dinsdag 18 maart 2014

minder leuke berichten

Niet alles in het leven is leuk, zo heb ik 'mogen' ervaren de afgelopen week. Mijn kleine, fijne en lieve kattenvriendinnetje Bibi moest ik laten inslapen. Dat was heel verdrietig .....


Mijn zonen bestoken me nu met foto's van en berichtjes over een nieuw viervoetig vriendje of vriendinnetje, maar nog eventjes niet, dit moet eerst een plekje krijgen, het verdriet moet slijten. Komende zomer mag en wil ik wel oppas zijn van Luna, het katje van twee van mijn zonen, als zij thuis komen van hun thuis ver weg. 


Zal blij zijn als ik hen weer zie, ik vind het op dit moment niet echt leuk dat ze in Riga wonen .....
Vanmorgen kreeg ik een telefoontje uit het (t)huis: omdat er dringend behoefte was aan een (1-persoons) kamer voor een bewoonster zou pap (weer) moeten verhuizen, en dit keer naar een 2-persoonskamer. Ik heb bedenktijd gevraagd, ben toen met een van mijn broers naar het (t)huis gegaan, daar hebben we de situatie nogmaals besproken en er uiteindelijk toch maar mee ingestemd. Na het weghalen van pap's eigen meubeltjes uit zijn tegenwoordige kamer is dit toch maar een ruimte van zoveel vierkante meter met een bed. Niets meer en niets minder. Privacy was er al niet meer, gezelligheid al helemaal niet. De kamer wordt alleen gebruikt om in te slapen .... Triest, alweer een stapje terug zonder dat pap zich ervan bewust is, en wij - zijn kinderen - hebben ermee ingestemd .... 

16 opmerkingen:

  1. Moeilijk allemaal Inge... maar wel lief van je zonen dat ze een nieuw katje voor je willen. Neem de tijd, dat komt vanzelf weer. Sterkte ermee hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Verdrietige en moeilijke momenten. Ik wens je sterkte met al die stapjes terug.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat verdrietig! En een niet makkelijk besluit hebben jullie moeten nemen. Er is idd nagenoeg geen privacy.
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. He bah, wat verdrietig. Ik weet nog hoe erg ik het vond toen we Puck in moesten laten slapen. Muck ging 'gelukkig' uit zichzelf dood toen hij 18 was. Ook heel verdrietig, maar toch beter om mee om te gaan.

    Sterkte met je vader.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ach wat verdrietig voor je Inge! Zo'n dier, je kan er zo aan gehecht zijn he, das moeilijk als je dan afscheid moet nemen. Ik begrijp dat je nog niet voor een nieuwe poes kiest. Het moet slijten zoiets...
    En je pa naar een andere kamer, ook al zo'n vervelend iets waar je over moet beslissen. Het wordt er niet makkelijker op.
    Veel sterkte hoor, voor jou en je familie!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. He vrouw wat een narigheid.. Ik stuur je een digitale knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja wat triest. Al weer verhuisd is ook niet zo leuk al heeft hij er zelf misschien niet eens erg in. Kan me voorstellen dat je je zonen mist, zover weg.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ze zeggen wel eens: in het leven moet je soms wat stappen terug doen om vervolgens weer heel veel stappen vooruit te kunnen zetten. Ik hoop echt dat dit bij jou ook gauw gebeurt want alleen maar stapjes terug doen is niet leuk. En niet goed. Sterkte met je vader en met het gemis van Bibi. Vreselijk is dat hè, om een huisdier in te moeten laten slapen?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Och wat verdrietig Inge. Sterkte met het gemis.
    Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mhm, minder. En dan wil je natuurlijk wel graag je liefjes om je heen. Wanneer komen ze weer? Zomervakantie? Wel een lieve foto van minipoes met dat neusje..

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat is heel verdrietig Inge....ik wens jou heel veel sterkte...liefs Marjon

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Is het ook niet een geruststelling dat je weet dat hij er niets meer van mee krijgt? Er zijn tijden geweest dat hij duvelsgoed door had dat er dingen aan het veranderen waren. Ik kan me voorstellen dat je wel wat liefde en knuffels kunt gebruiken. Bij deze zend ik jou een digitale kus en dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Veel sterkte met het verwerken van het gemis van je kat. Zoiets kan juist in moeilijke momenten nog zwaarder zijn dan anders.
    Bedankt voor je eerlijke en open verhalen over je vader. Ik herken er veel in omdat mijn vader steeds verder en harder achteruit holt, ook al zijn er soms wonderlijke heldere momenten met intelligente opmerkingen.
    hartelijke groet, Wietske

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ach wat verdrietig dat je poes is overleden. Juist huisdieren kunnen zo aanhankelijk zijn en liefde geven. Sterkte hoor! En ook met je vader, weer een stapje terug inderdaad..

    BeantwoordenVerwijderen
  15. He bah wat vervelend Inge! Je bent toch gehecht aan je huisdier, en een poes is altijd zo gezellig vind ik.
    Misschien over een poosje ben je weer toe aan een ander poesje. Wel lief van je zoons dat ze meedenken.

    Al dringt het niet tot je vader door dat hij een andere kamer krijgt voor jullie voelt het waarschijnlijk wel zo.
    Veel sterkte met alles!
    Liefs Petr@

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Veel sterkte Inge!
      Zowel met het verlies van Bibi als met weer een stapje terug voor je vader.
      Het is zo'n moeilijke weg voor de familie, je wilt het zo graag goed doen, en er komen zoveel zaken op je pad waar je soms niks mee kan.
      Complimenten voor jullie zorg!
      groetjes, Franca.

      Verwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge