maandag 24 februari 2014

mooi weer

Vandaag samen met mijn jongste broer naar pap geweest. Dat is wel zo gezellig! Omdat gesprekken met pap zo goed als onmogelijk zijn is het prettig om samen met iemand anders bij hem langs te gaan. Het was zeker niet zo dat we hem niet bij het gesprek hebben betrokken en hem dus links lieten liggen! Ik merk dat pap ook geniet van een gesprek dat gevoerd wordt zonder dat hij deelneemt en natuurlijk ook van het (alcoholvrije) biertje en hem bekend gezelschap. 
Het was heerlijk weer en dus hebben we ook genoten van een klein wandelingetje in het park. Genieten met een Hoofdletter G! Ook pap leek het prettig te vinden, hij heeft tenminste helemaal niet gemopperd over dat hij het koud had bijvoorbeeld, wat hij anders wel graag doet :-) 


Minder leuk was toen we tot de ontdekking kwamen dat alle meubeltjes van pap, die nog op zijn kamer stonden, zijn weggehaald. Dat was even slikken ..... De reden waarom dit is gedaan is wel begrijpelijk: de kamer is erg klein, en 'dankzij' de tillift die nodig is om hem in en uit bed te krijgen is er absoluut geen plek meer op de kamer voor een makkelijke stoel of zelfs een klein bijzettafeltje. Wederom: gelukkig beseft hij dit allemaal niet (meer). Alweer een stapje terug ....

donderdag 20 februari 2014

zesennegentig!

Gisteren was de verjaardag van een van paps medebewoners. Het vrouwtje (ze is echt enorm klein en fijn, nog geen anderhalve meter groot en dus vind ik dat ik rustig mag spreken van 'vrouwtje') is maar liefst 96 jaar oud geworden! Ze zat gezellig in de huiskamer te genieten van de cadeautjes die ze had gekregen. Op mijn vraag of ik haar een kus mocht geven zei ze volmondig "ja!". Ze is best nog vief, alleen laat haar geheugen haar behoorlijk in de steek. Tja, je woont nu eenmaal niet op deze afdeling in verband met een verwaarloosde kou ...... Even schoot er een mindere gedachte door mijn hoofd en dat was dat ik er niet echt aan moest denken dat ik de komende 12 jaar - totdat pap wellicht ook deze leeftijd van 96 zou hebben bereikt - nog steeds op bezoek kom bij hem in dit  (t)huis ... Is ook geen realistische gedachte, pap holt zo goed als wekelijks stapjes terug. Hij snapt steeds minder, steeds minder begrijpelijk zijn de zinnetjes die hij spreekt. Ach, hij lijkt gelukkig te zijn in zijn kleine wereldje, een wereldje waarin zelfs geen besef meer lijkt te zijn voor een zesennegentigste verjaardag .....

zaterdag 8 februari 2014

even terug

Afgelopen dinsdag berichtte ik dat pap pas laat in de ochtend (het was kwart over elf) uit bed werd getild. Let wel: dit was geen kritiek maar een waarneming mijnerzijds. Trouwens, niet iedereen wil graag vroeg gewassen en aangekleed in de woonkamer zitten, sommigen zijn notoire langslapers. Heerlijk toch dat dat ook mag! Pap is dat toevallig niet, nooit geweest ook. 
De volgende dag hoorde ik dat er al vanaf die maandag een vervelend virus rondwaarde op de afdeling: niet alleen bewoners maar ook personeel waren geveld door diarree en/of overgeven. Het is dus precies zoals D. in zijn/haar reactie schrijft: alles gaat goed en volgens plan op een afdeling mits er geen vervelende dingen gebeuren, en een buikgriepvirus is toch echt verschrikkelijk. Verzorgenden doen altijd wat ze kunnen, ze roeien met de riemen die zij hebben en in zulke situaties al helemaal! Ik ben het niet altijd eens met wat ik zie of hoor in het (t)huis, maar ik geloof zeer zeker dat degenen die in de ouderenzorg werken dit doen met veel liefde! Ik neem in ieder geval mijn petje af voor hen en zou ab-so-luut niet met hen willen ruilen.
Even terug naar dat buikvirus. Ja, ook pap was geveld. Ik werd gebeld hierover en heb gelijk gezegd dat ik even een aantal dagen bezoek zou overslaan. Ik heb het niet zo op overgevende medemensen zal ik maar zeggen .....
Vrijdag was pap gelukkig weer opgeknapt. Hij zat in zijn stoel in de woonkamer, net als een aantal - maar nog lang niet alle - medebewoners. We zijn de huiskamer niet uitgeweest, dat werd ook afgeraden om verdere besmetting proberen te voorkomen.  Ik had ook geen behoefte om te gaan wandelen trouwens. Ik wil echt niet weten hoe het ergens uitziet of ruikt als velen ziek zijn ..... zie mijn eerdere opmerking over overgevende medemensen  :-) Maar als degenen die over budgetten in de gezondheidszorg gaan nu eens op een afdeling gaan kijken waar zo'n virus  rondwaart ......

dinsdag 4 februari 2014

de tanden

Het was al bijna middag toen ik getuige was van het uit bed tillen van pap. Door personeelstekort in de ochtend was men hier niet eerder aan toe gekomen. Ik vind het niet leuk maar pap is zich helemaal niet meer bewust van 'tijd om op te staan' of 'op tijd' of 'erg laat'. Hij heeft zich het uit nood geboren ontbijtje op bed dan ook fijn laten welgevallen. Maar een dag wordt zo wel erg kort .... Veel te weinig personeel op een moment dat het eigenlijk niet kan. Een gevolg van bezuinigingen in de gezondheidszorg en een samenloop van omstandigheden. Als je er niet of weinig mee te maken hebt denk je: "ach, het zal allemaal wel loslopen", maar als je er van dichtbij mee te maken hebt is het helemaal niet leuk. 
Even later geniet pap van het wekelijkse pianospel in de huiskamer. Het is er gezellig druk, mensen genieten zicht- en hoorbaar van de liedjes. Er wordt meegezongen, -geneuried en -gemurmeld, alles mag :-) 
Na het lang kwijt zijn van de bril hebben we sinds zondag het probleem van de verdwenen tandprothese. En wederom: pap zit er niet mee, maar ik vind zijn tandeloze grijns niet echt charmant. Geen idee waar het ding is, wederom zijn veel logische en onlogische plekjes afgezocht. Het ding zal wel weer ergens opduiken, maar hopelijk duurt dat niet zo lang als bij de bril .....