maandag 22 juli 2013

nou ja zeg ...

De sjawl uit het vorige bericht is alweer uitgehaald: te strak gebreid, daardoor niet mooi vond ik. Mijn zonen verklaren me voor gek: "zoiets haal je toch niet helemaal uit .... zonde van de tijd"  Ach, tijd, het is toch meer een vrijetijdsbesteding, het om krijgen van de tijd als ik bij pap zit. Hoelang ik erover doe is bijzaak. Resultaat is wel belangrijk, maar dan wel (bijna) perfect.  Het patroon staat trouwens op deze blog, voor degenen die dat leuk vinden.
Tussen al het breien door was er een familiebijeenkomst van de zwagers en schoonzussen van pap, de familie van wijlen mijn moeder. Ik bracht hem naar het zuiden van de provincie en mocht er samen met hem een paar uurtjes verblijven. Het weer was prima, het eten lekker en het gezelschap leuk en gezellig! Pap moest voor het eten natuurlijk nog even (wild) plassen, en bij het controleren van zijn schoenen op plasspetters kwam ik hier achter:


Ja, 2 verschillende schoenen :-)
Wat zorgen blijft baren is het slechte lopen van pap en het af en toe verliezen van zijn evenwicht. Zo gebeurde het laatst al in het bijzijn van mijn jongste broer, en nu was ik er zelf bij. Pap stond bij me, ik wisselde even een paar woorden met twee medebewoners en achter me lag hij plots op de grond. Gestruikeld? Geen idee waarover. Evenwicht verloren? Tja, ik had heel even zijn arm losgelaten. Even duizelig door de warmte? In ieder geval de knie kapot, maar verder gelukkig niks. Pap was vroeger heel rap en kon goed vallen en weer opstaan, maar dat lukte nu absoluut niet. Ook niet met mijn hulp. Ik ben maar snel binnen hulp gaan halen - we waren in de binnentuin - en samen met een verzorgende lukte het wel. Het lijkt mij hoog tijd voor een rollator. 
Gisteren was pap ietwat misselijk toen ik hem bezocht. Hij bleek zeep te hebben gegeten ..... Waarschijnlijk had hij zijn tanden en gebitje willen poetsen. Met zeep. En dat was niet lekker. En dat was hem niet goed bekomen .... Na het drinken van een glaasje melk en een glaasje water voelde hij zich gelukkig weer snel beter. 't Is wat ....

15 opmerkingen:

  1. Je moest eens weten hoe vaak ik iets af haal als het me niet zint. Daar leer je van. Ik moest lachen om de schoenen maar van jou vader kan ik het me voorstellen. Mijn man had het ook eens toen we te winkelen waren, ik moest er verschrikkelijk om lachen.
    Vervelend dat hij af en toe valt, ja dan kan een rollator een uit komst zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Misschien valt hij wel omdat hij vaker twee verschillende schoenen aan heeft......

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sorry, maar ik moest even lachen om de schoenen.
    Soms wandel ik even met mijn vader buiten en dan nemen we voor de zekerheid een rolstoel mee. Mijn vader duwt dan de lege rolstoel, maar als wij weer terug zijn en hij de rolstoel los laat, weet hij plots niet meer hoe hij 'alleen' verder moet lopen. Het evenwicht weet hij niet direct te vinden en vallen ligt dan op de loer. Gelukkig is 'het' nog steeds goed gegaan.
    Ik zou in jullie geval ook aan een rollator denken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het is allemaal wat, tjonge jonge. Een rollator is een optie, maar wil hij dat wel?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hihi, die schoenen ... Thuis heeft hij nog zo'n paar of is er een van iemand anders? en mannen snappen niets van vrijetijdsbreien....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het lijkt wel of de ene schoen groter is dan de ander, of is dat gezichtsbedrog?
    Misschien is inderdaad een rollator wel een goede oplossing, dan heeft hij steun bij het lopen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je vader gaat nu wel raap achteruit. Niet leuk voor jullie. Sterkte met alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Och, dat van die schoenen valt kennelijk niet zo op. Je zag het zelf ook pas na een tijdje ;)
    Vallen is inderdaad niet goed. Hopelijk vinden jullie daar een oplossing voor.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sorry, groetjes van Anneke...

      Verwijderen
  9. Ben al heel lang een stille volger van je blog. Heel herkenbaar de dingen die je allemaal beschrijft. Ik wilde nu even reageren. Komt het vallen ook niet door het medicijngebruik?
    Marja-Brabant

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lang geleden dat ik nog eens reageerde....ik kwam wel lezen maar reageren lukte me nauwelijks...
    Wel schrik ik hoe snel je vader achteruitgaat....Heel veel sterkte
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Jammer dat je vader ook lichamelijke klachten krijgt. Je kunt het je niet voorstellen van een eens zo sterke man, he? Maar een rollator is inderdaad misschien een oplossing. Mijn vader wilde dat nooit, maar dat is bij iedereen natuurlijk verschillend.
    Die schoenen...dat is inderdaad hilarisch. Maar zolang het nog maar een linker en een rechter is, valt het wel mee:-)
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Als mijn schoonmoeder viel, dikke schaafplekken, bont en blauw, bril en huid stuk, was er altijd een reden: de kat, een kleedje, de keukenvloerbedekking stroever dan die in de kamer, maar ze viel zo vaak en altijd oude schoenen aan met de veters heel los gestrikt, zeg maar, meer een slippersfunctie. Ook de rollator bracht geen uitkomst, eerst wilde ze hem niet en later zette ze hem nooit op de rem, waardoor het ding wegschoot als ze er achter wou gaan lopen. Als hij wel op de rem stond, vloog ze er zowat overheen, omdat hij niet wou rijden, tja, je hebt ook met een rollator wat gebruiksaanwijzingen te onthouden, tot ze een tweede natuur zijn geworden, staar je dus niet blind op een rollator voor als hij alleen is en wil lopen. Trouwens, twee verschillende schoenen? Er is gelukkig nog niets mis met mijn geheugen, maar toen ik in het voorjaar mijn steunzolen over wou zetten in mijn enkelhoge sandalen, bleek, dat ik de hele winter onder één voet behalve de steunzool ook de losse inlegzool had gehad in mijn enkelhoge winterschoenen, ik ben nu pas van mijn ellendige heuppijn af. Wist ik veel, dat ik aan één kant een zooltje te hoog liep, wel was de schoen wat aan de nauwe kant, maar ja, ik droeg ook zelfgebreide sokken, dus... Gisteren een heel vervelend bericht op de mail, een leeftijdgenote, vrouw van een van onze bestuursleden, blijkt, na een jaar durend onderzoek, definitief de uitslag: beginnende dementie te hebben gekregen, het korte termijngeheugen is weg, in dat ene jaar helemaal weg en zij kan en mag niet meer zonder toezicht zijn (gas aan, maar geen vuur, medicijnen vergeten, de goudvissen tig keer op een dag voer geven, niet meer vertrouwd met haar rolstoel in het verkeer), ze heeft nog niet eens haar AOW bereikt. Dit houdt wel in, dat haar man ook aan huis en haard gebonden is, één rotziekte, twee directe slachtoffers. Zowel hij als zij hebben van het begin af aan niets ontkend, met een dagboek/agenda geregistreerd wat wegviel en de begeleidende artsen zijn daar heel blij mee, het toont beter het verloop dan 14daagse controles de laatste tijd konden doen. Ik hoop dat je nog heel veel verschillende sjaalpatronen mag breien en weer uithalen, je begrijpt wel wat ik bedoel.Lavas.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. eigenlijk is het een erg grappige foto, die 2 verschillende schoenen. ik had het eerst zelf helemaal niet opgemerkt!
    wel naar dat jouw pap begint met 'zomaar' te vallen. hij kan nog eens slecht terecht komen.
    hartelijke groet, Hilde
    (sommige blogs ga ik blijven volgen)

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge