woensdag 9 oktober 2013

toch verhuisd

Ik schreef --> hier <-- al over de minder goede relatie van pap met een van zijn medebewoners, met Piet. Ik hoopte toen nog dat door het verhuizen van pap van de ene naar de andere huiskamer de relatie zou verbeteren. Ze zouden elkaar minder zien,  in ieder geval niet meer tijdens de maaltijden en zo. Maar helaas, escalaties bleven omdat ze nu eenmaal schuin tegenover elkaar woonden en elkaar toch telkens weer tegenkwamen. Wie het laatst komt ..... en dus is pap verhuisd. Hij woont nu in de kamer die oorspronkelijk ook voor hem was bedoeld, waar hij toen ook welgeteld één nacht heeft geslapen voor hij weer terug moest naar de zogenaamde crisiskamer, die toen maar zijn permanente plek werd. Snap je 't nog? In ieder geval zijn nu alle vertrouwde spulletjes, kleding en foto's verhuisd. Aangezien de kamer evengroot is als de oude heb je nauwelijks in de gaten dat hij op een andere plek zit. Je moet alleen bij binnenkomst op de afdeling niet meer naar links maar naar rechts. Natuurlijk weet ik dat het een andere plek is, maar pap heeft dat niet eens in de gaten .... Hij vindt het prima, zegt hij. Hij zat en zit toch nooit op zijn kamer omdat alle kamers overdag zijn afgesloten. Nou ja, als hij er geen last van ondervindt wie ben ik dan ..... 

13 opmerkingen:

  1. Voor hem zal dat inderdaad niets uitmaken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En nu maar hopen dat hij Piet niet meer tegenkomt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een gedoe. Jammer, dat het niet ging. Hopen dat het probleem zo uit de wereld is...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als het hem niet uitmaakt is het ook niet erg.
    Alleen hebben jullie er weer een hoop rompslomp van en gesleep met zijn spullen.
    Nu maar hopen dat hij Piet echt niet meer tegen het lijf loopt!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Als hij er geen last van heeft, dan is het prima zo. Maar wat een gedoe zeg. Beter buren nu? En vindt hij het niet rot dat hij overdag niet op zijn kamer kan?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik hoop dat nu hun wegen "gescheiden" zijn je paps Piet niet meer tegen het lijf loopt.
    Het is toch maar een heel gedoe en óók voor jullie ... Gelukkig heeft hij niets gemerkt van de verhuizing ;-)
    Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mmmm, zou dat een regel zijn bij kleinschalig wonen dat de kamers overdag worden afgesloten.
    Dan ben je wel in één klap je privacy kwijt, of iedereen dat nu zo prettig vindt?
    Gelukkig heeft je vader daar schijnbaar geen last van.
    Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Vervelend ,maar gelukkig heeft je vader er geen last van. Hoop dat er nu rust voor jullie komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat vervelend, als hij er geen last van heeft valt het nog mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dat gezeul met de mensen is niets.. Helaas komt het maar al te vaak voor dat mensen met Alzheimer elkaar niet kunnen luchten of zien en is verhuizen van 1 van beide noodzaak. Gelukkig heeft hij het niet in de gaten en de baten zijn in dit geval groter dan de "kosten".

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat akelig. Als je vader er zelf geen last van heeft dan is het niet zo erg maar jammer is het wel. En vervelend ook. Raar he, dat zelfs op deze leeftijd mensen nog een hartgrondige moeite met elkaar kunnen hebben?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Weer zó herkenbaar:-)
    Tja...hij heeft er zelf geen erg in, dus wat zal je je druk maken? Er gebeuren veel dingen die je zo veel liever anders had gezien, maar je hebt nu eenmaal te dealen met de werkelijkheid en die is niet altijd leuk.
    Voorop staat het welbevinden van je vader en zolang hij zich goed voelt (voor zover dat mogelijk is) moet het dan maar zo.
    Is het niet triest dat we onze ouders, die zo sociaal en gezellig waren tijdens hun "gewone" leven, zó zien veranderen in ruziemakende oude mensjes? Ik vond het bijvoorbeeld onverteerbaar dat ik andere mensen die mijn vader zagen als "lastpak" er niet van kon overtuigen dat hij altijd een heel lieve, inschikkelijke man was geweest, die nog nooit van zijn leven ruzie had gezocht met iemand. Ik zag ze dan kijken van:...ja...ja!
    Och, je merkt het wel: als ik erover schrijf ervaar ik dat weer.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  13. als met die verhuizing een hoop onrust voorkomen wordt is het uiteindelijk het beste. Ik herken het wel van de afdeling waar mijn schoonmoeder zat, dat mensen soms op de een of andere manier een enorme hekel aan elkaar kunnen hebben.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge