vrijdag 18 juli 2014

warm, warmer, heet

Het was gisteren warm in het (t)huis ..... het wordt vandaag nog warmer .... en overmorgen is de verwachting dat het heet wordt .... In het hoekje met de muziekinstallatie kan pap - vind ik - niet zitten: er zijn grote ramen waar pal de zon op staat. In de huiskamer is het nog enigszins is uit te houden, mits de gordijnen daar dicht blijven. Pap lijkt (nog) niet veel last te hebben van de hitte. Ongelooflijk .... We bezoeken samen een zomerfeest in de grote hal. Hij zingt hij regelmatig mee met hem bekende liedjes, trekt gezichten, knoeit met het drinken en laat zich de hapjes goed smaken. 
Ik laat hem foto's zien van ons tijdelijk logeetje, van zijn kleinkinderen, van hemzelf. 

ons tijdelijke logeetje

'Och ..... lief ......'

Dag bril ......

Hij lacht, maar of hij de beelden registreert? Ik weet ook niet goed of hij alles wel goed ziet, zijn bril is een 'beetje' verbogen, door hem, wellicht had hij er last van?  Ik zal kijken of het ding nog in de oude staat kan worden hersteld, daarna moeten we maar zien hoe hij erop reageert en of we hem dan weer laten dragen. Zo niet: dag bril, weer een stapje terug. 
Naar aanleiding van mijn vorige blog kreeg ik ook een aantal reacties per mail, een ervan was van Richard. Richard is ervaringsdeskundige (zijn vrouw had Alzheimer) en is onder andere werkzaam in het team van de Alzheimer telefoon. Hij heeft ook --> een blog <-- die zeer zeker de moeite van het lezen waard is!

zondag 13 juli 2014

de tijd tikt door

Zomaar alweer een hele tijd verder. Er gebeurt niet zoveel, althans niet in het leven van pap. Hij krijgt niet veel meer mee van dingen die om hem heen gebeuren maar toch gaat alles gewoon door.
Zo hadden we een familiebespreking. Ik dacht en hoopte dat de medicatie (veel) zou kunnen worden aangepast. Niets is minder waar: aangezien pap tijdens de verzorging nogal agressief/boos/geagiteerd kan zijn, en dat zo'n aantal keren per week, en ook nog eens heel erg sterk is en dan echt hard slaat, stompt en knijpt en spuugt, wordt de medicatie maar nauwelijks aangepast. En wellicht binnenkort weer op het oude niveau, als ik de mailtjes en opmerkingen over zijn tegenwoordig gedrag mag geloven.  We hebben aangeven dat een en ander te wijten kan zijn aan de vele veranderingen gedurende het laatste jaar. Ik gaf het al eerder aan: op tijd van nog geen jaar is hij 6 keer moeten verhuizen, waarvan 5 keer binnen het (t)huis waar hij nu woont. Ook de diverse interne verhuizingen v.w.b. verblijf in de huiskamer of op de gang kan een verandering zijn die niet altijd goed uitpakt. Het aantal prikkels dat hij aankan is (wellicht hierdoor) beperkt, welke verandering dan ook is gewoon niet goed. Fijn is het om hem dan toch regelmatig 'gewoon' in de huiskamer te zien zitten, ook fijn om te horen dat hij zich een keer wel goed heeft laten verzorgen (lees: baden).
Zo stierven er twee medebewoners vlak achter elkaar. Dat krijgt pap echt niet mee. Ik wel.  Sommige mensen maken indruk, gewoon omdat ze best bijzonder zijn. Binnenkort wonen er weer nieuwe mensen op de afdeling. Mensen die ronddwalen omdat ze op zoek zijn naar de uitgang. Die gesloten blijft. Hier kom je niet weg. Alleen horizontaal.