dinsdag 14 januari 2014

kien

Wie had ooit kunnen denken dat pap ooit vrijwillig mee zou doen met kienen? Ik niet in ieder geval. En pap ook niet, zoveel tijd geleden. Als er iets was waar hij de schurft aan had was het dit soort bezigheden. Maar ja, pap wilde ook nooit of te nimmer naar een verzorgingshuis ... *zucht*. Vanmiddag zat hij al in de grote zaal met een kienkaart voor zijn neus toen ik binnenkwam. Gedurende het uur dat ik er was zag hij me letterlijk niet staan cq zitten. Hij communiceerde alleen met de vrijwilligster die rechts naast hem zat, ook al nam ik haar taken (het goed opletten of er 'kien' was) over. Hmm, niet echt leuk. Na het kienen reed ik pap terug naar de afdeling. Ik zag toen dat hij geen schoenen aan had, vreemd ..... Zijn onderbenen en voeten waren dik. Oedeem wellicht? Navraag gedaan bij een van de verzorgenden: ja, oedeem, beide benen waren omzwachteld en steunkousen zouden worden aangemeten. Ik ben nog even bij pap blijven zitten maar contact was er niet echt. Jammer. 


14 opmerkingen:

  1. Nou, dat is inderdaad niet fijn. Gelukkig weet je wel dat hij het niet met opzet doet; dat verzacht het hopelijk wat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat naar voor je, Inge. heb geen verzachtende woorden voor je, wel een virtuele schouder x

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Voelt niet fijn voor jou. Wat een rotziekte.....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach wat doet dit pijn. Heel veel sterkte, lieve Inge!
    Marco las gisteren dit (Duits, maar dat is voor jou geen probleem denk ik): http://www.aerztezeitung.de/medizin/krankheiten/demenz/article/852941/demenz-vitamin-e-hochdosiert-alzheimer.html en hij dacht aan "die mevrouw met haar Alzheimer blog" Misschien heb je er iets aan.... Ellen

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Weer een stukje afscheid nemen terwijl hij er nog is.. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. IsIs mijn reactie doorgekomen! Vind het naar voor je...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat lijkt me heel pijnlijk... geen contact terwijl je samen bent :-(

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ga jij na zo'n bezoek, zonder wezenlijk contact te hebben gehad, ook zo mistroostig naar huis? Sterkte Inge.
    Lieve groet,
    Lia

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zo ongelooflijk verdrietig allemaal. Waarom moet het nou zo he, in het leven? Kunnen mensen niet gewoon heel mooi en waardig en gelukkig oud worden? Dit onnodige verdriet is gewoon oneerlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat raar dat ze dat niet aan jouw hebben doorgegeven als contactpersoon, slordig.
    Dat moet moeilijk zijn zo'n middag. Misschien één lichtpuntje: dat hij genoten heeft van zijn middag.
    Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  11. O, al die stapjes achteruit....je kunt van te voren niet bedenken hoe anders een persoon met Alzheimer wordt, als je er nooit zoiets hebt meegemaakt. Triest en verdrietig dat je vader zo'n ander persoon is geworden dan hij altijd was. Ik weet het.
    Sterkte Inge.
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge