldige vaderdag. ;o)
    Proficiat met het verzoek van om je blog te mogen gebruiken. Een waar compliment.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gezellig zo, kleine/alledaagse dingen zijn het leukste, das wel weer duidelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geluk zit vaak in kleine dingen en deze zondagmiddag was er één van. Dat is fijn, je vader op z'n gemak aan het keutelen en jij op je gemak erbij. Fijn dat het nog kan en dat hij deze dag rustig is doorgekomen. Het kan maar zo weer anders zijn, weet je inmiddels..

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat heerlijk dat je zo vaderdag hebt kunnen doorbrengen. En een tweede paar sokken al ;-) heerlijk werk je is dat.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat fantastisch dat jullie zo genoten hebben van vaderdag. Heerlijk om te lezen dat juist deze dag zo fijn is verlopen. Geniet van het weer, al zal het in het Zuiden van het land wel erg warm zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Fijn, dat je er was voor hem op vaderdag en dan hoef je niet echt grote kado's. Er zijn is veel belangrijker. Wat heerlijk dat je aan het breien bent geslaagd, Leuk dat je gevraagd werd voor die app, kunnen veel nog wat aan hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het zijn de kleine dingen die het doen. Heerlijk dat jullie zo genoten hebben.
    Ik heb mij de laatste tijd veel verdiept in deze ziekte. Ik was kind aan huis in de bibliotheek. Vele boeken gelezen, soms thuis, soms in de bibliotheek, als ik even tot rust wilde komen. Het stormt in mijn hoofd. Want duidelijkheid is er niet. Ik heb met de huisarts gepraat, toen ik vermoedens kreeg dat er iets niet klopte. Ik heb de Alzheimertelefoon gebeld en het komt allemaal op hetzelfde neer. Onofficieel, dat wel.Maar dat ik er sterk rekening mee moet houden dat het een vorm van Dementie is.

    De woedeaanvallen, het korte lontje, de agressie, het vergeten, zoveel symptomen. Dat is toch geen burn-out? Ik ben blij dat de arts hem gelijk naar het VUcm/ Alzheimercentrum heeft doorgestuurd. Gelijk goed door de molen.

    Soms denk ik dat ik het verkeerd zie. Dan zijn er weer twijfels. Vooral de mensen om mij heen hebben allemaal een mening. Maar ik weet hoe mijn man in elkaar steekt en dit is niet mijn man.
    Wij zijn vandaag naar de dierentuin geweest. Wij hebben een abonnement en komen er regelmatig. En als je pelikanen voor pinguïns aanziet en niet meer weet dat je de dierentuin verlaat via de souvenierswinkel, dan klopt er toch iets niet? Hij haalt zijn schouders op en zegt: "Als jij het zegt zal het wel zo zijn. Ik weet het niet. Weet je het zeker?"

    Dank je wel voor de link naar mijn blog.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Moeilijk , de beginfase, ik (en mijn broer en zus ook) zie bij mijn vader ook allerlei verschijnselen, waarvan ik denk....'het zal toch niet??' Na een tijdje twijfelen ben ik vorige week naar de huisarts geweest om mijn gedachten te delen. Hij heeft heel goed naar me geluisterd en heeft toegezegd als mijn vader weer eens bij hem komt om te proberen te achterhalen wat er speelt. Ik ben blij dat ik het met de h.a. gedeeld heb en wacht verder af.

      Verwijderen
  10. Ik wilde nog zeggen dat ik het fantastisch vind dat je benaderd bent door Alzheimer Nederland. Je blog zal een enorme bijdrage zijn!

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat was een hele bijzondere vaderdag. Kan me voorstellen dat jullie beiden hebben genoten.

    En wat een eer zeg dat ze jou benaderd hebben. Ik snap het helemaal.......

    Groetjes,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Psst ... nu kun je écht niet meer stoppen hoor Inge!
    Lijkt me een heel bijzonder gevoel dat je op deze manier voor Alzheimer Nederland een bijdrage kunt leveren.
    Een vaderdag om te blijven koesteren! en die aardbei, die had je best kunnen eten hoor hihi ;-)
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Inge, goed van je en ook mee gaat werken door Alzheimer Nederland

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Fijn dat je een goede vaderdag had! Mijn vader met Alzheimer had ook een goede dag dus ik kon met de kinderen op bezoek. We hebben er erg van genoten, op zo'n goede dag kun je weken teren he! Ben trouwens erg benieuwd naar de invulling van de app. Hou je ons ook daarvan op de hoogte? Groeten, Danielle

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat goed zeg dat jouw blog op die manier kan helpen. En fijn dat je een paar mooie uurtjes hebt doorgebracht met je vader.

    Off topic: ik weet niet wat er met dat bloglovin aan de hand kan zijn. Sorry. Ik heb mijn eigen blog in netvibes staan en daar komen de feeds gewoon binnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Een mooie vaderdag dus. Valt me altijd op dat je zo lief over hem schrijft / met hem omgaat. Leuk is dat. Hoe "lastig" het ook is, zo'n ziek oud mens. Kan me voorstellen dat ze jouw schrijfsels dus wel willen gebruiken voor zo'n app.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Hallo Inge
    wat fijn dat jullie genoten hebben van vaderdag...en wat goed dat jouw blog in the picture komt want dat heb jij zo verdiend en ik weet zeker dat mensen hier veel aan zullen hebben....liefs Marjon

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Mooi dat ze jouw blog gaan gebruiken bij de Altzheimer Stichting. Het is inmiddels ook echt een verslag geworden van een langzaam vorderende ziekte, met alle diepte- en hoogtepunten die er kunnen voorkomen.
    Ik heb het blog van Frederique ook gelezen en ik moet zeggen: dat grijpt me echt bij de keel. Als het je partner betreft is het helemaal verschrikkelijk. Ik ben ook soms bang (met twee ouders die dement zijn geworden) voor wat er wellicht boven mijn (ons) hoofd hangt.
    Fijn dat je deze Vaderdag op zo'n fijne manier hebt kunnen doorbrengen met je vader.
    Daar kun je weer even op teren.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Fijn voor je vader dat je er gewoon was. Vraag jij je broers wel eens: en hoe gaat het nou met jou? En hoe vaak vragen ze dat aan jou, hoe gaat het echt met je. Want met Alzheimer in de familie heb je een ongenode gast, die zich niks aantrekt van afspraken en schema's, maar op het onverwachtst opduikt en vaak nog lastiger is voor de familie dan voor de "gastheer/vrouw, om zo maar te zeggen. Hier stond vandaag iets in het Dagblad van het Noorden, dat mij diep trof. Het ging over meer zelfredzaamheid in een tehuis (onder begeleiding) van mensen met een verstandelijke handicap, ik weet niet of je Alzheimer daaronder mag rangschikken. Jouw opmerking dat je vader praat over mensen waar hij mee kan praten en diegenen waar hij niet mee kan praten, bracht de herinnering onmiddellijk boven. Het bleek, dat bij wie in groepen woonden en zelf mochten aangeven welke maaltijden er op tafel moesten komen en waar dus ingrediënten voor moest worden gehaald, degenen die nog konden praten altijd wel de door hen geliefde maaltijden kregen voorgezet, de rest "at mee van wat anderen lekker vonden"de zin tussen aanhalingstekens is zoals ik dat begreep. Men was er echt van geschrokken en werkte nu met plaatjes van groenten en fruit en personen. Zo konden de niet-praters ook aangeven wat ze lekker vonden en welke personeelsleden ze liefst wel of liever niet mee omgingen. Omdat veel hulpverleners uit de rest van Nederland jouw blog lezen wilde ik dit toch vermelden. Misschien komt het nooit zo ver met je vader, maar je kunt de "herkenningsplaatjes" in je achterhoofd opslaan. In het gewone zorghuis, waar mijn moeder woonde, hingen naast de kamerdeuren foto's van het oude huis, een geliefd beeldje of schilderijtje, zodat de beginnend dementerende bewoners niet steeds de verkeerde deur binnenliepen. Toen mijn moeder al overleden was heb ik nog voorgesteld dat bij iedere deur zoiets diende te worden opgehangen, dan is het minder "stigmatiserend" en zijn de minder vluggen van geest voor kwaadwillenden niet herkenbaar door een plaatje naast de deur. Je vader heeft de laatste tijd wel erg veel veranderingen moeten dulden, hij reageert duidelijk zijn onwil af. Ik hoop dat hij snel in rustiger vaarwater komt op een vaste plek die naar zijn zin is.Lavas

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge