maandag 27 oktober 2014

titelverklaring

Iemand vroeg me laatst hoe ik eigenlijk aan de titel van deze blog - stapje terug - was gekomen. Gek genoeg kwam ik toen pas tot de ontdekking dat deze niet één maar wel twee betekenissen heeft. Ten eerste betreft het natuurlijk pap die door 'zijn' Alzheimer telkens weer stapjes terug heeft moeten doen: eerst zijn administratie uit handen geven, daarna het huishouden, het zelfstandig nemen van zijn medicatie, het bijhouden van zijn afspraken, enzovoorts, tot aan de allergrootste stap (vind ik): 
het uit zijn eigen huis moeten vertrekken naar eerst een tijdelijk en daarna een permanente laatste stek ..... 
De tweede betekenis betreft mij: ik heb het proces bij pap trachten te beschrijven door een stapje terug te doen, door alles vanaf een afstandje te bekijken. Ik kon - en kan - daardoor vrij nuchter verslag doen van zijn leven, de beperkingen, de soms hilarische toestanden en ook van dingen die tot tranen toe beroeren. Niet 'nuchter' als in 'liefdeloos' of 'hard', want ik hou ontzettend veel van mijn pap! Ter illustratie: ik praat niet graag over de laatste jaren van mijn zieke moeder, ik kan er zelfs niet over praten zonder een brok in mijn keel te krijgen. Ook heb ik het niet vaak over M(ultiple) S(clerose), de ziekte waaraan zij leed en die ik ook heb. Gelukkig bij mij in zéér milde mate (Benigne) maar soms houdt het me toch wel bezig. Wellicht als ik daar ook ooit over was gaan schrijven? Maar praten over pap kan ik altijd, nuchter dus, maar wel vol liefde!
Terug naar pap. Veel valt er niet te meer melden, zijn leven gaat zijn gangetje met af en toe een kwaaltje dat vervelend is maar waar hij nooit erg veel last van lijkt te hebben. Zijn humeur heeft er in ieder geval niet onder te lijden. Ik moet er niet aan denken om de hele dag stil in een stoel te zitten zonder de neiging te krijgen om eruit te stappen .... En zeker niet met een pijntje, of nog erger: jeuk. Pap blijft fijn zitten, verroert geen vin. Is opgewekt, laat zich meestal goed verzorgen, heeft geen last van zijn kamergenoot en zijn kamergenoot niet van hem. Heeft geen benul waar hij is maar weet wel wie ik ben. Ziet ook dat ik een paar kilo zwaarder ben geworden: prikt in mijn zij en vraagt 'wat is dat?' Ha, humor :-)

dinsdag 14 oktober 2014

netjes

Pap hield van klassieke muziek. Pap houdt nog steeds van klassieke muziek. Pap at altijd netjes en beschaafd met mes en vork. Pap eet nog altijd met mes en vork, niet altijd even netjes, maar toch. Tenminste, als hij mes en vork en niet alleen een vork krijgt. Opmerkelijk toch, hij knoeit de hele tafel vol, zijn kleding zit vol met vlekken, maar met mes en vork eten zit nog altijd in het systeem.


Gisteren hoorde ik dat weer een medebewoner is gestorven, de laatste tijd gaat het erg rap. Helaas of gelukkig maar? Verschillende mensen zijn ook weer ziek, zwak of misselijk. Er waart iets van een virusje rond. Niks leuk, voor niemand.

vrijdag 3 oktober 2014

lijstje

In de krant stond laatst een lijstje: Negen stappen tegen dementie, oftewel welke risicofactoren dragen bij aan dementie en wat kun je daar (zelf) aan doen.  Klinkt goed, maar of het helpt? Is er überhaupt iets dat helpt om de sluipmoordenaar te stoppen of te voorkomen? Volgens Hoogleraar ouderen-psychiatrie Frans Verhey van de Universiteit Maastricht: "Alles wat goed is voor het hart, is ook goed voor de hersenen"

1. hou je brein in conditie. In tegenstelling tot berichten die ik eerder las bedoelen ze ook training door middel van puzzels. Yes, ik WordFeud en NumFeud me een ongeluk, dus dat zit wel goed .... Ook nieuwe dingen leren, vrijwilliger worden, dansen leren, het staat allemaal genoemd. Hoe zat dat vroeger bij pap? In de schaarse vrije tijd die hij had heeft hij veel gepuzzeld. Jammer, het heeft hem niet geholpen.
2. blijf niet zitten met sombere gevoelens, zoek hulp, praat erover. Zorg voor voldoende lichaamsbeweging, rust en slaap. Onderneem activiteiten met anderen. Oké, glas bij pap en bij mij was/is altijd (nou ja, meestal) halfvol. Beweging was er voor pap altijd meer dan voldoende, hij was altijd actief in zijn tuin, maaide het gazon zó vaak dat de buurvrouw er horendol van werd. Ging vaak wandelen, alleen of met het wandelclubje. Jammer, heeft niet geholpen.
3. eet gezond. Tja, met name de laatste jaren at hij meer dan goed voor hem was. Dankzij mijn inkoopbeleid waren dat wel meestal goede en gezonde spullen: veel fruit, tomaatjes, volkorenbrood. Geen zoetigheid, geen suiker in thee of koffie. Gek genoeg drinkt hij sinds hij in het (t)huis woont wèl melk en suiker in koffie of thee. En ranja bij het eten in plaats van een lekker glas water.
4. voorkom hoge bloeddruk. Beweeg regelmatig, eet gezond, beperk alcoholgebruik, stop met roken. Pap heeft gerookt tot hij bijna 72 was. Minpunt dus. 
5. probeer bij overgewicht af te vallen. Dementierisico's nemen bij obesitas op middelbare leeftijd toe! Gewicht werd altijd goed in de gaten gehouden. Heeft dus niet geholpen ....
6. stop met roken. Zie punt 4.
7. verhoogd cholesterol. Was onder controle.
8. beweeg minstens vijf dagen per week matig intensief. Vroeger wel, in het (t)huis wordt nul-komma-niks bewogen.
9. matig met alcohol. Tijdens de periode dat hij Reminyl kreeg was ik enorm alert op het niet drinken van alcohol door pap. Lukte niet altijd. Tegenwoordig krijgt hij af en toe een (alcoholvrij) pilsje. 

Conclusie voor mezelf: 
Ik hou mijn brein in conditie, ik doe vrijwilligerswerk, ik ben geen somber type, ik zorg voor (meer dan) voldoende rust en slaap. Ik ben actief tijdens sporten, ik werk in de tuin, ik fiets regelmatig. Ik eet gezond en gevarieerd. Mijn bloeddruk en cholesterol zijn in orde. Ik rook niet, ik ben matig met alcohol. Dus hopelijk gaat deze vreselijke ziekte mijn deur voorbij .......

bron: Limburgs Dagblad, dd 1 oktober 2014 "De quickstep (etc.) tegen dementie"