donderdag 20 februari 2014

zesennegentig!

Gisteren was de verjaardag van een van paps medebewoners. Het vrouwtje (ze is echt enorm klein en fijn, nog geen anderhalve meter groot en dus vind ik dat ik rustig mag spreken van 'vrouwtje') is maar liefst 96 jaar oud geworden! Ze zat gezellig in de huiskamer te genieten van de cadeautjes die ze had gekregen. Op mijn vraag of ik haar een kus mocht geven zei ze volmondig "ja!". Ze is best nog vief, alleen laat haar geheugen haar behoorlijk in de steek. Tja, je woont nu eenmaal niet op deze afdeling in verband met een verwaarloosde kou ...... Even schoot er een mindere gedachte door mijn hoofd en dat was dat ik er niet echt aan moest denken dat ik de komende 12 jaar - totdat pap wellicht ook deze leeftijd van 96 zou hebben bereikt - nog steeds op bezoek kom bij hem in dit  (t)huis ... Is ook geen realistische gedachte, pap holt zo goed als wekelijks stapjes terug. Hij snapt steeds minder, steeds minder begrijpelijk zijn de zinnetjes die hij spreekt. Ach, hij lijkt gelukkig te zijn in zijn kleine wereldje, een wereldje waarin zelfs geen besef meer lijkt te zijn voor een zesennegentigste verjaardag .....

7 opmerkingen:

  1. Wat lief zo'n hartelijke kus voor het kleine vrouwtje :-)
    En die gedachte kan ik me helemaal voorstellen, is heel begrijpelijk maar lijkt "gelukkig" niet realistisch.
    Een heel fijn weekend Inge! Groetjezz lfs mij

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kom wekelijks voor mijn werk in die huizen en op die afdelingen en ik begrijp wat je bedoelt. En dan is het nog niet eens mijn eigen familie... Naar :(

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Fijn dat hij er zelf best gelukkig in lijkt, in zijn wereldje. Doet jullie dan ook weer goed denk ik. Want om het zo te zien is het vast niet altijd even makkelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel begrijpelijk hoor Inge!
    Ik kan me voorstellen dat je die gedachte hebt.
    En niet alleen voor jezelf, je wilt het je vader ook besparen.
    Liefs Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, voor mij ook begrijpelijk, die gedachte. Maar had je je kunnen voorstellen dat je een paar jaar geleden zo gedacht zou hebben?
    Het gaat snel met je vader achteruit, heb ik het idee.
    Gelukkig lijkt hij het zelf niet te beseffen, inderdaad.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja, ik snap deze gedachte ook. Dit denk je juist uit liefde...

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge