woensdag 1 april 2015

lang geleden alweer

Bijna een maand geleden sinds mijn laatste - en ook nog eens heel erg korte - berichtje. Ik weet het, ik weet het. Maar langzaam komt echt het bijna-einde van dit blog in zicht. Terwijl ik eerst dagelijks of bijna dagelijks een blogbericht kon schrijven lukt me dit nu echt niet meer. Ik krijg het gewoonweg niet meer opgebracht om iets op te schrijven over de dagelijkse dingen in het leven van pap. Want daar gebeurt niks, hé-le-maal niks .... Het is een saai bestaan dat hij leidt of lijdt. En probeer daar maar eens over te blijven schrijven.
Behalve dan een aantal weken geleden. Hoera, reuring in het (t)huis: de fotograaf kwam langs. Want ja, ook al woon je in een verpleeghuis en kom je zo goed als nooit buiten de deur, een geldige identiteitskaart hoort er bij. Tja, ik vond/vind het onzin maar (huis)regels zijn regels en wat moet dat moet dan maar. Kortom, de fotootjes zijn gemaakt. Best goed gelukt trouwens. Op commando lachen kan pap als de beste: "Ha!"


De foto met de fraaie lach komt in een lijstje naast zijn kamerdeur. Niet te missen wie daar verblijft :-)



21 opmerkingen:

  1. Gelukkig had hij er geen moeite mee om op de foto te gaan. Lieve ogen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed gelukt, je vader ziet er nog goed uit. Zelfs met de "fraaie"lach. Fijne avond.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtige foto. Mooie glimlach!

    Liefs Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lieve Inge - wat een mooie foto van je paps. Ik hoop toch af en toe nog een berichtje voorbij te zien komen. De afgelopen maanden veel aan je gedacht en niet zonder reden. Sterkte, liefs en alvast fijne paasdagen X

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fraaie foto's :)

    En idd debiel dat iemand in een verzorgingstehuis een ID moet hebben. Regeltjes... Brrrr!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hij staat er mooi op! Bizar, die bureaucratie. Maar je houdt er dan wel weer een mooie foto aan over.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Maar Inge, je bent aan niemand verplicht om in welke regelmaat dan ook hier berichtjes te laten verschijnen... Schrijf gewoon wanneer er wat te schrijven is, wij krijgen toch wel automatisch bericht en dan is het een verrassing, zeg maar. Hoe dan ook, er is een zekere rust in het bestaan van je vader gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik kan me indenken dat je het moeilijk vindt om nog iets te schrijven, als je ziet dat er zo weinig meer gebeurt. Wat zwaar om van zo dichtbij zijn 'lijden' te zien. Sterkte voor je.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik sluit me aan bij carin. Gewoon schrijven als je wilt en anders niet. Ook goed. Mooie foto's trouwens! Fijne Pasen Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Toch ben ik altijd weer blij als je weer een berichtje hebt geschreven dus dank daarvoor

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Je vader ziet er uit als een lieve man.
    Misschien kun je ook over andere dingen gaan schrijven? Ik zou het zonde vinden om je helemaal te moeten gaan missen. Al wordfeuden we natuurlijk vrolijk verder.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hey Inge!
    Hij staat er mooi op, je paps!

    Ik lees je wel als je wat schrijft, dat is altijd fijn, ook als je weinig te melden hebt. Haha zo gaat dat met mensen die je zo kennen leert en waar je bij betrokken raakt.
    (en altijd leuk wanneer je bij mij leest, waar ook de onderwerpen wat aan het verschuiven zijn... (That's life!)

    Liefs en een dikke zoen!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik vind t hele mooie Fotos. Die lach is idd prachtig, Maar zeker ook de uitstraling van de eerste Foto heeft toch iets heel krachtigs.

    Enne, je kunt best af en toe schrijven zonder je eerste te verontschuldigen voor de frequentie hoor, dat weten we inmiddels toch. Ik denk dat veel lezers het fijn vinden gewoon af en toe even iets te horen, wsl sta jij er Meer bij stil hoe vaak dat gebeurt dan degenen die graag wat lezen.
    xx

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ook ik vind het fijn weer wat over je vader te lezen (en te zien). Het is aan de foto's niet af te zien hoe het met hem gesteld is en dat lijkt me heel troostrijk.
    Fijn paasweekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Leuke foto"s hoor, en het geeft toch niet hoe vaak je wel of niet schrijft. Kan mij ook voorstellen dat het heel fijn is , een rustige periode!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Lieve ogen, lieve lach, lieve man, lieve vader!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat een prachtfoto's van je vader. En hij ziet er echt nog goed uit. Altijd als ik blogger aanklik kijk ik of er een berichtje van jou is. Op de één of andere manier heb je me destijds geraakt met je verhalen en blijk ik altijd benieuwd. Ben onlangs donateur geworden van de Alzheimer Stichting. (Eigenlijk omdat ze onder het eten aan de deur kwamen...haha.) Mijn vader is onlangs tachtig jaar geworden en nog zo fit dat hij de Vierdaagse van Nijmegen ook dit jaar weer gaat lopen. Dat waardeer je weer extra als je leest hoe het bij anderen is. Ik wens je nog een fijne zondag Inge!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat me opvalt is dat je aan jouw vader nauwelijks ziet dat hij Alzheimer heeft. Bij mijn vader zag je dat in één oogopslag; alleen al aan de oogopslag. Heel leuke foto van je vader.
    Ja, ik kan me voorstellen dat je niet veel te melden hebt over het verloop van je vaders ziekte. In het begin gebeurt er zo ontzettend veel, zijn er zoveel dingen te regelen, heb je nog hoop dat het allemaal een beetje mee gaat vallen, denk je dat met veel inspanning er dingen wellicht veranderen. Nu kun je er alleen nog maar zijn voor je vader, er valt niet zoveel meer te doen.
    Ik herinner me dat ook van mijn moeder overigens: een geldige identiteitskaart moest ze hebben, al wist ze nauwelijks waar ze was en kwam ze nooit meer buiten. Idiote regels, af en toe.
    Liefs,
    Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Hoi Inge, is de miMakker nog bij je vader op bezoek geweest of was dat eenmalig? Mooie foto van je vader trouwens! Een vrolijke groet, Neeltje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ze komt iedere week bij hem langs en hij vindt dat geweldig!

      Verwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge