dinsdag 4 februari 2014

de tanden

Het was al bijna middag toen ik getuige was van het uit bed tillen van pap. Door personeelstekort in de ochtend was men hier niet eerder aan toe gekomen. Ik vind het niet leuk maar pap is zich helemaal niet meer bewust van 'tijd om op te staan' of 'op tijd' of 'erg laat'. Hij heeft zich het uit nood geboren ontbijtje op bed dan ook fijn laten welgevallen. Maar een dag wordt zo wel erg kort .... Veel te weinig personeel op een moment dat het eigenlijk niet kan. Een gevolg van bezuinigingen in de gezondheidszorg en een samenloop van omstandigheden. Als je er niet of weinig mee te maken hebt denk je: "ach, het zal allemaal wel loslopen", maar als je er van dichtbij mee te maken hebt is het helemaal niet leuk. 
Even later geniet pap van het wekelijkse pianospel in de huiskamer. Het is er gezellig druk, mensen genieten zicht- en hoorbaar van de liedjes. Er wordt meegezongen, -geneuried en -gemurmeld, alles mag :-) 
Na het lang kwijt zijn van de bril hebben we sinds zondag het probleem van de verdwenen tandprothese. En wederom: pap zit er niet mee, maar ik vind zijn tandeloze grijns niet echt charmant. Geen idee waar het ding is, wederom zijn veel logische en onlogische plekjes afgezocht. Het ding zal wel weer ergens opduiken, maar hopelijk duurt dat niet zo lang als bij de bril .....

15 opmerkingen:

  1. Ik kan me goed voorstellen dat weinig personeel helemaal niet leuk is., Jullie worden er nu wel steeds weer mee geconfronteerd.
    Hopelijk wordt het gebit snel gevonden!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit is minder natuurlijk. Wow, waar is het gebit,wss op een onmogelijke plek dus. Bij de was mss?
    Heb weleens van iemand gehoord di haar geduld verloor. Lieten mams op de wc zitten.
    Vrijwilligers??
    Groet, Wilma

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wilma: Vrijwilligers mogen geen zorg verlenen, zelfs niet naar toilet begeleiden.

      Mijn pa is al ruim een jaar zijn gebit kwijt, wil ook niet happen voor een nieuw. Maar ik kan nog steeds niet wennen aan dat ingevallen bekkie. Ik hoop voor jullie dat het spoedig gevonden wordt.

      Verwijderen
    2. Vrijwilligers kunnen wel werkzaamheden van de verzorging uit handen nemen die niet direct met de lichamelijke zorg te maken hebben.
      Bv: was rond delen, huiskamer toezicht enz.

      Verwijderen
  3. Vervelend dat er zo weinig personeel is. Het lijkt me erg om zolang in bed te liggen al heeft hij er geen erg in. Maar er kunnen daar door juist weer andere problemen bij komen, wat te denken van doorliggen. Hoop dat zijn gebit snel weer gevonden wordt. Lijkt me lastig eten.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als verzorgende moet ik beamen dat het niet leuk is, niet voor de bewoner, voor de familie maar ook niet voor ons.
    Wij hebben vanwege de bezuinigingen een opname-pauze, dus leegstand en daar wordt ook gelijk de bezetting op aangepast.
    Terwijl het juist heerlijk zou zijn om meer aandacht te geven staan we nu ook steeds vaker met minder....en als dan een collega ziek is....balen aan alle kanten.

    Wat wij doen op de vloer is rouleren, ene dag meneer x vroeg en andere dag een andere bewoner....ja dan ook net juist familie van meneer y op visite komt en hij dan als laatste aan de beurt is. Niet leuk. Wat wij ook wel met familie afspreken is dat als ze weten dat ze komen, dat ze ons even inlichten, dan zorgen wij dat vader of moeder klaar is. Bij sommige bewoners ligt er een agenda waar familie het inschrijft, of ze bellen naar de afdeling of hebben vaste dagen waarop ze gaan lunchen met bewoner. Wij doen erg ons best daar rekening mee te houden. net als met kerk of kappersbezoek.

    Ik begrijp je frustratie, het is moeilijk te zien dat je vader "er geen last" van heeft, jij des te meer.
    Ik wil niets goed praten, schijn alleen een lichtje op "mijn" kant.
    Bij Alzheimer is het elke dag een stukje afscheid nemen, en dat doet pijn,
    Sterkte xxx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb grote bewondering en respect voor alle verzorgenden die met demente mensen te maken hebben. Zij zorgen met hart en ziel voor hun bewoners. Ik zie ook bij mijn papa dat er bij ziekte van een verzorgende dubbel zo hard moet worden gelopen door de verzorgenden die er wel zijn. Het is gewoon rampzalig al die bezuinigingen. De bewoners en verzorgenden zijn hiervan de dupe.
      Liedewiet.

      Verwijderen
  5. Erg vervelend dat het gebit kwijt is, de kans op verslik problemen wordt groter als men niet goed kan kauwen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Erg, dat hij vanwege personeelsgebrek zomaar een hele ochtend in bed ligt. Hij heeft er misschien geen last van, maar toch...En raar hè, dat ineens een gebit weg is? Het zal ongetwijfeld opduiken op een onverwachte plek. Hopelijk vinden jullie 'm gauw.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. En weer sta je er machteloos naast. Hoe handig zouden standaard passende protheses zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Je gaat mij niet vertellen dat je vader heel de ochtend in bed ligt, waar zijn ze mee bezig ga op je strepen staan, waarom gaan mensen in de nacht spoken, juist omdat ze heel de morgen in het bed hebben door gebracht, hier kan ik zo boos over worden . Je kan er niets aan doen .

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik heb zelf in de jaren 70-80 in een verpleeghuis gewerkt, regel was 6 bewoners voor 9,00 in de eetzaal gewassen en geschoren gekamd . Dat was aanpoten maar met twee verzorgsters lukt dat altijd, wij begonnen om 7,00 uur soms ben ik ouderwets en blij dat ik dat met onze ouders nooit heb mee gemaakt .

    Julia

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben 83 in een verpleeghuis begonnen als verpleegkundige en werk nu bijna 31 j later op een gesloten dementenafdeling. Hier verblijven 32 bewoners die allemaal geholpen moeten worden. Wij komen op met 3 personen en beginnen om iets na 7u te wassen. Er gaan dagelijks een 7-tal bewoners in bad (haren wassen, nagels knippen, ...) Dat wil inderdaad zeggen behoorlijk "aanpoten" Het lukt ons meestal om iedereen voor 10u aan het ontbijt te krijgen maar dan mag er niets mislopen (geen valpartijen, geen diarreetoestanden, geen opnames in ziekenhuizen,...) Ik doe mijn job nog steeds met hart en ziel maar op 30 jaar is er veel veranderd! Het tempo ligt dubbel zo hoog en dat komt dementen zeker niet ten goede. Tot grote frustratie van het personeel dat met veel liefde en geduld deze mensen dagelijks verzorgd...

      Verwijderen
  10. Veel dingen zijn herkenbaar voor mij, sommige dingen niet. Gelukkig zat mijn moeder in een kleinschalig tehuis, waar er heel erg goed voor haar werd gezorgd toen ze dat zelf niet meer kon. Natuurlijk kon de verpleging niet alles wat wij graag zagen, maar er werd altijd serieus naar mogelijkheden gezocht. Mijn moeder was tot op hoge leeftijd redelijk mobiel en lichamelijk nog wel in staat om zelf te lopen, met de lift te gaan etc. Dat scheelt natuurlijk heel erg. Maar dat kwijtraken van dingen gebeurde hier ook. Ik heb wel eens verteld dat haar gebit heel vaak kwijt was en zelfs één keer gevonden werd in de breimand van haar buurvrouw! Wel netjes ingepakt in een servet:-)
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik ben er maar al te blij mee dat mijn moeder is een verzorgingstehuis zit waarbij ze haar goed in de gaten houden of dat ze de kunstgebit wel op tijd uit haalt.
    Mocht het haar namelijk niet lukken hoeven we geen zorgen meer te maken en kunnen we zonder problemen op visite komen.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge