zondag 21 juni 2015

vaderdag

Alweer een vaderdag (de derde keer, jeetje .... 'time flies when you're having fun') in het (t)huis. Dat beseft pap helemaal niet, maar ik wel.
'Wat vind je ervan?'
'Mooi. En wat moet ik er mee doen?'
'Vouw ze maar weer op, dan leg ik ze in de kast'
Hij vouwt ze op en weer open, weer op en weer open, strijkt erover met zijn handen, probeert de knoopjes open te maken, verzucht: 'ik weet niet wat ik hier mee moet doen' en kijkt weer verder naar het programma op tv.


zondag 14 juni 2015

zingen in de zon

Afgelopen week was het nog frisjes, eigenlijk te fris om met-zonder-jas naar buiten te gaan. Toch gingen we, naar het mooie nabijgelegen parkje. Pap vond het geweldig! De eendjes in het park, het water in de vijver, de stroompjes water van links naar rechts, spelende kinderen, alles had zijn aandacht. Hij vond het zó leuk dat hij zelfs spontaan begon te la-la-laën. Typisch (kwestie van opvoeding wellicht) is dat hij altijd iedereen, werkelijk iedereen, 'goedendag' wenst. Typisch voor Nederland - of typisch voor deze tijd - is dat zo goed als niemand hierop reageert. Ook in het (t)huis zijn er bezoekers die gewoon stug langs lopen. Kost toch een kleine moeite om even iemand aandacht te geven. Dacht ik zo.
Enfin, vandaag dus weer een stukje buiten rondgereden. Dit keer was de temperatuur precies goed. Om zijn arme hoofdje te beschermen tegen de zon geef ik hem zijn pet. 'Die is van mij', zegt hij. Klopt, zijn naam staat er op. Die is van hem. Buiten begint hij weer te zingen. Deze dag is weer geslaagd.