donderdag 28 mei 2015

nog even op de valreep

Nog even binnen de maand mei mijn derde berichtje van de maand plaatsen. Ook al heb ik ergens in mijn achterhoofd al afscheid genomen van deze blog, heel af en toe borrelt er weer iets boven wat er op papier gezet kan worden. Bij deze dus. Laatst vroeg me nog iemand van het personeel van het (t)huis van pap (ja, jij dus, als je dit leest, het gaat over jou :-) ) of ik nog wel eens wat op de blog zette. Ze had al lang niet meer gekeken op de site. Toen ik haar vertelde dat de blog zo goed als op sterven na dood was snapte ze precies waarom: er is eigenlijk niets meer om over te schrijven. Ook is het lastig om iets op te schrijven wat me bijvoorbeeld niet bevalt n.a.v. verzorging etc, omdat verschillenden uit het (t)huis meelezen. 

Vandaag viel me op dat pap hoognodig weer eens naar de kapper mag. En ook dat het scheerapparaat òf op z'n laatste benen loopt òf weer eens grondig schoongemaakt moet worden.


"Pap, wil je een baard laten staan?" 
"Niks daarvan, ik wil geen baard!" 
Afspraak maken voor de kapper ben ik trouwens vergeten ..... het scheerapparaat zal worden nagekeken cq schoongemaakt.

7 opmerkingen:

  1. Ja, dat lijkt me inderdaad geen overbodige luxe.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heb je tóch wat om over te schrijven gevonden! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wel heel erg fijn voor hem zo'n zorgzame dochter!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jammer! Waarschijnlijk heb je al veel beschreven, maar ik zou zo graag van jou willen lezen hoe het nu is om te ervaren dat er zo weinig meer gebeurt in het leven van je vader. Hoe het voor jou als dochter is om zo bij hem op bezoek te komen en hem zo te zien. Ik begrijp dat er verzorgenden meelezen, maar je zou kunnen overwegen bepaalde blogs te beschermen met een wachtwoord. Ik heb zelf op een afdeling gewerkt bij mensen in een ver gevorderd stadium van dementie. Maar ik zou zo kunnen begrijpen dat het ongeschoren gezicht van je vader bij jou een emotie oproept! Echt! En natuurlijk hoef je je niet gedwongen te voelen om te schrijven. Maar ook dit laaste stukje leven van je vader is waardevol, zeker voor jou als dochter. Mocht dit weblog toch ophouden, dan wens ik je heel veel sterkte toe en hoop dat er nog mooie ontmoetingsmomenten tussen jou en je vader mogen zijn.Een hartelijke groet van mij, Neeltje

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Afscheid genomen.....
    Het lijkt misschien alsof je over "niks" schrijft.
    Over kleine onbelangrijke dingen.
    Dat er niks gebeurd met je vader ( en jou).
    Maar ik weet dat het voor veel mensen fijn is om hier te lezen.
    Omdat jij zo mooi in beeld en woorden kunt brengen dat er in deze levensfase ( ouder worden met alzheimer) kan gebeuren. Over kleine dingen die zo belangrijk kunnen zijn, over de band die er ( in kleine dingen) nog is.
    Ik zou het echt heel jammer vinden ( maar besef ook heel goed dat het wel erg moeilijk voor je zal zijn).

    Hoe dan ook: dank voor wat je tot nu toe met ons deelde.
    En als je stopt: het gaat je goed!
    lieve groetjes, Franca.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi dat je toch vol wilt houden met schrijven over je vader, koester de mooie herinneringen. Neeltje

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk, een reactie! Anoniem reageren (d.w.z. zonder account) kan, maar ik vind het wel zo netjes als je toch een naam vermeldt. Groetjes, Inge