woensdag 7 augustus 2013

zomerzotheid

Of het nu komt door de extreme temperaturen of gewoon doordat de pauzes tussen twee berichten te lang, en steeds langer worden en dat er dus (mea culpa ...) afstel van uitstel komt, feit is dat ik erg weinig schrijf. Nu moet ik ook heel eerlijk toegeven dat we er een weekje lekker tussenuit zijn geweest. Naar de bergen, jawel. Ook daar was het bloedheet, helaas .... maar gelukkig hadden we wel de mogelijkheid om op (zeer) grote hoogte verkoeling te zoeken. Iets dat we dan ook veelvuldig hebben gedaan. Lekker. 
Terug naar pap. Het is dus niet zo dat er niets gebeurt, verre van dat. Pap voelt zich op zijn plek. Dat is fijn. Maar wat me zorgen baart is de manier waarop hij praat, loopt, beweegt en bijvoorbeeld in een stoel gaat zitten, dat gaat allemaal niet altijd goed. Ik maan hem telkens om rechtop te lopen en zijn voeten op te tillen, maar dat is na 2 stappen alweer uit zijn systeem. Ik schreef het al eerder: ik ben bang dat hij valt en daarbij iets breekt. Nog maar eens iemand (dit keer zijn eerst-verantwoordelijke verzorgende, afgekort evv-er) hierop aangesproken: zij zal contact opnemen met de fysiotherapeut voor bijvoorbeeld looptraining. Volgens mij - maar wie ben ik - zal pap weer beter gaan lopen als de rustgevende medicatie wordt verminderd. Ik heb gisteren een lijst laten uitprinten met de pillen die hij op een dag krijgt, en dat is een schrikbarende hoeveelheid: Lorazepam, Memantine, Tamsulosine, Trazodon, Temazepam, Risperidon en Cyproteron. Echt vreselijk veel ..... De Risperidon wordt nu verminderd, hopelijk kan dit ook met veel van de andere medicatie. Pap is volgens ons pap niet meer: te rustig, te lief, te stijfjes met lopen en bewegen, te slecht met praten en zich uiten. En dat allemaal in zeer korte tijd. Als dit allemaal toegeschreven kan worden aan de Alzheimer heb ik daar vrede mee, maar ik denk dat de medicatie hier een niet onbelangrijke rol in speelt. 

11 opmerkingen:

  1. Doordat er te weinig mensen op de werkvloer zijn (heb ik gemerkt bij een buurvrouw met Alzheimer) is het gemakkelijker voor de zorg om de mensen vol met pillen te stoppen. De persoon in kwestie merkt er niets van en de zorgende kan dan weer iemand verzorgen. Maar het geld wat beloofd wordt voor handen aan het bed? Ik heb alleen maar uitbreiding van meer protocollen en meer managers gezien. Sterkte met je "gevecht". Hartelijke groet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Inge,
    Goed dat je er even tussenuit bent gegaan. Het minder schrijven herken ik wel, tenslotte moet je daar ook even vakantie van kunnen nemen in de zomer. Maar als ik die lijst medicijnen zie schrik ik wel. Ik ben zoooo blij dat mijn moeder destijds (ong. 5 jaar geleden) zelf de medicatie weigerde (in goed overleg met de geriater, hij raadde het eigenlijk ook af). Dat scheelt naar mijn idee een hele hoop bijwerkingen én is volgens mij de reden dat thuis wonen nog steeds gaat. Ik hoop voor jullie dat het minderen gaat lukken en goed uitpakt. Misschien een idee: De fysiotherapeut kan ook valtraining geven. Mijn moeder heeft daardoor geleerd hoe ze weer op kan staan áls ze komt te vallen, en dat gebeurt nog wel vaker dan ik in de gaten heb volgens mij. En soms kan ook een ergotherapeut helpen, bv. met beoordelen of de stoelen wel geschikt zijn of dat er een eigen aangepaste stoel moet komen. Veel sterkte in elk geval!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Inge, Medicatie heeft zeker een grote invloed op je gedrag. Ik heb het gezien bij familie leden die op het einde van cancer, pijnstillers kregen waardoor ze totaal niet meer de lieve mensen zijn die ze waren, ze werden verbaal heel agressief niet meer te herkennen. Voor hun geliefde man of vrouw nietmeer te vatten, en dat bracht veel verdriet mee. Medicatie is dikwijls voor iedereen goed behalve voor de persoon die ze neemt. "Voor pijn bestrijding moet het natuurlijk". Alfy
    Ik zit nog in de Bergen, maar kom morgen naar huis "Antwerpen" was toch blij iets van je te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dag Inge,
    Hoe is dat zo gekomen dat zijn medicatie zo is toegenomen, wat worden daarvoor redenen voor aangevoerd?
    Je hoeft hier toch zomaar niet in mee te gaan? Kun je niet vragen dat iedere nieuwe toevoeging voortaan met jullie besproken wordt? ik lees het commentaar van Gerrie hierboven en ik kan alleen maar bedenken dat dit toch niet kan zonder duidelijke redenen? Of is dit het vooruitzicht wat
    ons ook te wachten staat als de stap naar een gesloten afdeling wordt gemaakt?
    Sterkte en hoop dat jullie vader zonder al die middelen kan functioneren, Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ach, wat een berg medicijnen. Wat een lijdensweg is het toch.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb verder geen kennis van medicaties, maar krijgt je vader geen haldol meer? Dat veroorzaakte bij mijn vader nl veel stijfheid, waardoor hij 'valgevaarlijk' werd. Misschien veroorzaken één van die andere medicijnen dat ook wel??

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik dacht al dat jullie er even tussen uit waren, heerlijk even lekker genieten!
    Wat vervelend al die medicijnen, zeker als hij daardoor verandert.
    Het blijft een hele zorg Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Kan me helemaal voorstellen hoe je over die meicatie denkt... Het is het proberen waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi Inge,
    Hierboven schrijft iemand dat ze jou eerst moeten vragen voor er medicatie gewijzigd mag worden. Dat lijkt mij ook een goed idee. Ook hierboven al schrijft iemand dat er vaak meer medicatie wordt gegeven omdat dat 'makkelijker' is..
    Mijn ervaringen met beide zijn dat dat idd zo is.
    Ook vond ik toen ik werkte in de geriatrie dat er erg snel werd besloten voor een snufje meer of minder. Nu is dat soms nodig om fijn af te kunnen stellen, maar inspraak van familie vind ik de normaalste zaak van de wereld en in t geval van je vader zeer gewenst omdat je hem zo veranderd vind...
    nou ja.. veel goede raad dus.. kijk maar wat je ermee kunt.
    Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Fijn iets van je te horen Inge! Goed dat jullie er even tussenuit zijn geweest.
    Pfff wat een heftige lijst :-(
    Ik herken wel een aantal medicijnen maar als ik zie hoeveel hij al met al slikt dan is het nog een wonder dat hij überhaupt zijn voeten op kan tillen. Sterkte met alles meis en een hele fijne avond!
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik herken wat je schrijft over het bloggen. Ik heb er ook weinig tijd voor genomen, de laatste weken. Komt wel weer. En anders maar niet.
    Dat is idd een hele berg medicatie wat je vader krijgt. Ik weet helaas weinig van de werking van sommige medicijnen. Bij mijn ouders was dat niet echt aan de orde. Alleen heeft mijn vader in de beginperiode Temazepam gehad.
    Het lijkt me goed om met de geriater te bespreken of dit zo moet blijven of dat er ook wat vermindering kan worden aangebracht.
    Succes!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge