zondag 7 juli 2013

verkeerde kamer

Bericht van mijn broer: "Heb jij pap soms naar huis gehaald? Ik zie hem hier nergens." Nee, we hebben pap niet gehaald (Eerlijk gezegd ga ik tegenwoordig liever naar hem toe dan dat we hem naar hier halen. Het is veel rustiger voor hem) Ik schiet dus lichtelijk in de stress .... het zal toch niet zo zijn dat hij weer weg is? Tien minuten later nog een bericht: "Ik heb hem .... Hij lag bij iemand anders in bed. Kon zijn kamer niet vinden en was moe ..... :-) ". 
Kan gebeuren, zal ook vaker gebeuren. Vrij regelmatig vind ik spullen op paps kamer die absoluut niet van hem zijn. Zo heb ik al een bril en een dames (winter)jas aangetroffen en afgeleverd bij de zusterpost. Een vestje en diverse zakdoeken volgen morgen, die zaten gisteren in de waszak met spullen van pap. Met andere woorden: andere cliënten zijn ook regelmatig de weg kwijt ...
Afgelopen week kregen we (eindelijk) groen licht: pap mocht blijven in het (t)huis en op de afdeling waar hij nu al een tijdje woont. Weliswaar kwam dit nieuws pas na een telefoontje van mijn broer met de zorgtrajectmanager maar daar doen we niet moeilijk over. En jammer genoeg niet op 'zijn' kamer omdat dit nu eenmaal de crisiskamer van de afdeling is, maar in een kamer aan de andere kant van de gang.  Ik hoefde nergens voor te zorgen, het personeel zou alles verhuizen. Prima. Diezelfde middag is pap nog verhuisd. 
De volgende dag kreeg ik telefoon van het afdelingshoofd. Eerst een geruststelling van zijn kant, er was niets aan de hand met pap. Maar helaas waren ze genoodzaakt om pap weer terug te verhuizen naar de zogenaamde crisiskamer. Dit had te maken met de gevolgen van ongewenst en agressief gedrag ten opzichte van een van de verzorgers een aantal weken geleden.
Kortom: pap is weer terug verhuisd naar 'zijn' kamer, die tot voor kort de crisiskamer was maar nu permanent zijn kamer blijft. Hopelijk wordt en blijft het nu rustig ...

17 opmerkingen:

  1. Tjonge, daar zou een gezond mens nog gek van worden, al dat verhuis... Ik hoop met je mee dat het nu rustig wordt!
    Groetjes, Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Allemachtig, hoe kunnen ze hem dat allemaal aandoen? Geen wonder dat hij de weg kwijt raakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heb even een aantal logjes teruggelezen. Pffft, het is wel heel heftig wat je vader meemaakt (en jullie met hem). Mijn schoonmoeder was vooral heel lief dement. Sterkte hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat hij blijven kan, maar beroerd van die agressiviteit. Ik snap even niet waarom hij dan naar de crisiskamer terug moet? Wat voor kamer is dat dan / wat is het idee daarachter?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Inge! Het blijft toch lastig he. Had je zo gehoopt meer rust te hebben nadat hij niet meer zelfstandig woonde, geeft het weer kopzorgen van andere aard.
    Ben niet meer zo online (of WF :-) maar lees zo af en toe helemaal bij hoor!
    Heel hartelijke groet en veel sterkte gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Och, och, och, wat een gezeul met de arme man.
    Van alle mensen zou juist het personeel op deze afdeling moeten beseffen wat veranderingen bij Alzheimer patienten te weeg kunnen brengen?
    Waarom dan niet gewoon de eerste de beste kamer die leeg komt de "crisis-kamer" maken, in plaats van de mensen zo heen en weer te verhuizen?
    Ik zal het best té simpel zien, maar ik snap dit niet hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Soms denk ik wel eens dat ik niet alles moet willen begrijpen..... Waarom die man zo heen en weer slingeren als hij uiteindelijk toch op die andere kamer kan blijven. Hadden ze toch eerder kunnen bedenken lijkt me.
    Ik hoop dat hij nu rust in zijn koppie krijgt.

    Groeten,
    Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het ging juist goed toch?
    Door die veranderingen vervalt hij weer in ongewenst gedrag, lijkt me als ik dit zo lees.
    Wat vervelend voor je vader en voor jullie.

    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het is makkelijker wanneer de crisiskamer flexibel is, de patienten zijn dit niet en dat kun je ook niet meer van ze vragen lijkt me.
    Wat een gesleep, maar eind goed al goed (voor nu dan).
    Mijn vader loopt een stukje op jouw vader achter, maar gaat ook al erg hard. Ben altijd blij met jouw stukjes, een soort van voorbereiding op wat ons nog te wachten staat.
    Fijne zonnige dag vandaag!
    Danielle

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oude bomen moet je niet verplaatsen. Ze raken de kluts helemaal kwijt. Vervelend dat hij nu niet op die kamer kon blijven. Soms weet je niet wat beter is. Ik denk daarbij aan mijn vader. Hij struikelde op zijn tuintje over een emmer en belande in het ziekenhuis en is niet meer thuis geweest.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Och wat jammer dat hij verplaatst moest worden naar een andere kamer, fijn dat ze hem niet weken hebben laten tobben maar nu al weer terug geplaatst hebben.
    Sterkte hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. sterkte hoor!
    Ook al is ie alleen maar virtueel..toch een dikke knuffel!
    (en toch ook een glimlachje om de vindingrijkheid van je vader;)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat vervelend. Al dat verhuis. Het zorgt alleen maar voor onrust. Ik hoop dat hij nu op zijn plekje is en niet meer hoeft te verhuizen. Heel veel sterkte.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Oei, hadden ze dat niet eerder kunnen bedenken, om hem gewoon op de 'crisiskamer' te laten. Voor jouw pa zal de wereld al onrustig genoeg zijn zonder zo'n onnodige verhuizing.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Als verpleegkundige werkende op een dementenafdeling komt jouw verhaal me, spijtig genoeg, heel herkenbaar over. Sommige mensen hebben wat langer nodig om zich goed te voelen op hun nieuwe plek. Het kan dan inderdaad gebeuren dat sommige agressief reageren. Als personeel moet je dit in de context kunnen plaatsen. Het is voor je vader op dat moment de enige manier om zijn ongenoegen te uiten, waarschijnlijk is dit verbaal te moeilijk voor hem. Hij begrijpt de hele situatie niet. Hopelijk hoeft hij nu niet meer van kamer te veranderen en kan hij zich settelen. Wanneer het personeel en je vader aan elkaar gewend zijn zal alles wel in zijn plooi vallen. Je vader lijkt me iemand creatief en inventief. Is altijd een actief en zelfstandig man geweest wat het niet makkelijk maakt voor hem om de touwtjes uit handen te geven. Ik lees dan vaak ook met een glimlach je verhalen.
    Gelukkig heeft hij een dochter die erg begaan is met hem. Blijf daarom communiceren met het personeel als er iets is dat je dwars zit. Het komt je vader zeker ten goede.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een gedoeeee!!
    Niet van je vader, want die doet nu eenmaal wat hij doet. Maar dat huis mag zich wel iets beter organiseren. Niet onaardig bedoeld, maar dat gezeul lijkt me erg vervelend voor je vader.
    Kus Inge! Je doet het zo goed en je blijft zo mooi schrijven!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge