dinsdag 24 juni 2014

mond-har-mo-ni-ca ...

Vanmiddag lekker genoten van leuk gezelschap: pap, broerlief en een lieve nicht maar ook van het zonnetje, terrasje en bier/thee/spa'tje. Voor mijn nicht was het ruim een jaar geleden dat ze pap voor het laatst had gezien.  Wat een verschil ....
Pap vindt de aandacht die hij krijgt prima, en als hij geen aandacht krijgt gaat hij, net als een klein kind, gewoon gekke bekken trekken. En vervolgens laat hij een boer en vloekt hij ook nog eens een flinke vloek. 


In zijn hand houdt hij zijn mondharmonica. Ik gaf het hem vandaag terug na 't laatst mee naar huis te hebben genomen om er een naamstickertje op te zetten. Vorige week probeerde hij nog met de (klassieke) muziek mee te spelen maar vandaag was het een vreemd voorwerp voor hem. Naderhand wist hij nog wat nootjes te spelen: 'fuut, fuut, fuut'. 
Ik denk/hoop/geloof dat hij een leuke middag heeft gehad.





9 opmerkingen:

  1. Poeh, heftig. Ik heb zelf altijd zo'n moeite met dat decorumverlies... :(

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe dan ook toch een mooie middag voor jullie allemaal, ondanks alles..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hij ziet er nog heel goed uit. Wat zal je nicht zijn geschrokken. Het blijft heel pijnlijk om mee te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Er gebeurt veel in een jaar tijd. Op zich ziet hij er goed uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zeker ziet hij er nog goed uit, maar wel anders dan je nicht gewend was natuurlijk.
    Zo te lezen was het toch een gezellige middag!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hij heeft vast een mooie middag gehad!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De nicht in kwestie was erg blij om haar lieve oom te zien! Er zit gelukkig nog steeds 'iets van vroeger' in hem.
    Gewoon bij hem zitten, een kus bij komen en gaan, wat woorden uitwisselen. Da's genoeg.
    En dat alles in het gezelschap van Inge en neef P. Voor herhaling vatbaar.
    Groetjes, Melanie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik weet haast zeker dat hij een leuke middag gehad heeft. Ergens, diep van binnen, voelt hij heus wel dat hij omringd is door mensen die van hem houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heb weer eens even een aantal logjes van je doorgelezen. Schoot er de laatste tijd een beetje bij in.
    Wat fijn dat je vader zo goed reageert op klassieke muziek. Dat is voor hem en voor de omgeving prettig.
    Ik wil nog wel even reageren op je uitspraak in een van je posten waarin je zegt: als ze (patienten) meer aandacht krijgen zouden ze er niet zo om vragen (of iets van gelijke strekking).
    Nou, dat gaat niet altijd op. Heel vaak eigenlijk niet, als je het mij vraagt. Mijn vader en moeder zaten in tehuizen waar er wel aandacht voor ze was. Maar dat verhinderde niet dat, zeker mijn vader, ze steeds om aandacht vroegen. Op een vaak lastige manier. En dat zag ik ook bij andere patienten. En vervelend is dat natuurlijk wel, in de eerste plaats voor zichzelf, maar ook voor de anderen.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge