donderdag 27 november 2014

een langer stukje tekst

Ik heb gemerkt dat ik niet meer rond het middaguur bij pap langs moet gaan. Hij eet stukken minder dan normaal als ik bij hem aan tafel zit. Hij wordt te zeer afgeleid doordat ik gewoon naast hem zit, wellicht doordat ik me soms met hem bemoei, doordat hij met me probeert te praten, doordat mensen langs lopen en zich  met hem/ons 'bemoeien'. Ik kan hem helpen met eten om zo het bord sneller leeg te krijgen maar zo werkt dat niet. Dus ga ik voortaan maar ruim voor of na de maaltijd.
Als er een activiteit is kan ik er ook maar beter niet meer bij zijn want dan ziet hij me niet (meer) staan. Ik vind het ook ècht niet erg om niet bij bijvoorbeeld het kienen aanwezig te zijn. Ha, nee, ik doe liever andere (creatieve) dingen:

adventskrans

Of breien. Ik brei me nog altijd suf aan mijn deken en aan een mooie omslagdoek voor een vriendin. Schoonzus staat ook al (weer) te trappelen om een sjawl voor bij haar nieuwe jas. Met andere woorden: 'vervelen' staat niet in mijn woordenboek.

Het huis van pap staat nu alweer ruim anderhalf jaar te koop. De prijzen trekken aan dus hopelijk komt er een dezer dagen iemand die geinteressseerd is. Dat hoeft er maar één te zijn, een buslading vol aanstaande kopers is tè overdreven :-) Het is een huis voor mensen die graag klussen, de ligging is perfect, grootte van het grondstuk is zeer ruim. Kom maar op ...... 
Ik ben maar weer eens begonnen met het verder leeghalen van het huis. We hebben eerlijk gezegd een beetje het mes in het varken laten zitten wat dit betreft. Kostbare spullen staan er uiteraard niet meer, kleding is al weggebracht naar een goed doel. Er staan eigenlijk alleen nog meubels die we laten staan zolang het huis nog niet verkocht is. Wat ik dus nu aan het doen ben is het leeghalen van bijvoorbeeld de boekenkast. Ik zoek uit wat ik zelf nog wil lezen en/of bewaren. Ik heb het leesgen duidelijk geerfd van pap, jeetje wat heeft die man een boeken verzameld in de loop der jaren! En wat belangrijk is: ik hou elk boek op z.n kop, want je weet maar nooit of er nog ergens een verborgen schat tussen de bladzijdes zit. Nog niet tegengekomen trouwens, maar ik hou goede moed :-)
Naar aanleiding van mijn vorige bericht over het kool- of het pimpelmeesje heb ik het vogelboek ook mee naar huis genomen. Nu nog even tijd vinden om iedere dag een bladzijde te lezen/leren en dan ben ik wellicht volgend jaar een rasechte ornitholoog.


Het werd ook weer tijd om weer wat verzorgingsspulletjes aan te vullen:


Zo, nu kunnen we weer even vooruit ...

7 opmerkingen:

  1. Prachtig boek zo te zien, Inge. Zelfs mooi om als decoratie ergens neer te leggen... Succes met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nee, kienen is ook mijn ding niet. Succes met de verkoop. Er zit nog niet veel vaart in de huizenmarkt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een prachtig boek. Geduld is een schone zaak bij de verkoop.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooi adventsstuk Inge! Superleuk boek ook!
    Liefs en een fijne dag nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hopelijk komt er snel een koper. Het huis van mijn schoonouders staat al sinds maart 2008 te koop. Het is inmiddels al jaren verhuurd en dat is wel fijn natuurlijk. En wie weet komt die schat nog.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Lief stukje!
    Zomaar even zitten breien bij je vader, vind hij waarschijnlijk heel gezellig. Meer hoeft dat vaak niet te zijn( maar dat weet je natuurlijk al lang). Voor mij is vroeg op de avond nu een goede tijd om bij min schoonmoeder langs te gaan ( maar dat komt ook omdat mijn schoonvader er elke dag rond de middag is).
    Het blijft moeilijk, zo'n afdeling.
    Gelukkig had ( heeft) mijn schoonmoeder vrij snel vrede met de situatie, dat maakt het veel makkelijker voor ons.
    De lieverd!
    groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge