woensdag 6 november 2013

alweer een week voorbij

Alweer een week voorbij. Een week waarin pap afwisselend in een rolstoel zat als ik hem bezocht of gewoon in een stoel. Een week waarin ik - dankzij die rolstoel - een rondje met hem kon wandelen in een parkje kort bij het (t)huis, genietend van het mooie weer en fijne omgeving. Een week waarin ik blij was omdat een van de rustgevende medicijnen compleet was afgebouwd. Met gisteren een gevoel van lichte teleurstelling omdat dit inmiddels alweer was teruggedraaid in verband met niet gewenst gedrag. Hmm, gelukkig wordt nu weer een ander medicijn afgebouwd. 't Is toch wat .... 
Pap kreeg deze week bezoek van vijf dames van het voormalige wandelgroepje. Vijf! En hij was ermee in zijn nopjes! Met enige moeite wisten ze hem - met behulp van een verzorgende natuurlijk - in een rolstoel te planten en naar de gemeenschappelijke grote ruimte te rollen waar ze kakelden (denk ik zo), en genoten van koffie en wellicht een stukje vlaai. Degenen die hem al langer niet hadden gezien schrokken wel dat hij zo sterk achteruit was gegaan. Tja, ik weet het ....
Gisterochtend zat er een vrijwilliger achter de piano in een van beide woonkamers. Pap zat erbij en genoot! Heerlijk om te zien dat hij zichtbaar geraakt werd door de muziek en met zijn vingers meetokkelde op de tafel. Zelf proberen te spelen wil hij niet meer. Ik had gehoopt dat de herinnering aan dit stukje 'vroeger' terug zou komen. Samen met zijn evv-er maakte hij wel een klein dansje. Leuk! Dit zijn de kleine dingetjes die het er toe doen! We hebben nog een (piep) klein stukje door de gang gelopen en toen was het alweer tijd om te gaan zitten. Niet leuk, het lopen gaat zó snel slechter. 
Waar pap ook zo van geniet is van het kijken naar mij als ik zit te breien. Grappig toch :-) en zo sla ik twee vliegen in een klap, of eigenlijk drie: andere bewoners (meestal de vrouwelijke, die zijn nu eenmaal zwaar in de meerderheid) genieten er ook van. Leuk toch als ze iets zien wat ze zich kunnen herinneren van vroeger. Ik moet maar snel een volgend breiproject gaan verzinnen, sokken, sloffen en shawls heb ik nu wel te over  .....

14 opmerkingen:

  1. Zo heb je toch een mooi en vreedzaam beeld geschetst. ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Moeilijke momenten, maar gelukkig ook mooie momenten. Jammer dat je pa lichamelijk zo snel achteruit gaat.
    Ik krijg steeds meer bewondering voor jou, want nu ik mijn pa iedere dag bezoek in het revalidatiecentrum, slaat de vermoeidheid toe. En jij zorgt al jaren voor jouw pa!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gelukkig dat er ook lichtpunten zijn, al gaat je vader wel achteruit.
    Dat hij kan genieten van muziek is heel waardevol.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik had ook altijd een brei-of haakwerkje mee als ik naar mijn moeder ging. Op een of ander manier gaf het haar altijd rust als ik rustig zat te handwerken

    BeantwoordenVerwijderen
  5. probeer alleen naar de mooie dingen te kijken. ik weet ze zijn klein maar dat is meestal met mooie dingen. Klein en teer

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat prachtig dat je rustig bij je vader en zijn medebewoners zit te breien, wat een rust en huiselijkheid zal dat uitstralen!
    Wat zou ik dat graag op 'mijn' afdeling zien.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Geniet van die momenten. Breien geeft inderdaad een zekere rust.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik lees mooie momenten en verdrietige momenten maar toch ook een klein stukje rust

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Net wat Julia al zegt, gaat ook door mijn gedachten: fijn dat hij nog kan genieten van mooie momenten en wat verdrietig dat hij zo snel achteruit gaat..
    Sterkte, want op deze manier neem je iedere week weer afscheid van iets wat niet meer lukt en definitief voorbij is.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat schrijf je mooi over je vader, ontroerend.
    Als verzorgende,evv en nu leerlingverpleegkundige zie ik vaak de pijn bij de familie en mantelzorgers, dat voelt soms zo machteloos.
    Ik ben je gaan volgen omdat ik het belangrijk vind om jullie kant te lezen, daar kan ik alleen maar van leren.
    Regelmatig schrijf ik over mijn werk, wissel het een beetje af, zou het leuk vinden als je eens komt lezen,

    Sterkte met je vader en geniet van ieder mooi moment.
    X Emma

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Moeilijk hoor! je moet het nu vooral hebben van die kleine geniet mo(nu)mentjes.
    En wat bijzonder dat breien dan zo rustgevend kan werken. Euh ... pannenlappen misschien ;-)
    Een heel fijn weekend! Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik ben begonnen aan een kussen met lekker dikke wol op naalden 12 :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Koester de de momentjes. Ze zijn erg dierbaar.

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Jammer dat de achteruitgang zo snel gaat. Niet te vatten dat een altijd zo sterke gezonde man nu van anderen afhankelijk is. Maar inderdaad: soms zijn er van die momenten waar je weer even blij van wordt. Ik hoop voor jullie dat er nog veel van die momenten zullen zijn. Groetjes,

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge