dinsdag 27 augustus 2013

weer een stapje terug en over een boekenkast

Dat het alleen nog maar stapjes terug zullen zijn, dat er nooit meer verbetering komt en er alleen maar verslechtering is te verwachten, dat weet ik onderhand wel. Maar confrontatie met deze stapjes doet wel pijn. Zo liet ik pap vorige week 'gewoon' alleen naar de wc gaan, zoals eigenlijk gebruikelijk in de tijd voordat hij - tijdelijk - in de rolstoel zat. Ik bleef intussen in de woonkamer van het (t)huis. En pap kwam terug: zijn broek helemaal nat geplast . Het was duidelijk dat hier een en ander niet goed was gegaan en dat zelfstandig naar de wc gaan echt verleden tijd is. Zondag ging ik met mijn oudste naar pap. Hij gaat - samen met zijn jongste broer - weer studeren in het verre buitenland en had nog geen afscheid genomen van opa. Het is pas tegen de kerst dat hij terug is, zijn broer ook trouwens, en dat is lang! Pap stond op om hem te begroeten en toen zag ik dat hij weer helemaal nat was. Pap is dus echt incontinent .....  Hij draagt al jarenlang incontinentiebroekjes maar had het blijkbaar bij zijn eerdere toiletbezoek uitgetrokken en gewoon in zijn broek geplast .... 
Een stapje vooruit heeft het (t)huis gemaakt: de ingang van de gesloten afdeling - een grote schuifdeur - is nu voorzien van grote raamstickers met aan de ene kant een bostafereel en aan de 'gesloten' kant een grote boekenkast. En dat werkt, tenminste bij pap. Op mijn "goh pap, kijk, je kunt een boek uitzoeken uit de kast" luidt zijn antwoord: "nee, daar heb ik nu echt geen zin in" en loopt hij vervolgens rechts de hoek om. Ik heb nog niet gevraagd wat de ervaring is van het personeel met de enkele notoire weglopers; ben benieuwd of die zich ook voor de gek laten houden door deze deurposter.

van buiten naar binnen, dus vanuit de hal naar de gesloten afdeling

van binnen (gesloten) naar buiten, alleen te openen met een code



12 opmerkingen:

  1. Die posters vind ik briljant, maar wat waardeloos dat hij nu volledig incontinent is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat soort posters zijn ook bij mijn vader in het zorgcentrum: van buiten naar binnen: koeien en van binnen naar buiten: Herenhuizen langs de Amsterdamse grachten.
    Steeds die stapjes terug en alleen nog maar dat. Ik heb er moeite mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ach wat verdrietig zeg dat hij nou ook nog volledig incontinent is. Zo mensonterend ook. Die posters zijn inderdaad, wat Marja al zegt, echt heel slim.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heftig om te lezen, nog heftiger om mee te maken. Verdrietig ook te bedenken dat het alleen maar stapjes terug zijn. Ik wens je veel sterkte.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Intriest die incontinentie.....
    Wat moeilijk weer voor jullie en ook voor hem...

    Goed gevonden die posters!
    heel veel liefs en sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jeetje, da's een hele grote stap terug. Heel verdrietig, want zoiets zou je je pa willen besparen. Wat een rotziekte.
    Veel sterkte, Inge!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sterkte Inge. Hopelijk heeft pap het zelf niet in de gaten dat hij incontinent is. Verdrietig hoor.
    Die deuren: ze zien er mooi uit. Maar het is wel een gecamoufleerde vluchtroute, of dat zo handig is?
    Groetjes, Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een mooie oplossing, die stickers! Ziet er ook veel vriendelijker uit dan een gesloten deur.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Verdrietig dat hij weer een stapje achteruit is gegaan..
    maar ik vind het een geniale oplossing, die deurposters! Dat scheelt de bewoners hopelijk een hoop onrust!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. De posters zijn prachtig en het werkt ook nog. De rest van het verhaal is best heftig. En wat gaat dit snel! Het is ongelooflijk wat voor impact deze ziekte heeft op de familie.
    Ik vind het zo ontzettend mooi en dapper dat je dit blijft delen.
    Het is een eyeopener...voor mensen zoals ik, een leek in het land van dementie.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Verdrietig de stapjes terug. De raamstickets zijn inderdaad een geweldig mooie oplossing.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge