donderdag 22 mei 2014

alleen maar toch niet eenzaam?

Ik vind het niet leuk, het feit dat pap zo vaak (eigenlijk altijd) alleen op de gang zit. Nou ja, hij zit niet altijd alleen: diverse malen per dag schuift er wel een of andere bewoner bij hem aan, soms voor een minuutje, soms voor langere tijd. Het personeel zegt netjes goedemorgen of goedemiddag, al naar gelang het tijdstip van de dag, en ook bezoekers begroeten hem. Het is ook een prima zitje met uitzicht op de binnentuin.
Ik sprak zijn evv-er aan op het feit dat IK het niet leuk vind. Volgens haar is diverse malen geprobeerd om pap weer in de huiskamer samen met de andere bewoners te laten verblijven maar dat  is - volgens haar - echt geen succes: hij imiteert echt ieder geluidje, en is vervolgens niet meer rustig te krijgen (van een kleuter zou je zeggen: hij blijft gewoon klieren ..... ). Ook om te voorkomen dat hij hiervoor weer rustgevende medicatie zou krijgen zit hij dus op de gang. Ik heb voorgesteld om daar een cd-speler te zetten zodat hij in ieder geval rustig kan genieten van muziek. Dat zijn dan gelijk twee vliegen in een klap: hij is rustig en geniet, en hij krijgt gedurende de dag toch voldoende prikkels.
 

18 opmerkingen:

  1. Ik ken dit ontroerende filmpje. Zeker een goed idee van je.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig filmpje!
    Moeilijk om je vader zo aan te treffen. Heel herkenbaar...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh wat een mooi filmpje!! Die ogen die zo oplichten, geweldig! Direct doen, die muziek aan!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. (gelijk maar even gedeeld op fb, moeten meer mensen zien)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sjeeminee.... wat een mooi filmpje. Die twinkeltjes! Ik zou denken: kleine moeite, groot effect!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ten eerste: ik voel met je mee wat betreft je vader.
      Ik hoop maar dat wat muziek kan helpen.
      Wat het filmpje betreft: tranen in mijn ogen ( en dat heb ik niet zo snel), misschien ook omdat ik met herinner hoe belangrijk muziek was voor mijn vader ( die ook dementeerde).
      En meteen: een goed idee om voor mijn schoonmoeder ( die niet dementeert maar zich afsluit voor de buitenwereld uit een soort protest ( leven is ook niet leuk als je oud en afhankelijk bent, en degene die de hele dag bij je is geen inlevingsvermogen heeft). Vandaag nog, ga ik er werk van maken om haar eigen muziek uit te zoeken en op een CD te branden!

      Heel Hartelijk bedankt voor deze fantastische tip ( door het filmpje).

      Hartelijke groeten, Franca.

      Verwijderen
  6. Heel ontroerend filmpje. Geweldig om de man te zien opbloeien.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lieve Inge,
    Heel hartelijk bedankt!
    Vanmorgen had ik een schoonmoeder die wat suffig voor zich uit zat te staren. Nu zit ze mee te zingen !
    Dat ik hier niet eerder op gekomen ben!
    Ze is altijd gek op muziek geweest.
    Je heb mijn ( en onze ) dag gemaakt!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geen dank Franca, ik ben blij dat het helpt bij je schoonmoeder!!

      Verwijderen
    2. Inmiddels is Oma weer opgenomen in het ziekenhuis, en weten we nog niet goed hoe het nu verder moet.
      Maar deze fijne dagen ( door het muziek-idee) hebben we mooi weer gehad!
      Veel sterke met de Oma die bij jullie aan het tobben is.
      groetjes, Franca.

      Verwijderen
  8. Wat een ontzettende goede oplossing! Jammer dat je er zelf mee moet komen en dat de mensen die daar werken blijkbaar niet de informatie hebben waar jij mee aan komt. Raar eigenlijk, je zou verwachten dat ze zelf de wijsheid in pacht hebben. Neemt niet weg dat ik hoop dat hij ondertussen al wat muziek heeft kunnen luisteren. Dikke knuf!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hallo Inge,
    Eigenlijk bizar dat dit zomaar kan. Ik ben laatst op een congres geweest over onbegrepen gedrag bij oa dementie. Prof. Dr. Erik Scherder besprak daar de stelling dat 50%(!) van de mensen met vergevorderde dementie pijn zouden kunnen hebben en daardoor onbegrepen gedrag vertonen. Hij gebruikte daarbij een dia van een mevrouw in een rolstoel die de hele dag stil zat op de gang...ik moest hieraan denken toen ik je blog las. De strekking van zijn verhaal was dat pijn bij dementie niet meer op een normale manier wordt doorgegeven aan de hersenen. Patienten kunnen pijn hebben zonder dat ze dit kunnen aangeven, of patiënten ervaren helemaal geen pijn terwijl er iets bv. gebroken kan zijn. Door met het team op onderzoek te gaan kan het onbegrepen gedrag soms worden herleid naar zo'n oorzaak. Ik zeg niet dat het zo is maar het lijkt de moeite waard om het te (laten) onderzoeken, toch?

    Ik deel de link naar de presentatie, zonder de tekst wel lastig te begrijpen, maar ik hoop dat je hier iets mee kan richting het personeel.
    http://www.studiearena.nl/uploads/1403_handouts/Plenair%204%20Pijn%20bij%20dementie.pdf

    De andere presentaties zijn wellicht ook interessant: http://www.studiearena.nl/congresagenda/82/landelijk_congres_omgaan_met_onbegrepen_probleem_gedrag_in_de_langdurige_zorg/extra-info

    Groeten en veel sterkte met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. wat een goed idee en hoe simpel eigenlijk, ook mijn moeder die dementie had en al jaren geleden overleden is kon opleven bij zoiets kleins als een mooi liedje of een spelletje uit haar jeugd. jammer dat je hier als familie zelf mee moet komen, niets ten nadele van personeel wat met beperkte middelen doet wat het kan, maar hoe triest dat we zo met ouderen en zieken omgaan alleen vanwege de kosten.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Geweldig filmpje, dat het zo veel bij hem oproept. Dit zou iedereen eigenlijk moeten weten!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ja, mooi he. Hopelijk heeft je vader hier iets aan (en jij...)
    Anneke.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het is en blijft triest hier van schieten de tranen in me ogen .

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik ken het filmpje. Heel ontroerend om te zien. Hoe reageert je vader erop?

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge