zondag 28 december 2014

alweer bijna een jaar voorbij

Alweer bijna een jaar voorbij terwijl pap in het verzorgingshuis woont. Hij wordt langzaamaan een oudgediende. Praktisch iedereen die al voor hem op zijn afdeling woonde is er inmiddels niet meer. 't Is niet voor niets heel cynisch gezegd 'de laatste halte' ...... Na een weekje weg te zijn geweest bezoek ik pap. Ik wil iets wegleggen op zijn kamer maar wil eerst weten of pap's kamergenoot misschien in bed ligt. Dat was namelijk het geval de laatste keer dat ik er was. De goede man, echt altijd heel vriendelijk, voelde zich die dag niet lekker en lag rustig in bed te slapen. 
Ik vraag dus of hij misschien weer in bed ligt. Maar helaas, hij is inmiddels overleden ..... Ik ben er echt stil van en vergeet te vragen of de sterfdatum wellicht was op die laatste dag dat ik er was maar dat doet er eigenlijk ook niet toe. Pap krijgt morgen de vierde (!) kamergenoot sinds hij in deze kamer slaapt en dat zegt hem helemaal niks. 
Ik wens iedereen - ook namens pap - de beste wensen voor het komende jaar 2015!

donderdag 18 december 2014

nieuwe blogs

Ik kreeg laatst een mailtje van Merel. Zij volgt een opleiding tot journaliste èn heeft een oma met Alzheimer. Dit samen resulteert in (klik) een mooie blog, "onbegrepen leven". Vandaag staat een interview met mij op haar blog.
Ik kreeg nog een reactie op mijn laatste bericht van een zoon van een vader met Alzheimer. Ook hij schrijft een blog: https://vadersverleden.wordpress.com/ 
Beide blogs staat nu in mijn leeslijst (links), en zijn zeker de moeite van het bezoeken waard! 
De moeder van Menno heeft haar rust gevonden: Menno, gecondoleerd en sterkte!
En wat er verder nog gebeurde? Niet veel eigenlijk, het is redelijk rustig aan het 'front'. Pap was een tijdje geleden nogal boos tijdens de avondverzorging, heeft zelfs kans gezien om een verzorgende in haar gezicht te verwonden. Oei. Als gevolg hiervan is de rustgevende medicatie weer verhoogd naar het niveau van alweer een tijdje geleden. Hij kan hier zelf niets aan doen, het kan best zijn omdat hij 's avonds doodmoe is, een gevolg van het lange zitten in een en dezelfde houding gedurende de hele dag. Maar het is niet - nooit - leuk. Voor niemand. 

donderdag 4 december 2014

tandarts

Omdat Menno het zó mooi heeft geschreven: (klik) lezen, echt!

Pap gaat iedere zoveel weken naar de tandarts. Lees: iedere zoveel weken krijgt hij Dormicum en wordt hij in zijn rolstoel van zijn afdeling naar een aangrenzende afdeling gerold waar een heuse tandartsenkamer is ingericht waar een tandarts spreekuur houdt voor bewoners. Pap heeft enorm veel last van tandsteen, dat wordt dan zo goed en zo kwaad als het kan verwijderd, althans het wordt geprobeerd .... Pap was nooit zo'n fan van tandartsen (uitzondering daargelaten :-) ) maar vindt het nu helemaal niet meer leuk. Laatst ben ik meegeweest, ik was wel nieuwsgierig naar hoe zoiets in een verzorgingshuis in zijn werk gaat. Nou, eigenlijk precies als in een 'normale' praktijk: tandarts, tandartsassistent(e), behandelunit. Alleen werd pap niet in de behandelstoel gehesen maar kon hij gewoon in zijn rolstoel blijven zitten die naar achteren werd gekanteld. Behandeling ging wel totdat pap aangaf dat het echt wel genoeg was zo. Lees: schelden, slaan en schoppen .... Met tot slot spugen op de grond in plaats van in het bakje .... Euh, bah .... Ik ben blij dat pap regelmatig wordt gezien en behandeld. Met de paar tanden/kiezen die hij nog heeft kan hij nog redelijk goed normaal blijven eten. 
Ik kreeg nog een paar tips mee: geen/weinig suiker, zo min mogelijk (snoep)momenten buiten de maaltijden om, geen sapjes maar thee of water bij de maaltijden, goed poetsen..... Ik heb aangegeven dat pap bijvoorbeeld nooit suiker in koffie/thee dronk, maar ja. Ik schreef het al vaker, als je hem vraagt: "Wilt U suiker/melk in de koffie/thee?" zegt hij volmondig: "Ja!". Intussen trekt hij zijn neus op als hij koffie/thee zonder suiker krijgt, kwestie van (ver)wenning.